விவேக சிந்தாமணி மெய்யியல்

 விவேக சிந்தாமணி: பயனில்லாத ஏழு விஷயங்கள்

பாடல்:

> ஆபத்துக் குதவாப்பிள்ளை அரும்பசிக் குதவா அன்னம்;

> தாபத்தைத் தீராத் தண்ணீர்; தரித் திரமறியாப் பெண்டிர்;

> கோபத்தை யடக்காவேந்தன்; குருமொழி கொள்ளாச்சீடன்;

> பாபத்தைத் தீராத் தீர்த்தம் பயனில்லையேழுந் தானே.

விளக்கம் (Tamil):

இவை ஏழும் இருந்தாலும் பயன் தராதவை:

 * ஆபத்தான காலத்தில் உதவி செய்யாத பிள்ளை.

 * மிகவும் பசியாக இருக்கும் நேரத்தில் கிடைக்காத உணவு.

 * தாகத்தைத் தீர்க்க முடியாத தண்ணீர்.

 * கணவனின் வருமானத்தின் அளவை அறிந்து அதற்கேற்ப குடும்பத்தை நிர்வகிக்கத் தெரியாத மனைவி.

 * கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தி நிதானமாகச் சிந்திக்கத் தெரியாத அரசன்.

 * குருவின் உபதேசங்களை ஏற்று நடக்காத சீடன்.

 * பாவத்தைப் போக்க முடியாத (புனிதம் இல்லாத) நீர்நிலை.

## Philosophical Wisdom: Seven Useless Things

The following is the English translation of the wisdom contained in **image.png**, reflecting on the seven aspects that yield no benefit in one's life.

### Translation (English):

These seven things are considered useless even if they exist:

 * A child who does not provide support during a time of distress.

 * Food that does not satisfy one’s hunger.

 * Water that does not quench one’s thirst.

 * A wife who does not understand the limitations of her husband's income.

 * A king (or leader) who cannot control his anger and act with discernment.

 * A disciple who does not heed the teachings of their Guru.

 * A holy water source that does not cleanse one of their sins (lacking true sanctity).

விவேக சிந்தாமணி கூறும் இந்த மெய்யியல் பாடல், வெறும் அறிவுரையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு மனிதனின் வாழ்வியல் நடைமுறையைச் செம்மைப்படுத்தும் **தன்னிலை உணர்வு (Self-Realization)** மற்றும் **தெளிவு ஞானத்திற்கான** கருவிகளாக அமைகின்றன.

இதன் நடைமுறை தெளிவு மற்றும் உளதேற்றம் குறித்து கீழே காணலாம்:

### நடைமுறை தெளிவு (Practical Clarity)

இந்த பாடல் வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் செயல்களின் **'பயன்' (Utility)** மற்றும் **'தகுதி' (Eligibility)** ஆகியவற்றைச் சரியாக அளவிடக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

 * **கடமையுணர்வு (Duty):** ஒரு பிள்ளை பெற்றோருக்கு உதவுவதும், ஒரு அரசன் தன் கோபத்தை அடக்கி ஆள்வதும், சீடன் குருவின் சொற்படி நடப்பதும் அவரவர் வகிக்கும் பொறுப்பிற்கான அடிப்படைத் தகுதியாகும். இவை இல்லையெனில், அந்தப் பதவியோ அல்லது உறவோ தன் அர்த்தத்தை இழந்துவிடுகிறது.

 * **பொருளாதார மேலாண்மை (Financial Wisdom):** "கணவனின் வருமானத்தை அறிந்து செலவு செய்யாத மனைவி" என்ற வரிகள், குடும்பப் பொருளாதாரச் சூழலை உணர்ந்து செயல்படுவதே மேலான ஞானம் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. இது இன்றைய காலத்திற்கும் பொருந்தும் மிக முக்கியமான நிதியியல் மற்றும் வாழ்வியல் பாடம்.

 * **நிதர்சனம் (Reality check):** பசிக்கு உணவும், தாகத்திற்கு நீரும், பாவத்திற்குத் தீர்த்தமும் எப்படித் தகுந்த நேரத்தில் தகுந்த பலனைத் தர வேண்டுமோ, அதுபோலவே மனிதர்களும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்பத் தங்களின் கடமைகளைச் சரியாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதே இதன் நடைமுறை உண்மையாகும்.

### உளதேற்றம் (Spiritual Upliftment)

இந்த வரிகள் ஒரு மனிதனின் மனதை அகங்காரத்திலிருந்து விடுவித்து, தெய்வீகப் பாதையில் பயணிக்கத் தூண்டுகின்றன:

 * **பயனற்றவை குறித்த விழிப்புணர்வு:** எது பயனற்றதோ அதைத் துறப்பதும், எது பயனுள்ளதோ அதைச் சரியாகப் பின்பற்றுவதும் மனதிற்கு நிம்மதியைத் தரும். இதுவே ஒருவரைத் தெளிவான மனநிலைக்கு இட்டுச் செல்லும்.

 * **குருவின் வழிகாட்டல்:** "குருமொழி கொள்ளாச்சீடன்" என்ற வரி, ஒருவனின் அகங்காரத்தை அடக்கி, குருவின் அறிவுரையைப் பின்பற்றுவதன் மூலமே ஒரு சீடன் ஞானத்தைப் பெற முடியும் என்பதை உணர்த்துகிறது. இது மனதின் தாழ்மையைப் (Humility) போற்றும் ஒரு உன்னத நிலை.

 * **தூய்மை (Purity):** வெறும் நீர்நிலைகளைத் தேடிச் செல்வதைக் காட்டிலும், பாவத்தைப் போக்கும் உண்மையான தூய்மையும் புனிதமும் மனதில்தான் உருவாக வேண்டும் என்பதை இந்தப் பாடல் மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது.

**சுருக்கமாக:**

வாழ்க்கையில் நாம் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு செயலும் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்க வேண்டும். நம்முடைய உறவுகளும், செயல்களும், ஆன்மீகத் தேடலும் சரியான நோக்கத்திற்காக இருக்கிறதா என்று சிந்திப்பதே ஒரு மனிதனின் அறிவு முதிர்ச்சி (Wisdom). இந்தப் பாடலின் உட்பொருள், நாம் தேவையற்றவற்றில் காலத்தை வீணடிக்காமல், தகுதியுடனும் தெளிவுடனும் வாழ்ந்து உயர்வடைவதற்கே வழிவகுக்கிறது.

பிருகுவின் யுகதருமம்

 

பிருகு மகரிஷியின் யுக தரும உபதேசம்

பரம்பொருளின் பேரொளியில் தன்னை உணர்ந்த மகரிஷிகளில் பிருகு மகரிஷி உயர்ந்த ஞான மரபை உலகிற்கு வழங்கியவர் எனப் போற்றப்படுகிறார். காலம் மாறும்போது மனித சமுதாயத்தின் இயல்பும் மாறுகிறது. அதனால் தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் முறைகளும் யுகத்திற்கு ஏற்றவாறு மாறுகின்றன. இந்த உண்மையை விளக்கும் ஞானமே யுக தருமம் ஆகும்.

சத்ய யுகத்தில் மனிதனின் மனம் தூய்மையான கண்ணாடிபோல் இருந்தது. ஆசை, பொறாமை, வஞ்சகம் போன்றவை அரிதாக இருந்தன. அக்காலத்தில் தவமும் தியானமும் மிக உயர்ந்த தர்மமாக விளங்கின. மனிதன் தனது உள்ளத்திலேயே இறையுண்மையை உணர்ந்தான். வெளிப்புற சடங்குகள் குறைவாகவும் அகத்தவம் அதிகமாகவும் இருந்தது. மனம் அமைதியாக இருந்ததால் இறைவனை அடைவதற்கு கடினமான வழிமுறைகள் தேவையில்லை.

திரேதா யுகத்தில் தர்மத்தின் நிலை ஒரு பகுதி குறைந்தது. மனிதர்களின் எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும் வேறுபாடுகள் தோன்றின. அதனால் யாகம், வேள்வி, தானம், ஒழுக்கம் ஆகியவை தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் கருவிகளாக அமைந்தன. தன்னலம் குறைந்து பிறருக்காக வாழ்வதே உயர்ந்த வாழ்க்கை என்ற உணர்வு வலுப்பெற்றது. தியாகத்தின் மூலம் மனிதன் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் எனக் கூறப்பட்டது.

துவாபர யுகத்தில் தர்மம் மேலும் குறைந்தது. அறிவும் அறியாமையும் கலந்த நிலையில் உலகம் இயங்கியது. இந்த காலத்தில் கோயில் வழிபாடு, பூஜை, விரதம், பக்தி, சடங்கு ஆகியவை முக்கியத்துவம் பெற்றன. மனிதன் தன்னால் தனித்து உயர முடியாத நிலையில் இறை அருளை நாடத் தொடங்கினான். பக்தி வழியே மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி உயர்வடைவதே தர்மமாகக் கருதப்பட்டது.

கலியுகத்தில் மனிதனின் மனம் சஞ்சலமாகவும் ஆசைகள் அளவற்றதாகவும் மாறியது. வாழ்க்கையின் வேகம் அதிகரித்து மன அமைதி குறைந்தது. ஆகவே கடினமான தவங்களையும் நீண்ட யாகங்களையும் அனைவராலும் செய்ய இயலாது. இதனை உணர்ந்த ஞானிகள் கலியுகத்திற்கு எளிய தர்மத்தை அறிவித்தனர். சத்தியம் பேசுதல், கருணையுடன் வாழ்தல், பிறருக்கு உதவுதல், இறைநாமம் ஜபித்தல், பெற்றோர்களை மதித்தல், உயிர்களிடம் அன்பு காட்டுதல் ஆகியவையே கலியுகத்தின் முதன்மை தர்மங்களாகும்.

பிருகு மகரிஷியின் பார்வையில் தர்மம் என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல. அது மனிதனை விலங்கு நிலையிலிருந்து தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்தும் வாழ்க்கை நெறியாகும். சத்ய யுகத்தில் தியானம் தர்மமாக இருந்தது; திரேதாவில் தியாகம் தர்மமாக இருந்தது; துவாபரத்தில் பக்தி தர்மமாக இருந்தது; கலியுகத்தில் கருணையும் இறைநாமமும் தர்மமாக விளங்குகின்றன. ஆனால் இவை அனைத்திற்கும் அடிப்படையாக இருப்பது சத்தியம், அன்பு, அறம், தன்னடக்கம் ஆகிய நான்கு தூண்களே.

எனவே பிருகு மகரிஷியின் யுக தரும உபதேசத்தின் சாரம்:

"காலம் மாறலாம்; வழிமுறைகள் மாறலாம்; ஆனால் அறம் மாறாது. உயிரை உயர்த்துவது எது எனில் அதுவே எல்லா யுகங்களிலும் தர்மம்."

பிருகு மகரிஷியின் யுக தரும உபதேசம் (சுருக்கமும் தத்துவ விளக்கமும்)

பிருகு மகரிஷி (Bhrigu Maharishi) என்று அழைக்கப்படும் வேத ரிஷிகளில் ஒருவர், யுகங்களின் மாற்றத்திற்கேற்ப மனிதன் கடைபிடிக்க வேண்டிய தர்மத்தை “யுக தருமம்” என விளக்கியதாக புராணங்களில் கூறப்படுகிறது. அவரது உபதேசத்தின் சாரம் ஒரே கருத்தை நோக்கி செல்கிறது: காலம் மாறினாலும் தர்மத்தின் அடிப்படை மாறாது; ஆனால் அதன் நடைமுறை மாறும்.

---

1. சத்ய யுக தர்மம் – தூய்மை மற்றும் தியானம்

சத்ய யுகத்தில் மனிதன் இயல்பாகவே உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையில் இருந்தான்.

• பொய், வஞ்சகம் இல்லாத நிலை
• தியானமே முக்கிய தர்மம்
• இயற்கையுடன் ஒன்றிணைந்த வாழ்க்கை
• ஆசை மிகக் குறைவு

பிருகு உபதேசம்:
“மனதை அடக்குவது தான் அந்நாளின் முழு தர்மம்.”

---

2. திரேதா யுக தர்மம் – யாகம் மற்றும் கட்டுப்பாடு

திரேதா யுகத்தில் தர்மம் சிறிது குறையத் தொடங்கியது.

• யாகங்கள் (யஜ்ஞம்) மூலம் சமநிலை ஏற்படுத்தப்பட்டது
• ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு முக்கியமானது
• ராஜ தர்மம் உருவாகிறது

பிருகு உபதேசம்:
“தியாகம் இல்லாத வாழ்க்கை தர்மத்தை காக்காது.”

---

3. துவாபர யுக தர்மம் – பக்தி மற்றும் சடங்கு

இந்த யுகத்தில் தர்மம் மேலும் குறைகிறது.

• சடங்குகள் முக்கியமாகிறது
• பக்தி வழிபாடு அதிகரிக்கிறது
• அறிவும் சக்தியும் சமமாகப் பிரிகிறது

பிருகு உபதேசம்:
“சடங்கு மட்டும் அல்ல; உள்ளார்ந்த பக்தியே தர்மம்.”

---

4. கலியுக தர்மம் – நாமஸ்மரணம் மற்றும் சத்தியம்

இது தற்போதைய யுகமாக கருதப்படுகிறது.

• மனம் குழப்பமானது, ஆசை அதிகம்
• நேரடி தியானம் கடினம்
• எளிய வழி தேவைப்படுகிறது

பிருகு உபதேசம்:
“கலியுகத்தில் தர்மம் என்பது – உண்மை, கருணை, மற்றும் இறை நாம ஸ்மரணம்.”

---

மைய கருத்து (பிருகு மகரிஷியின் சாரம்)

பிருகு மகரிஷி கூறும் யுக தருமத்தின் இறுதி தத்துவம்:

“யுகம் மாறினாலும் மனிதன் மாற வேண்டும்; ஆனால் தர்மத்தின் நோக்கம் ஒருபோதும் மாறாது — அது ஆன்ம உயர்வையே நோக்கமாகக் கொண்டது.”

---

நாமஸ்மரணையின் மகிமை

நாமஸ்மரணம் என்பது இறைவனின் திருநாமத்தை மனதால் நினைத்தும், வாயால் உச்சரித்தும், உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்தியும் வாழ்வதாகும். வேதங்கள், உபநிஷதங்கள், புராணங்கள், பக்தி இலக்கியங்கள் அனைத்தும் கலியுகத்தில் எளிதாக இறையருளைப் பெறும் வழியாக நாமஸ்மரணையைப் போற்றுகின்றன.

கலியுகத்தில் மனம் எளிதில் அலைபாய்கிறது. நீண்ட தவம் செய்யவும், கடின யாகங்களை நடத்தவும், ஆழ்ந்த யோக நிலையில் நிலைத்திருக்கவும் அனைவராலும் இயலாது. ஆனால் இறைநாமத்தை நினைப்பதற்கு காலமும் இடமும் தடையல்ல. நடக்கும்போதும், அமரும்போதும், உழைக்கும்போதும், உறங்குமுன்பும் இறைநாமத்தை நினைக்க முடியும். இதனால் நாமஸ்மரணம் கலியுகத்தின் மிக எளிய யோகமாகக் கருதப்படுகிறது.

திருநாமம் வெறும் ஒலி அல்ல; அது இறையருளின் அதிர்வாகும். நெருப்பைத் தொட்டால் வெப்பம் கிடைப்பதுபோல், இறைநாமத்தைச் சிந்தித்தால் மனம் தூய்மையடைகிறது. தொடர்ந்து நாமஸ்மரணம் செய்வதால் மனக்கவலை குறைகிறது, கோபம் தணிகிறது, அச்சம் விலகுகிறது, நம்பிக்கை பெருகுகிறது. இறைவனை நேரில் காணாவிட்டாலும், அவரது நாமம் வழியாக அவரது அருளை உணர முடியும்.

பக்த மரபில்:

"நாமமே வடிவம், நாமமே அருள், நாமமே வழி, நாமமே இலக்கு"

என்று கூறப்படுகிறது. இறைவனின் பெயரை உண்மையான பக்தியுடன் உச்சரிக்கும் போது மனம் ஒருமுகமாகிறது. மனம் ஒருமுகமானால் சிந்தனை தூய்மையடைகிறது. சிந்தனை தூய்மையடைந்தால் வாழ்க்கை செம்மையடைகிறது.

நாமஸ்மரணையின் பலன்கள்:

• மன அமைதி கிடைக்கும்.
• பயம் மற்றும் பதற்றம் குறையும்.
• தீய எண்ணங்கள் விலகும்.
• நம்பிக்கையும் தன்னம்பிக்கையும் வளரும்.
• பக்தி மற்றும் கருணை பெருகும்.
• உள்ளம் இறைநினைவில் நிலைபெறும்.
• அறவாழ்க்கை இயல்பாக அமையும்.

எந்த திருநாமமாக இருந்தாலும் உண்மையான பக்தியுடன் நினைத்தால் பலன் உண்டு. "ஓம் நமசிவாய", "ஓம் நமோ நாராயணாய", "ஓம் சக்தி", "முருகா", "ராமா", "கிருஷ்ணா" போன்ற திருநாமங்கள் தலைமுறைகளாக மக்களால் போற்றப்பட்டு வருகின்றன.

கலியுகத்திற்கு உரிய மெய்ப்பொருள் உபதேசம் இதுவே:

தவம் செய்ய இயலாத நேரத்தில் நாமத்தை நினை.
யாகம் செய்ய இயலாத நிலையில் நாமத்தை ஜபி.
மனம் கலங்கும் வேளையில் நாமத்தைப் பற்றிக்கொள்.
நாமத்தைப் பற்றியவன் இறையருளைப் பற்றியவனாவான்.

ஓம் இறைநாம மகிமை போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தி வழி காட்டும் திருநாமம் போற்றி ஓம்
ஓம் கலியுகக் காவலாகிய நாமஸ்மரணம் போற்றி ஓம்
ஓம் உயிர்களை உய்விக்கும் பரநாமம் போற்றி ஓம்.

யுகதருமம் உரைக்கும் பிருகு மகரிஷி திருவடிகளே போற்றி

பிருகு மகரிஷி மெய்பொருள்

பேரொளியே பிருகு என்பதால் புத்தியைத் தூண்டும் பிருகு ஞானம்

பிருகு என்ற பெயர் ஒரு மகரிஷியை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அது ஒரு பேரறிவின் நிலையை, உள்ளுணர்வின் ஒளியை, உண்மையை ஆராய்ந்து அறியும் விவேக சக்தியை குறிக்கிறது. வேத மரபில் "பிருகு" என்பது எரித்து சுத்திகரிக்கும் ஒளியுடன் தொடர்புடையதாக விளக்கப்படுகிறது. எனவே பிருகு என்பது அறியாமையை எரித்து அகற்றி, ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும் பேரொளியின் வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது.

பேரொளி எங்கு விளங்குகிறதோ அங்கு இருள் நிலைக்க முடியாது. அதுபோல பிருகு ஞானம் மனதில் உதிக்கும்போது அறியாமை, குழப்பம், மயக்கம், தவறான புரிதல்கள் ஆகியவை விலகுகின்றன. புத்தி தெளிவடைகிறது. சிந்தனை நுட்பமடைகிறது. உண்மையையும் பொய்யையும் பிரித்தறியும் விவேகம் வளர்கிறது.

பிருகு என்பது வெறும் அறிவு அல்ல. அறிவைச் சோதித்து உண்மையை கண்டறியும் திறன். எதையும் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அதன் சாரத்தை ஆராய்ந்து உணரச் செய்கின்ற உள்ஒளி. அதனால் பிருகு ஞானம் என்பது புத்தியைத் தூண்டும் ஞானம் எனப்படுகிறது.

மனிதனின் புத்தி பல நேரங்களில் ஆசை, பயம், கோபம், அகந்தை, பற்று போன்றவற்றால் மூடப்படுகிறது. அப்போது உண்மையை உணரும் திறன் குறைகிறது. ஆனால் பிருகு ஞானம் அந்த மூடுபனியை அகற்றும் சூரிய ஒளிபோல் செயல்படுகிறது. அது மனதை சுத்தப்படுத்தி புத்தியை விழிப்புறச் செய்கிறது. இதனால் மனிதன் வெளிப்புற தோற்றங்களைத் தாண்டி உள்ளார்ந்த உண்மையை காணத் தொடங்குகிறான்.

புராணங்களில் பிருகு மகரிஷி மும்மூர்த்திகளையும் சோதித்தார் என்று கூறப்படுகிறது. அதன் அகவியல் பொருள், உண்மையைத் தேடும் புத்தி அனைத்தையும் ஆராய்ந்து இறுதியில் சத்வத்தின் பேரமைதியையும் கருணையையும் அடைகிறது என்பதாகும். சோதிக்காத அறிவு வளராது; ஆராயாத புத்தி விழிப்படையாது. எனவே பிருகு என்பது விழித்த புத்தியின் அடையாளம்.

பிருகு ஞானம் வளரும்போது மனிதன் தன்னைப் பற்றியும் உலகைப் பற்றியும் புதிய பார்வையைப் பெறுகிறான். அவன் செயலில் தெளிவு உண்டாகிறது. சொல்லில் நயம் உண்டாகிறது. எண்ணத்தில் ஒழுக்கம் உண்டாகிறது. முடிவெடுப்பதில் சமநிலை உண்டாகிறது. இதுவே புத்தியைத் தூண்டும் பிருகு ஞானத்தின் அருள்.

பேரொளியான பிருகு வெளியில் தேடப்பட வேண்டிய ஒன்று அல்ல. அது ஒவ்வொரு உயிரினுள்ளும் மறைந்திருக்கும் விழிப்புணர்வு சக்தி. அந்த ஒளி விழித்தெழும் போது மனிதன் வெறும் அறிவாளியாக மட்டுமல்லாமல் ஞானியாகவும் மாறுகிறான். புத்தி ஒளிர்கிறது. இதயம் விரிகிறது. கருணை பெருகுகிறது. வாழ்க்கை மெய்யுணர்வை நோக்கி நகர்கிறது.

ஆகவே பிருகு ஞானம் என்பது புத்தியைத் தூண்டும் பேரொளி. அது அறியாமையை அகற்றி அறிவை வளர்க்கும் ஒளி மட்டுமல்ல; அறிவைத் தாண்டி ஞானத்தின் உச்சியை நோக்கி வழிநடத்தும் தெய்வீக உள்ளொளியாகும்.

பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்த சம்பவத்தின் அகவியல் மெய்பொருள்

புராணங்களில் இடம்பெறும் பல நிகழ்வுகள் வெளிப்படையாகப் பார்க்கும்போது தெய்வங்களுக்கிடையேயான சம்பவங்களாகத் தோன்றினாலும், அவற்றின் ஆழத்தில் அகவியல், தத்துவம் மற்றும் ஆன்மீக உண்மைகள் மறைந்துள்ளன. அவற்றுள் முக்கியமான ஒன்றாக பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்த நிகழ்வு கருதப்படுகிறது.

ஒரு காலத்தில் மும்மூர்த்திகளில் யார் உயர்ந்தவர் என்பதை அறிய பிருகு மகரிஷி முயன்றார் என்று புராணம் கூறுகிறது. அவர் முதலில் பிரம்மாவை அணுகினார். பின்னர் சிவனை அணுகினார். இறுதியில் விஷ்ணுவை அணுகி அவரின் மார்பில் தனது காலால் உதைத்தார். ஆனால் விஷ்ணு கோபம் கொள்ளாமல், “முனிவரே! உங்கள் பாதம் வலித்ததா?” என்று கருணையுடன் கேட்டார். இதைக் கண்டு பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவே சத்வ குணத்தின் முழுமையான வடிவம் என்பதை உணர்ந்தார்.

இந்த நிகழ்வை அகவியல் நோக்கில் ஆராயும்போது ஆழமான பொருள் வெளிப்படுகிறது.

பஞ்சபூத தத்துவ அடிப்படையில் பிரம்மா மண்ணின் தன்மையையும், விஷ்ணு நீரின் தன்மையையும், சிவன் நெருப்பின் தன்மையையும் குறிக்கின்றனர். பிருகு மகரிஷியின் கால் காற்றின் இயக்க சக்தியை குறிக்கிறது. காற்று என்பது சோதிக்கும் சக்தி; அசைவூட்டும் சக்தி; உயிரின் பிராண சக்தி.

மண் அழுத்தத்தை உணரும். நெருப்பு தொடுதலுக்கு எதிர்வினை தரும். ஆனால் ஆழமான நீர் தாக்கத்தை உள்வாங்கி அமைதியை நிலைநிறுத்தும். அதுபோலவே விஷ்ணு நீர்தத்துவத்தின் சமநிலை, பொறுமை, கருணை ஆகியவற்றின் வடிவமாக விளங்குகிறார்.

Bhrigu Jnana: The Radiant Light that Awakens the Intellect

The name Bhrigu does not merely refer to an ancient sage. In the deeper spiritual and philosophical traditions, Bhrigu represents a state of luminous wisdom, the light of inner awareness, and the power of discernment that seeks and reveals truth. The Sanskrit root associated with Bhrigu carries the meaning of burning, purifying, and illuminating. Thus, Bhrigu may be understood as the radiant light that burns away ignorance and reveals higher knowledge.

Where light shines, darkness cannot remain. Likewise, when Bhrigu Jnana arises within a person, confusion, ignorance, illusion, and misunderstanding gradually disappear. The intellect becomes clear, perception becomes refined, and the ability to distinguish truth from falsehood develops naturally. This awakening of discernment is the hallmark of Bhrigu wisdom.

Bhrigu is not merely knowledge. He symbolizes the faculty that examines knowledge, tests experience, and seeks the essence hidden beneath appearances. Bhrigu Jnana therefore represents the inner light that stimulates and elevates the intellect, enabling it to move beyond assumptions and arrive at genuine understanding.

The human intellect is often clouded by desire, fear, anger, pride, attachment, and emotional disturbances. Under such influences, clarity diminishes and judgment becomes uncertain. Bhrigu Jnana functions like the rising sun that disperses the morning mist. It purifies the mind, awakens the intellect, and allows one to perceive reality with greater depth and precision.

The Puranic narrative of Sage Bhrigu testing the Trimurti may be interpreted symbolically as the journey of awakened intelligence seeking the highest truth. True inquiry does not stop at appearances; it investigates, evaluates, and ultimately discovers the qualities of serenity, balance, and compassion. An intellect that does not question remains dormant; an intellect that investigates becomes enlightened. In this sense, Bhrigu is the embodiment of awakened discernment.

As Bhrigu Jnana unfolds, a person gains a deeper understanding of both self and existence. Thought becomes clearer, speech becomes more meaningful, actions become more purposeful, and decisions become more balanced. The intellect is no longer driven solely by impulse or emotion but guided by wisdom and insight.

The radiant light of Bhrigu is not something external to be acquired. It is an inner principle present within every being. When this hidden light awakens, a person evolves from being merely knowledgeable to becoming truly wise. The intellect shines with clarity, the heart expands with compassion, and life begins to move toward higher realization.

Therefore, Bhrigu Jnana may be understood as the radiant light that awakens the intellect. It is the power that removes ignorance, refines understanding, and guides consciousness beyond ordinary knowledge toward the realization of wisdom, truth, and inner illumination.

பிருகுவின் உதைத்தல் என்பது அவமதிப்பு அல்ல. அது சோதனை. வெளிப்புற அதிர்வுகள் உள்நிலை அமைதியை எவ்வளவு பாதிக்கின்றன என்பதை அறியும் பரிசோதனை. இந்த சோதனையில் விஷ்ணு தனது சத்வ குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். சத்வம் என்பது அமைதி, சமநிலை, கருணை, தெளிவு மற்றும் அகந்தையின்மை ஆகியவற்றின் ஒளியாகும்.

மார்பு என்பது அகவியலில் இதய மண்டலத்தை குறிக்கிறது. இதயமே கருணையின் இருக்கை. பிருகுவின் கால் எனும் காற்று, விஷ்ணுவின் இதய மண்டலத்தைத் தொட்டபோது அங்கிருந்து வெளிப்பட்டது கோபமோ எதிர்ப்போ அல்ல; எல்லையற்ற கருணை. இதுவே அந்த நிகழ்வின் உண்மையான மெய்ப்பாடாகும்.

பிருகு மகரிஷி இங்கு ஒரு தனி மனிதர் அல்ல. அவர் பகுத்தறியும் அறிவின் வடிவம். உண்மையைத் தேடும் சோதனையின் வடிவம். அவர் பிரம்மாவின் படைப்பை ஆராய்கிறார். சிவனின் அக்னி சக்தியை ஆராய்கிறார். இறுதியில் விஷ்ணுவின் சத்வ நிலையை ஆராய்கிறார். அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவில் அவர் உணர்ந்தது, பேராற்றல் என்பது வலிமையில் இல்லை; பேரமைதியில்தான் உள்ளது என்பதே.

இந்த சம்பவத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மீகச் செய்தி என்னவெனில், உலகம் எத்தனை சோதனைகளை அளித்தாலும் கலங்காத மனமே தெய்வீகமானது. வெளிப்புற தாக்குதல்களுக்கு எதிராக கோபத்தால் பதிலளிப்பது எளிது. ஆனால் கருணையால் பதிலளிப்பது உயர்ந்த ஞானத்தின் வெளிப்பாடு.

எனவே பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்த சம்பவம், ஒரு முனிவரும் ஒரு தெய்வமும் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வு மட்டுமல்ல. காற்று நீரைச் சோதித்த நிகழ்வு. பிராணன் இதயத்தைத் தொட்ட நிகழ்வு. அறிவு கருணையை அறிந்த நிகழ்வு. அகந்தை சத்வத்தின் முன் கரைந்த நிகழ்வு. இறுதியில் பேரமைதியே பரம்பொருளின் உயர்ந்த வெளிப்பாடு என்பதை உணர்த்தும் ஆன்மீக மெய்யியலாகும்.

இதன் ஆங்கிலக் கட்டுரை வடிவம்:

The Esoteric Meaning of Sage Bhrigu Kicking the Chest of Lord Vishnu

Many events described in the Puranas are not merely historical or mythological narratives; they also contain profound spiritual, philosophical, and symbolic truths. One such incident is the well-known episode in which Sage Bhrigu kicked the chest of Lord Vishnu. Beyond its literal interpretation, this story reveals a deeper understanding of consciousness, elemental principles, and the nature of divine qualities.

According to the Puranic account, Sage Bhrigu sought to determine who among the Trimurti—Brahma, Vishnu, and Shiva—embodied the highest divine principle. He first approached Brahma, then Shiva, and finally Vishnu. In order to test Vishnu, Bhrigu struck His chest with his foot. Instead of reacting with anger, Vishnu humbly asked the sage whether his foot had been hurt. Witnessing such boundless compassion and serenity, Bhrigu concluded that Vishnu represented the highest expression of Sattva, the quality of purity, balance, and harmony.

From an esoteric perspective, the story can be interpreted through the symbolism of the five elements. Brahma represents the Earth principle, Vishnu represents the Water principle, and Shiva represents the Fire principle. Bhrigu’s foot symbolizes the Air principle, the force of movement, testing, and life energy.

Earth responds to pressure, Fire responds with transformation, but Water possesses the unique ability to absorb impact while maintaining balance. Vishnu, as the embodiment of the Water principle, demonstrates patience, adaptability, compassion, and equilibrium. The act of kicking is therefore not an act of insult but a symbolic test of inner stability.

The chest of Vishnu can also be understood as the spiritual heart center, the seat of divine compassion. When the Air principle, represented by Bhrigu’s foot, comes into contact with the Heart principle, represented by Vishnu’s chest, the response is not anger or resistance but unconditional grace. This reveals the true nature of Sattva.

In this symbolic reading, Sage Bhrigu is not merely an individual sage. He represents discriminative intelligence, the quest for truth, and the power of spiritual inquiry. His journey through the Trimurti symbolizes the soul’s search for the highest state of consciousness. Through this search, he discovers that true greatness is not measured by power, authority, or force, but by the capacity to remain undisturbed and compassionate under all circumstances.

The deeper message of this episode is that spiritual maturity is revealed when one remains calm amidst provocation. The highest wisdom is not found in reacting to challenges but in transcending them through understanding and compassion.

Thus, the incident of Sage Bhrigu kicking the chest of Lord Vishnu is not merely a mythological event. It is a symbolic encounter between Air and Water, between inquiry and compassion, between the restless mind and the tranquil heart. Ultimately, it teaches that the supreme divine quality is unwavering serenity, limitless compassion, and perfect inner balance

.பிருகு (Bhrigu) என்பதன் மெய்யியல் பொருள்

"பிருகு" என்ற பெயர் ஒரு மகரிஷியை மட்டும் குறிப்பதல்ல. வேத, உபநிஷத் மற்றும் அகவியல் பார்வையில் அது ஒரு உயர்ந்த ஞான நிலை மற்றும் பகுத்தறியும் அறிவின் குறியீடாகவும் விளங்குகிறது.

சமஸ்கிருதத்தில் "ப்ருக் (Bhṛj)" என்ற வேர் சொல்லுக்கு எரித்தல், சுத்திகரித்தல், ஒளிரச் செய்தல் என்ற பொருள்கள் உள்ளன. இதிலிருந்து வந்த "பிருகு" என்பது:

அறியாமையை எரித்து உண்மையை வெளிக்கொணரும் ஞானம் என்பதைக் குறிக்கிறது.

அகவியலில் பிருகு என்பது:

பகுத்தறியும் புத்தி

உண்மையைச் சோதிக்கும் அறிவு

மாயையை நீக்கும் விவேகம்

தத்துவங்களை ஆராயும் மனம்

பரம்பொருளைத் தேடும் உயிர்

என்ற ஐந்து நிலைகளின் தொகுப்பாக விளங்குகிறது.

பிருகு மும்மூர்த்திகளைச் சோதித்தார் என்பது,

உண்மையை நாடும் அறிவு

படைப்பை (பிரம்மா) ஆராய்கிறது

சக்தியை (சிவன்) ஆராய்கிறது

சமநிலையை (விஷ்ணு) ஆராய்கிறது

என்பதைக் குறிக்கிறது.

மேலும் அகவியலில்:

பிரு = பெரிது, விரிவு

கு = உள்ளார்ந்த குகை, இதயம், ஆழம்

எனப் பொருள் கொண்டால்,

"உள்ளத்தின் ஆழத்தில் விரிந்து நிற்கும் பேரறிவு"

என்பதும் பிருகுவின் ஒரு மெய்யியல் விளக்கமாகும்.

யோக மெய்யியலில் பிருகு என்பது:

பிராணன், மனம், புத்தி ஆகியவற்றைத் தாண்டி இதயத்தின் சத்வ ஒளியை அறியும் சாட்சி அறிவு.

அதனால் தான் பிருகுவின் தேடல் விஷ்ணுவின் மார்பில் முடிகிறது. ஏனெனில் மார்பு அல்லது இதயம் என்பது கருணையின் இருக்கை. பகுத்தறிவு தனது பயணத்தின் முடிவில் கருணையை அடைகிறது.

இதன் சுருக்கமான மெய்யியல் வரையறை:

"பிருகு என்பது பரம்பொருளின் உண்மையை அறிய அனைத்தையும் சோதித்து இறுதியில் கருணை, சத்வம் மற்றும் பேரமைதியில் நிலைபெறும் விவேக ஞானம் ஆகும்."

The Esoteric Meaning of Bhrigu

The name Bhrigu does not merely refer to a Vedic sage; in spiritual and philosophical symbolism, it represents a state of higher wisdom and discriminative consciousness.

The Sanskrit root "Bhṛj" means to burn, purify, refine, or make radiant. From this perspective, Bhrigu symbolizes:

“The wisdom that burns away ignorance and reveals truth.”

In esoteric philosophy, Bhrigu represents:

• Discriminative intelligence (Viveka)
• The faculty that tests and examines reality
• The wisdom that removes illusion
• The seeker who investigates the principles of existence
• The soul's quest for the Supreme Truth

When the Puranas describe Bhrigu testing the Trimurti, the deeper meaning is that enlightened intelligence examines every aspect of existence:

• Creation (Brahma)
• Transformation and Power (Shiva)
• Preservation and Harmony (Vishnu)

before arriving at the highest realization.

Another symbolic interpretation may be derived from the syllables:

Bhri – expansion, greatness, vastness

Gu – the inner cave, the hidden heart, the depth of consciousness

Thus, Bhrigu can be understood as:

“The vast wisdom that penetrates the deepest chamber of the heart.”

In yogic philosophy, Bhrigu represents the witnessing consciousness that transcends breath, mind, and intellect to discover the luminous center of the heart.

This is why Bhrigu's journey culminates at the chest of Vishnu. The chest symbolizes the spiritual heart, the abode of compassion and divine equilibrium. The quest of intelligence ultimately finds fulfillment not in power or knowledge alone, but in compassion, serenity, and inner balance.

Therefore, the esoteric meaning of Bhrigu may be summarized as:

“Bhrigu is the principle of discriminative wisdom that tests all manifestations of existence and ultimately realizes that the highest truth is boundless compassion, purity, and unwavering inner peace.”

அகவியல் நோக்கில் பிருகு புத்திரி பார்கவி (லட்சுமி) மற்றும் ஸ்ரீனிவாசன் (விஷ்ணு) திருமணம் என்பது ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவம் மட்டுமல்ல; அது அறிவும் கருணையும், சோதனையும் சமநிலையும், செல்வமும் சத்தியமும் ஒன்றிணையும் பேருண்மையை வெளிப்படுத்தும் தத்துவமாகும்.

பார்கவி என்ற பெயரே "பிருகுவின் மகள்" என்பதைக் குறிக்கிறது. பிருகு என்பது விவேகம், பகுத்தறிவு, சோதனை செய்யும் ஞானம். அதிலிருந்து பிறந்த பார்கவி என்பது:

"ஞானத்தால் பிறந்த செல்வம்"

என்ற மெய்ப்பொருளைக் குறிக்கிறது.

லட்சுமி வெறும் பொருள் செல்வத்தின் தேவதை அல்ல. வேதங்களில் அவர்:

• ஸ்ரீ (பேரொளி)
• கீர்த்தி (புகழ்)
• மேதா (அறிவு)
• துஷ்டி (திருப்தி)
• புஷ்டி (வளர்ச்சி)
• சாந்தி (அமைதி)

எனப்படும் தெய்வீக குணங்களின் தொகுப்பாக விளங்குகிறார்.

அதனால் பிருகுவின் மகளாக லட்சுமி தோன்றுவது:

விவேக ஞானத்திலிருந்து உண்மையான செல்வம் பிறக்கிறது

என்ற தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

ஸ்ரீனிவாசன் அல்லது விஷ்ணு என்பது:

• சமநிலை
• சத்வம்
• கருணை
• பாதுகாப்பு
• பரிபாலனம்

என்ற தெய்வீக நிலையின் வடிவம்.

அகவியலில் பார்கவி ஸ்ரீனிவாசனை மணந்தது என்பது:

ஞானத்தில் பிறந்த செல்வம், சத்வத்தில் நிலைபெற்றது

என்பதைக் குறிக்கிறது.

மற்றொரு கோணத்தில்:

• பிருகு = விவேகம்
• பார்கவி = அருள் வளம்
• ஸ்ரீனிவாசன் = இதய சமநிலை

ஆக,

விவேகத்திலிருந்து அருள் பிறக்கிறது; அருள் இறுதியில் கருணைமிகு இதயத்தில் தங்குகிறது.

என்பதே இந்த திருமணத்தின் அகவியல்.

யோக மெய்யியலில்:

• பிருகு = புத்தி (உயர்ந்த அறிவு)
• பார்கவி = அனாஹதத்தில் மலரும் ஸ்ரீசக்தி
• விஷ்ணு = இதய சத்வ நிலை

என எடுத்துக்கொண்டால்,

புத்தியால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட சக்தி, இதய சத்வத்தில் இணைவதே பார்கவி–ஸ்ரீனிவாசன் கல்யாணம்.

இதன் சுருக்கமான மெய்யியல் பொருள்:

"விவேக ஞானம் ஈன்ற அருட்செல்வம், பரம்பொருளின் கருணைமிகு இதயத்தில் ஒன்றிப்பதே பார்கவி ஸ்ரீனிவாசன் திருமணம்."

The Esoteric Meaning of Bhargavi's Marriage to Srinivasa

From an esoteric and spiritual perspective, the marriage of Bhargavi (Lakshmi), the daughter of Sage Bhrigu, to Srinivasa (Vishnu) is not merely a divine wedding story. It symbolizes the union of wisdom and compassion, discernment and harmony, prosperity and truth.

The name Bhargavi literally means "the daughter of Bhrigu." Since Bhrigu represents discriminative wisdom (Viveka), spiritual inquiry, and the power to test and discern truth, Bhargavi symbolizes:

"The divine wealth born from wisdom."

In the Vedic tradition, Lakshmi is far more than the goddess of material prosperity. She embodies divine qualities such as:

• Sri (Divine Radiance)
• Medha (Intelligence)
• Kirti (Noble Reputation)
• Tushti (Contentment)
• Pushti (Growth and Nourishment)
• Shanti (Peace)

Thus, Lakshmi emerging as the daughter of Bhrigu conveys the principle that:

True prosperity arises from enlightened wisdom.

Srinivasa, a form of Vishnu, represents:

• Balance
• Sattva (Purity and Harmony)
• Compassion
• Preservation
• Divine Order

Therefore, the marriage of Bhargavi and Srinivasa symbolizes:

"The wealth born of wisdom finding its rightful abode in divine harmony."

On a deeper level:

• Bhrigu represents discriminative intelligence.
• Bhargavi represents divine grace and spiritual abundance.
• Srinivasa represents the heart of compassion and equilibrium.

Their union teaches that:

Wisdom gives birth to grace, and grace ultimately rests in a heart established in compassion and balance.

From a yogic perspective:

• Bhrigu symbolizes the purified intellect (Buddhi).
• Bhargavi symbolizes the blossoming Divine Shakti.
• Srinivasa symbolizes the serene Sattvic consciousness dwelling in the spiritual heart.

Thus, Bhargavi's marriage to Srinivasa signifies:

"The union of purified wisdom and divine grace within the heart of supreme consciousness."

In summary, the esoteric meaning of Bhargavi's marriage to Srinivasa is:

"The divine wealth born of spiritual wisdom unites with the compassionate and harmonious heart of the Supreme, revealing the inseparable relationship between wisdom, grace, and inner peace."

சீரடி சாய் நாதர் ஆயிரம் போற்றி

சீரடி சாய் நாதர் ஆயிரம் தத்துவ நாமம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் – போற்றி (பகுதி 1)

ஓம் சாயிநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்குருநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் கருணை கடலே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த மூர்த்தியே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதிபரம்பொருளே போற்றி ஓம்
ஓம் அருளின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் அகம் அகற்றுவோனே போற்றி ஓம்
ஓம் அஹங்கார நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் அகிலாண்ட கோடிநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அறிவின் ஒளியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆன்ம தத்துவமே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம சாட்சியே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதியின்றி அந்தமின்றி இருப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் அவ்யாஜ கருணையே போற்றி ஓம்
ஓம் அன்னதான பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் உதி அருள்வோனே போற்றி ஓம்
ஓம் துனி ஜோதி நிலையோனே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தாபிஷ்ட பிரதாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தர்க்கு பலனளிப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தி மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் சர்வமத சமபாவா போற்றி ஓம்
ஓம் சன்மார்க்க நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்த ஸ்வபாவா போற்றி ஓம்
ஓம் சதாசிவ ரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சித்தி தருவோனே போற்றி ஓம்
ஓம் சுகப்ரதாயகா போற்றி ஓம்
ஓம் சோதனை தீர்ப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் சம்சார துக்க நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் தத்துவ விளக்கோனே போற்றி ஓம்
ஓம் தர்ம ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்
ஓம் தயா சாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் துன்ப நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் தீப ஜோதி ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தியான பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் திவ்ய ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்
ஓம் துக்க ஹரனே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய சுத்த புத்த முக்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்குண நிராகாரா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்மல சித்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிரந்தர அனுக்ரஹா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஸ்மரண பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாத பிரபஞ்ச மூலமே போற்றி ஓம்
ஓம் நாராயண ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாதாந்த பரம்பொருளே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்யானந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிவ்ருத்தி மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஞான தீபமே போற்றி ஓம்
ஓம் ஞான மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி

Shirdi Sai Baba தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (1–108)

ஓம் சாயிநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்குருநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கருணை கடலே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆனந்த மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதிபரம்பொருளே போற்றி ஓம்

ஓம் அருளின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் அகம் அகற்றுவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் அஹங்கார நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் அகிலாண்ட கோடிநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் அறிவின் ஒளியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆன்ம தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆத்ம சாட்சியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதியின்றி அந்தமின்றி இருப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் அவ்யாஜ கருணையே போற்றி ஓம்

ஓம் அன்னதான பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் உதி அருள்வோனே போற்றி ஓம்

ஓம் துனி ஜோதி நிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் பக்தாபிஷ்ட பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பக்தர்க்கு பலனளிப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் பக்தி மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் சர்வமத சமபாவா போற்றி ஓம்

ஓம் சன்மார்க்க நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் சத்திய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்த ஸ்வபாவா போற்றி ஓம்

ஓம் சதாசிவ ரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்தி தருவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் சுகப்ரதாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் சம்சார துக்க நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் சோதனை தீர்ப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் தத்துவ விளக்கோனே போற்றி ஓம்

ஓம் தர்ம ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் தயா சாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் துன்ப நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் தீப ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் தியான பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் திவ்ய ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் துக்க ஹரனே போற்றி ஓம்

ஓம் நித்ய சுத்த புத்த முக்தா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்குண நிராகாரா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்மல சித்தா போற்றி ஓம்

ஓம் நிரந்தர அனுக்ரஹா போற்றி ஓம்

ஓம் நாம ஸ்மரண பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் நாத பிரபஞ்ச மூலமே போற்றி ஓம்

ஓம் நாராயண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் நாதாந்த பரம்பொருளே போற்றி ஓம்

ஓம் நித்யானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் நிவ்ருத்தி மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான தீபமே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞானாக்னி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான தரிசன பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞானவானர்க்கு நாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான யோக போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான சூரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான சந்திரனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான ரத்னாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான அமுதமே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞானானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் பாப நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் பாவன ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பாக்கிய பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பகவத் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பரமாத்மாவே போற்றி ஓம்

ஓம் பரப்ரம்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் பரம சாந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம பாவநா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரேம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச நாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரார்த்தனை கேட்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் பிரசன்ன முகா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் பிரம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் பிராண சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச விளக்கே போற்றி ஓம்

ஓம் மங்கள காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் மகிமை மிகுந்தோனே போற்றி ஓம்

ஓம் மகாதேவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் மாயா தீர்ப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் மங்கள பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் மனோநியந்த்ரகா போற்றி ஓம்

ஓம் மனதின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் மோக நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் மோக்ஷ பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் மௌன போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகீஸ்வரா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக सिद्धி பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் யுக தர்ம ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் யாதார்த்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் யஜ்ஞ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் யதார்த்த ஞான தாதா போற்றி

Shirdi Sai Baba தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 2: 109–216)

ஓம் ரக்ஷகனே போற்றி ஓம்

ஓம் ரமணிய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ரமண மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ரத்னாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் ரம்ய தரிசனமே போற்றி ஓம்

ஓம் ரஜோ குண நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் ரஹஸ்ய தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் ரகசிய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ராமநாம பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் ராக த்வேஷ நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக நாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக ரக்ஷகா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக ஹிதகரா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக குருவே போற்றி ஓம்

ஓம் லோக சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் லீலை விக்ரஹா போற்றி ஓம்

ஓம் லக்ஷ்ய தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் லக்ஷ்மி கதாட்ச பிரசாதா போற்றி ஓம்

ஓம் லக்ஷ்மி நிவாஸா போற்றி ஓம்

ஓம் லய ஸ்திதி காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் வஸுதேவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வசுதா பாலகா போற்றி ஓம்

ஓம் வஞ்சனையற்றவனே போற்றி ஓம்

ஓம் வஞ்சகர் நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் வரதஹஸ்தா போற்றி ஓம்

ஓம் வரப்ரதாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் வச்ய ஸ்வபாவா போற்றி ஓம்

ஓம் வாத்ஸல்ய சாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் வாசுதேவ தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் வாசக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வித்யா பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் வித்யா ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விபூதி தருவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் விபூதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விந்த்ய பர்வத நிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்ணு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வாத்மா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ரூப தரிசன தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ரக்ஷகா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ பாவநா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ லய காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வாதீதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ விளக்கே போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ஸ்திதி காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வேதாந்த தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் வேத மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் வேதாத்மா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத பரமார்த்த தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத நாத ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத மந்திர ரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வேதாந்த ஸித்தாந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்சங்க பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்சங்க பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் சத்கதி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்புத்தி பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சதாசார நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் சத்ய மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்ய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்யானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சக்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல கலா வல்லபா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல தத்துவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல தேவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல ரோக நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல ஸம்பத் பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல பாப நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல துன்ப நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸதாசிவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய ஸங்கல்பா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்குரு கிருபாநிதி போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய தத்துவ போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய மார்க்க ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய ஞானானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய பிரமாணா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய தீபமே போற்றி ஓம்

Shirdi Sai Baba தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 3: 217–324)

ஓம் ஹரே ராம நாம பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிநாம ஸ்மரண தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிஹர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரித்வஜ தாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரித்ர காந்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிபக்தி வளர்ப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிபாத சேவகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிகிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிநாம ஜப பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் கபால மோட்ச தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கபட நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் கருணை கடலே போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம பந்த விமோசகா போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம பல தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம யோக போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம தத்துவ விளக்கோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் கலைஞான பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கலைகளின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் காம நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் காம கிரோத விமோசகா போற்றி ஓம்

ஓம் காமித பல பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண கரணாதீதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண பிரபஞ்ச நாதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண லய ஸ்திதி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் குணாதீதா போற்றி ஓம்

ஓம் குண த்ரய விமோசகா போற்றி ஓம்

ஓம் குணநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் குணபூர்ணா போற்றி ஓம்

ஓம் குருநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் குருகிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் குருபாத சேவிதா போற்றி ஓம்

ஓம் குருபோதகா போற்றி ஓம்

ஓம் குருபரம்பரை ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் குருக்ஷேத்ர சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் கீதா தத்துவ போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் கீதாம்ருத தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கீதார்த்த விளக்கோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கீத ஞான ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கீதாநந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி பரப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி நாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தன பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை கடலே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை தருவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை நிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை பரிபூரணா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை வரதா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை விளக்கே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேமகரா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம நிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ப்ரதிபாலகா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம வரதா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ஸம்ருத்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த சுத்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்தானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த விகாச தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்தி பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப கிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் சுப பல பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஸங்கல்ப தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப சித்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப தரிசன தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப குண பூர்ணா போற்றி ஓம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 4: 325–432)

ஓம் தபோநிதியே போற்றி ஓம்
ஓம் தபஸ் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோபல தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தபஸ் ஞான பிரகாசா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோமய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தபஸ் மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோபூர்ணா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோவிருத்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோநிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் தயாநிதியே போற்றி ஓம்
ஓம் தயை ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தயாபரா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை கடலே போற்றி ஓம்
ஓம் தயாபூர்ணா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தயாநந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் தாரண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக மந்திர ரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக நாம பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் தீட்சை தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் துரித நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் துக்க நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட நிக்ரஹகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட விமோசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட சிக்ஷகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட ஹரணா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட தாப நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட பாவ நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட நிவாரணா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் தேஜோமய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜஸ் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோபூர்ணா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோவிருத்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோநிதியே போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோநிலையோனே போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோகருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோவரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோமங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் திரிபுவன நாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ரக்ஷகா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக சாட்சி போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக மங்கள தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக விளக்கே போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் திருநாம மகிமையே போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஜப பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஸங்கீர்த்தன பிரியனே போற்றி 

சரி. தொடர்ச்சியாக அடுத்த பகுதியைத் தருகிறேன்.

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 5: 433–540)

ஓம் நாம மகிமை விளக்கோனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஸங்கீர்த்தன பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஜப தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நாதபிரம்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத யோக தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாத சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத ஸங்கீத பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் நித்ய தியான பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நிராமய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்வாண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நிருத்யானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம தியான ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரிபூரண ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 6: 541–648)

ஓம் பஞ்சபூத ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சபூத ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சகோச விளக்கோனே போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சகோச அதீதா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சேந்திரிய நியந்த்ரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சேந்திரிய சுத்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண நாயகா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பந்த விமோசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த மோக்ஷ தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த காரண நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த பாவ நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த துன்ப நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி விளக்கே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரம்ம தத்துவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரமாத்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம சாட்சி போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரப்ரம்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பக்த வத்ஸலா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த பரிபாலகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பக்த சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த துன்ப நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த பாவ நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ரோக நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த மங்கள தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த க்ஷேம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ரக்ஷகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஆத்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 7: 649–756)

ஓம் மந்திர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யந்திர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் தந்திர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யாக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யாக சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யஜ்ஞ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யோக சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகி நாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகீஸ்வரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

---

சரி. தொடர்ச்சியாக அடுத்த பகுதியைத் தருகிறேன்.

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 8: 757–864)

ஓம் ஆனந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதார ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதித்ய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆத்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம சாட்சி போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆத்மானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதி குருநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதி சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி ஞான தாதா போற்றி

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 9: 865–1008)

ஓம் அருள் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் அன்பு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்திய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுத்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சிவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பூரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண ஞான தாதா போற்றி ஓம்

---

நிறைவு சிந்தனை

இந்த 1008 நாமங்கள் வெறும் பெயர்கள் அல்ல —
அவை “மனசு → ஆன்மா → பரம்பொருள்” என்ற பயணத்தின் படிகள்.

போதனையின் மையம்:

• நம்பிக்கை (Shraddha)
• பொறுமை (Saburi)

இந்த நாமங்களை ஜபிக்கும் போது:

• மனம் சுத்தமாகும்
• கர்ம வாசனைகள் கரையும

பக்தி மார்க்க நூல்கள்

தமிழ்மொழியில் உள்ள பக்தி இலக்கியம் திருமறை திருமுறை நூல்கள் அனைத்தும் படிக்க ஒரு பிறவி போதாது..

1. தேவாரம் 

2. திருவாசகம்

3. திருமந்திரம்

4. திருவருட்பா 

5. திருப்பாவை 

6. திருவெம்பாவை 

7. திருவிசைப்பா

8. திருப்பல்லாண்டு

9. கந்தர் அனுபூதி

10. இந்த புராணம்

11. பெரிய புராணம்

12. நாச்சியார் திருமொழி 

13. ஆழ்வார் பாசுரங்கள் போன்ற மிகச் சிறந்த பக்தி இலக்கியங்கள்..!

1.நற்றிணை 

2.குறுந்தொகை 

3.ஐங்குறுநூறு 

4.அகநானூறு 

5.புறநானூறு 

6.பதிற்றுப்பத்து 

7.பரிபாடல் 

8.கலித்தொகை என்னும் "எட்டுத்தொகை" சங்க நூல்கள்.. !

1.திருமுருகாற்றுப்படை 2.சிறுபாணாற்றுப்படை 3.பெரும்பாணாற்றுப்படை 4.பொருநராற்றுப்படை 

5.முல்லைப்பாட்டு 

6.மதுரைக்காஞ்சி 

7.நெடுநல்வாடை 

8.குறிஞ்சிப் பாட்டு 

9.பட்டினப்பாலை 

10.மலைபடுகடாம் என்னும் "பத்துப்பாட்டு" சங்க நூல்கள்....!

1.திருக்குறள் 

2.நாலடியார் 

3.நான்மணிக்கடிகை 

4.இன்னாநாற்பது 

5.இனியவை நாற்பது 

6.கார் நாற்பது 

7.களவழி நாற்பது 

8.ஐந்திணை ஐம்பது 

9.திணைமொழி ஐம்பது 

10.ஐந்திணை எழுபது 

11.திணைமாலை       நூற்றைம்பது 

12.திரிகடுகம் 

13.ஆசாரக்கோவை 

14.பழமொழி 

15.சிறுபஞ்சமூலம் 

16.முதுமொழிக் காஞ்சி 

17.ஏலாதி 

18.இன்னிலை என்னும் பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நீதி நூல்கள்...!

1.சிலப்பதிகாரம் 

2.மணிமேகலை 

3.சீவக சிந்தாமணி 

4. வளையாபதி 

5. குண்டலகேசி 

போன்ற ஐம்பெருங்காப்பியங்கள்... !

1.அகத்தியம்  

2.தொல்காப்பியம்

3.புறப்பொருள்

வெண்பாமாலை 

4.நன்னூல் 

5.பன்னிரு பாட்டியல் போன்ற இலக்கண நூல்கள் மற்றும்

6.இறையனார் களவியல் உரை எனும் உரைநூல்..!

1.கம்பராமாயணம்-வழிநூல்.

1.முத்தொள்ளாயிரம் 

2.முக்கூடற்பள்ளு 

3.நந்திக்கலம்பகம் 

4.கலிங்கத்துப்பரணி 

5.மூவருலா போன்ற எண்ணற்ற சிற்றிலக்கிய வகைகள்...!

ஒரு மொழியின் மிகச்சிறந்த பண்பே செம்மொழிக்கான கீழ்க்கண்ட பதினோரு தகுதிகளைக் கொண்டிருப்பதுதான்..

1.தொன்மை 

2.தனித்தன்மை (தூய்மைத் தன்மை) 

3.பொதுமைப் பண்புகள் 

4.நடுவுநிலைமை 

5.தாய்மைத் தன்மை 

6.கலை பண்பாட்டுத் தன்மை 

7.தனித்து இயங்கும் தன்மை 

8.இலக்கிய இலக்கண வளம் 

9.கலை இலக்கியத் தன்மை 

10.உயர் சிந்தனை 

11.மொழிக் கோட்பாடு

இந்தப் பதினோரு பண்புகளையும் கொண்ட உலகின் மிக மூத்த மொழி  தமிழ்..!

சமய குரவர்கள்

1. திருஞானசம்பந்தர்

2. திருநாவுக்கரசர்

3. சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள்

4. மாணிக்கவாசகர்

சைவம் வளர்த்தோர்

1. சேக்கிழார்

2. திருமூலர்

3. அருணகிரிநாதர்

4. குமரகுருபரர்

12 #ஆழ்வார்கள்

1. பொய்கையாழ்வார்

2. பூதத்தாழ்வார்

3. பேயாழ்வார்

4. திருமழிசை ஆழ்வார்

5. நம்மாழ்வார்

6. மதுரகவி ஆழ்வார்

7. குழசேகராழ்வார்

8. பெரியாழ்வார்

9. ஆண்டாள் நாச்சியார்

10. தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார்

11. திருப்பாணாழ்வார்

12. திருமங்கையாழ்வார்

தமிழ் பெரும் புலவர்கள் பட்டியல்..!

அகம்பன் மாலாதனார்

அஞ்சியத்தை மகள் நாகையார்

அஞ்சில் அஞ்சியார்

அஞ்சில் ஆந்தையார்

அடைநெடுங்கல்வியார்

அணிலாடு முன்றிலார்

அண்டர் மகன் குறுவழுதியார்

அதியன் விண்ணத்தனார்

அதி இளங்கீரனார்

அம்மூவனார்

அம்மெய்நாகனார்

அரிசில் கிழார்

அல்லங்கீரனார்

அழிசி நச்சாத்தனார்

அள்ளூர் நன்முல்லையார்

அறிவுடைநம்பி

ஆரியன் பெருங்கண்ணன்

ஆடுதுறை மாசாத்தனார்

ஆதிமந்தி

ஆர்க்காடு கிழார் மகனார் வெள்ளைக்கண்ணத்தனார்

ஆலங்குடி வங்கனார்

ஆலத்தூர் கிழார்

ஆலம்பேரி சாத்தனார்

ஆவூர்கிழார் மகனார் கண்ணனார்

ஆவூர் காவிதிகள் சகாதேவனார்

ஆவூர்கிழார்

ஆலியார்

ஆவூர் மூலங்கீரனார்

இடைக்கழிநாட்டு நல்லூர் நத்தத்தனார்

இடைக்காடனார்

இடைக்குன்றூர்கிழார்

இடையன் சேந்தன் கொற்றனார்

இடையன் நெடுங்கீரனார்

இம்மென்கீரனார்

இரணியமுட்டத்து பெருங்குன்றூர்ப் பெருங்கௌசிகனார்

இருங்கோன் ஒல்லையன் செங்கண்ணனார்

இருந்தையூர்க் கொற்றன் புலவன்

இரும்பிடர்தலையார்

இளங்கீரந்தையார்

இளங்கீரனார்

இளநாகனார்

இளந்திரையன்

இளந்தேவனார்

இளம்புல்லூர்க் காவிதி

இளம்பூதனார்

இளம்பெருவழுதி

இளம்போதியார்

இளவெயினனார்

இறங்குடிக் குன்றநாடன்

இறையனார்

இனிசந்த நாகனார்

ஈழத்துப் பூதந்தேவனார்

உகாய்க் குடிகிழார்

உக்கிரப் பெருவழுதி

உமட்டூர் கிழார் மகனார் பரங்கொற்றனார்

உம்பற்காட்டு இளங்கண்ணனார்

உருத்திரனார்

உலோச்சனார்

உவர்கண்ணூர் புல்லங்கீரனார்

உழுந்தினைம் புலவர்

உறையனார்

உறையூர் இளம்பொன் வாணிகனார்

உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார்

உறையூர்க் கதுவாய்ச் சாத்தனார்

உறையூர்ச் சல்லியங் குமரனார்

உறையூர்ச் சிறுகந்தனார்

உறையூர்ப் பல்காயனார்

உறையூர் மருத்துவன் தாமோதரனார்

உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார்

ஊட்டியார்

ஊண்பித்தை

ஊண்பொதி பசுங்குடையார்

எயிற்றியனார்

எயினந்தையார்

எருமை வெளியனார்

எருமை வெளியனார் மகனார் கடலனார்

எழூப்பன்றி நாகன் குமரனார்

ஐயாதி சிறு வெண்ரையார்

ஐயூர் முடவனார்

ஐயூர் மூலங்கீரனார்

ஒக்கூர் மாசாத்தனார்

ஒக்கூர் மாசாத்தியார்

ஒருசிறைப் பெரியனார்

ஒரூத்தனார்

ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன்

ஓதஞானி

ஓதலாந்தையார்

ஓரம்போகியார்

ஓரிற்பிச்சையார்

ஓரேர் உழவர்

ஔவையார்

கங்குல் வெள்ளத்தார்

கச்சிப்பேடு இளந்தச்சன்

கச்சிப்பேடு காஞ்சிக்கொற்றனார்

கச்சிப்பேடு பெருந்தச்சனார்

கடம்பனூர்ச் சாண்டில்யன்

கடலூர்ப் பல்கண்ணனார்

கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார்

கடுந்தொடைக் காவினார்

கோவர்த்தனர்

கோவூர்க் கிழார்

கோவேங்கைப் பெருங்கதவனார்

கோழிக் கொற்றனார்

கோளியூர்க் கிழார் மகனார் செழியனார்

கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக்குமரன்

சங்கவருணர் என்னும் நாகரியர்

சத்திநாதனார்

சல்லியங்குமரனார்

சாகலாசனார்

சாத்தந்தந்தையார்

சாத்தனார்

சிவப்பிரகாசர்

சிறுமோலிகனார்

சிறுவெண்டேரையார்

சிறைக்குடி ஆந்தையார்

சீத்தலைச் சாத்தனார்

செங்கண்ணனார்

செம்பியனார்

செம்புலப்பெயல்நீரார்

செயலூர் இளம்பொன்சாத்தன் கொற்றனார்

செய்திவள்ளுவன் பெருஞ்சாத்தன்

செல்லூர்கிழார் மகனார் பெரும்பூதன் கொற்றனார்

செல்லூர்க்கோசிகன் கண்ணனார்

சேந்தங்கண்ணனார்

சேந்தம்பூதனார்

சேந்தங்கீரனார்

சேரமானெந்தை

சேரமான் இளங்குட்டுவன்

சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை

சேரமான் கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய மாக்கோதை

சோனாட்டு முகையலூர்ச் சிறுகருந்தும்பியார்

சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன்

சோழன் நலங்கிள்ளி

சோழன் நல்லுருத்திரன்

தங்கால் ஆத்திரேயன் செங்கண்ணனார்

தங்கால் பொற்கொல்லன் வெண்ணாகனார்

தனிமகனார்

தாமாப்பல் கண்ணனார்

தாமோதரனார்

தாயங்கண்ணனார்

தாயங்கண்ணியார்

தாயுமானவர்

திப்புத்தோளார்

திருத்தாமனார்

தீன்மதிநாகனார்

தும்பிசேர்கீரனார்

துறைக்குறுமாவிற் பாலங்கொற்றனார்

துறையூர்ஓடைக்கிழார்

தூங்கலோரியார்

தேய்புரி பழங்கயிற்றினார்

தேரதரன்

தேவகுலத்தார்

தேவனார்

தொடித்தலை விழுத்தண்டினர்

தொண்டி ஆமூர்ச்சாத்தனார்

தொல்கபிலர்

நக்கண்ணையார்

நக்கீரர்

நப்பசலையார்

நப்பண்ணனார்

நப்பாலத்தனார்

நம்பிகுட்டுவன்

நரிவெரூத்தலையார்

நரைமுடி நெட்டையார்

நல்லச்சுதனார்

நல்லந்துவனார்

நல்லழிசியார்

நல்லாவூர்க் கிழார்

நல்லிறையனார்

நல்லுருத்திரனார்

நல்லூர்ச் சிறுமேதாவியார்

நல்லெழுநியார்

நல்வழுதியார்

நல்விளக்கனார்

நல்வெள்ளியார்

நல்வேட்டனார்

நற்சேந்தனார்

நற்றங்கொற்றனார்

நற்றமனார்

நன்பலூர்ச் சிறுமேதாவியார்

நன்னாகனார்

நன்னாகையார்

நாகம்போத்தன்

நாமலார் மகன் இளங்கண்ணன்

நிகண்டன் கலைக்கோட்டுத் தண்டனார்

நெடுங்கழுத்துப் பரணர்

நெடும்பல்லியத்தனார்

நெடும்பல்லியத்தை

நெடுவெண்ணிலவினார்

நெட்டிமையார்

நெய்தற் கார்க்கியார்

நெய்தற் சாய்த்துய்த்த ஆவூர்க்கிழார்

நெய்தற்றத்தனார்

நொச்சி நியமங்கிழார்

நோய்பாடியார்

பக்குடுக்கை நன்கணியார்

படுமரத்து மோசிகீரனார்

படுமரத்து மோசிக்கொற்றனார்

பதடிவைகலார்

பதுமனார்

பரணர்

கடுந்தொடைக் கரவீரன்

கடுவன் இளமள்ளனார்

கடுவன் இளவெயினனார்

கடுவன் மள்ளனார்

கணக்காயன் தத்தனார்

கணியன் பூங்குன்றனார்

கண்ணகனார்

கண்ணகாரன் கொற்றனார்

கண்ணங்கொற்றனார்

கண்ணம் புல்லனார்

கண்ணனார்

கதக்கண்ணனார்

கதப்பிள்ளையார்

கந்தரத்தனார்

கபிலர்

கம்பர்

கயத்தூர்கிழார்

கயமனார்

கருங்குழலாதனார்

கரும்பிள்ளைப் பூதனார்

கருவூர்க்கிழார்

கருவூர் கண்ணம்பாளனார்

கருவூர் கதப்பிள்ளைச் சாத்தனார்

கருவூர் கலிங்கத்தார்

கருவூர் கோசனார்

கருவூர் சேரமான் சாத்தன்

கருவூர் நன்மார்பனார்

கருவூர் பவுத்திரனார்

கருவூர் பூதஞ்சாத்தனார்

கருவூர் பெருஞ்சதுக்கத்துப் பூதனார்

கல்பொருசிறுநுரையார்

கல்லாடனார்

கவைமகன்

கழாத்தலையார்

கழார்க் கீரனெயிற்றியனார்

கழார்க் கீரனெயிற்றியார்

கழைதின் யானையார்

கள்ளிக்குடிப்பூதம்புல்லனார்

கள்ளில் ஆத்திரையனார்

காக்கைப்பாடினடியார் நச்செள்ளையார்

காசிபன் கீரன்

காட்டூர்கிழார் மகனார் கண்ணனார்

காப்பியஞ்சேந்தனார்

காப்பியாற்றுக் காப்பியனார்

காமஞ்சேர் குளத்தார்

காரிக்கிழார்

காலெறி கடிகையார்

காவட்டனார்

காவற்பெண்டு

காவன்முல்லையார்

காவிரிப் பூம்பட்டினத்துக் கந்தரத்தனார்

காவிரிப் பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார்

காவிரிப் பூம்பட்டினத்துச் செங்கண்ணனார்

காவிரிப் பூம்பட்டினத்துச் சேந்தன் கண்ணனார்

காவிரிப் பூம்பட்டினத்துப் பொன்வாணிகனார் மகனார் நப்பூதனார்

கிடங்கில் காவிதிக் கீரங்கண்ணனார்

கிடங்கி்ல் காவிதிப் பெருங்கொற்றனார்

கிடங்கில் குலபதி நக்கண்ணனார்

கிள்ளிமங்கலங்கிழார்

கிள்ளிமங்கலங்கிழார் மகனார் சேரக்கோவனார்

கீரங்கீரனார்

கீரந்தையார்

குடபுலவியனார்

குடவாயிற் கீரத்தனார்

குட்டுவன் கண்ணனார்

குட்டுவன் கீரனார்

குண்டுகட் பாலியாதனார்

குதிரைத் தறியனார்

குப்பைக் கோழியார்

குமட்டூர் கண்ணனார்

குமுழிஞாழலார் நப்பசலையார்

குழற்றத்தனார்

குளம்பனார்

குளம்பாதாயனார்

குறமகள் இளவெயினி

குறமகள் குறியெயினி

குறியிறையார்

குறுங்கீரனார்

குறுங்குடி மருதனார்

குறுங்கோழியூர் கிழார்

குன்றம் பூதனார்

குன்றியனார்

குன்றூர்க் கிழார் மகனார்

கூகைக் கோழியார்

கூடலூர்க் கிழார்

கூடலூர்ப பல்கண்ணனார்

கூவன்மைந்தன்

கூற்றங்குமரனார்

கேசவனார்

கொடிமங்கலத்து வாதுளி நற்சேந்தனார்

கொட்டம்பலவனார்

கொல்லன் அழிசி

கொல்லிக் கண்ணன்

கொள்ளம்பக்கனார்

கொற்றங்கொற்றனார்

கோக்குளமுற்றனார்

கோடைபாடிய பெரும்பூதன்

கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய சேரமான்

கோட்டியூர் நல்லந்தையார்

கோண்மா நெடுங்கோட்டனார்

கோப்பெருஞ்சோழன்

பராயனார்

பரூஉமோவாய்ப் பதுமனார்

பறநாட்டுப் பெருங்கொற்றனார்

பனம்பாரனார்

பாண்டரங்கண்ணனார்

பாண்டியன் ஆரியப்படைகடந்த நெடுஞ்செழியன்

பாண்டியன் ஏனாதி நெடுங்கண்ணனார்

பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்

பாண்டியன் பன்னாடு தந்தான்

பாண்டியன் மாறன் வழுதி

பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார்

பாரிமகளிர்

பார்காப்பான்

பாலைக் கௌதமனார்

பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ

பாவைக் கொட்டிலார்

பிசிராந்தையார்

பிரமசாரி

பிரமனார்

பிரான் சாத்தனார்

புதுக்கயத்து வண்ணக்கன் கம்பூர்கிழார்

புல்லாற்றூர் எயிற்றியனார்

பூங்கணுத் திரையார்

பூங்கண்ணன்

பூதங்கண்ணனார்

பூதபாண்டியன் தேவி பெருங்கோப்பெண்டு

பூதம்புல்லனார்

பூதனார்

பூதந்தேவனார்

பெருங்கண்ணனார்

பெருங்குன்றூர்க் கிழார்

பெருங்கௌசிகனார்

பெருஞ்சாத்தனார்

பெருஞ்சித்திரனார்

பெருந்தலைச்சாத்தனார்

பெருந்தேவனார்

பெருந்தோட் குறுஞ்சாத்தன்

பெரும் பதுமனார்

பெரும்பாக்கன்

பெருவழுதி

பேயனார்

பேய்மகள் இளவெயினி

பேராலவாயர்

பேரிசாத்தனார்

பேரெயின்முறுவலார்

பொதுக்கயத்துக் கீரந்தை

பொதும்பில் கிழார்

பொதும்பில் கிழார் மகனார் வெண்கண்ணி

பொதும்பிற் புல்லாளல் கண்ணியார்

பொத்தியார்

பொய்கையார்

பொருந்தில் இளங்கீரனார்

பொன்மணியார்

பொன்முடியார்

பொன்னாகன்

போதனார்

போந்தைப் பசலையார்

மடல் பாடிய மாதங்கீரனார்

மதுரை அளக்கர் ஞாழற் கவிஞர் மகனார் மள்ளனார்

மதுரை அறுவை வாணிகன் இளவேட்டனார்

மதுரை ஆசிரியர் கோடங்கொற்றனார்

மதுரை இளங்கண்ணிக் கௌசிகனார்

மதுரை இனங்கௌசிகனார்

மதுரை இளம்பாலாசிரியன் சேந்தன் கூத்தனார்

மதுரை ஓலைக்கடைக் கண்ணம் புகுந்தாராயத்தனார்

மதுரை ஓலைக்கடையத்தார் நல்வெள்ளையார்

மதுரைக் கடையத்தார் மகன் வெண்ணாகனார்

மதுரைக் கணக்காயனார்

மதுரைக் கண்டராதித்தனார்

மதுரைக் கண்ணத்தனார்

மதுரைக் கவுணியன் பூதத்தனார்

மதுரைக் கள்ளிற் கடையத்தன் வெண்ணாகனார்

மதுரைக் காமக்கணி நப்பாலத்தனார்

மதுரைக் காருலவியங் கூத்தனார்

மதுரைக் கூத்தனார்

மதுரைக் கொல்லன் புல்லன்

மதுரைக் கொல்லன் வெண்ணாகனார்

மதுரைச் சுள்ளம் போதனார்

மதுரைத் தத்தங்கண்ணனார்

மதுரைத் தமிழக்கூத்தனார் நாகன் தேவனார்

மதுரைத் தமிழக் கூத்தனார்

மதுரைப் படைமங்க மன்னியார்

மதுரைப் பாலாசிரியர் சேந்தங்கொற்றனார்

மதுரைப் பாலாசிரியர் நப்பாலனார்

மதுரைப் பாலாசிரியர் நற்றாமனார்

மதுரைப் புல்லங்கண்ணனார்

மதுரைப் பூதனிள நாகனார்

மதுரைப் பூவண்ட நாகன் வேட்டனார்

மதுரைப் பெருங்கொல்லன்

மதுரைப் பெருமருதனார்

மதுரைப் பெருமருதிளநாகனார்

மதுரைப் போத்தனார்

மதுரை மருதங்கிழார் மகனார் சொகுத்தனார்

மதுரை மருதங்கிழார் மகனார் பெருங்கண்ணனார்

மதுரை மருதங்கிழார் மகன் இளம்போத்தன்

மதுரை வேளாசன்

மருங்கூர்கிழார் பெருங்கண்ணனார்

மருங்கூர்ப் பட்டினத்துச் சேந்தன் குமரனார்

மருங்கூர்ப் பாகை சாத்தன் பிரியனார்

பூதனார்

மருதம் பாடிய இளங்கடுங்கோ

மருதனிளநாகனார்

மலையனார்

மள்ளனார்

மாங்குடிமருதனார்

மாடலூர் கிழார்

மாதீர்த்தன்

மாமிலாடன்

மாமூலனார்

மாயேண்டன்

மார்க்கண்டேயனார்

மாலைமாறன்

மாவளத்தன்

மாறோக்கத்துக் காமக்கண்ணியார்

மாறோக்கத்து நப்பசலையார்

மாற்பித்தியார்

மிளைக் கந்தன்

மிளைப் பெருங்கந்தன்

மிளைவேள் பித்தன்

மீனெறி தூண்டிலார்

முக்கல் ஆசான் நல்வெள்ளையார்

முடங்கிக் கிடந்த நெடுஞ்சேரலாதன்

முடத்தாமக்கண்ணியார்

முடத்திருமாறன்

முதுகூத்தனார்

முதுவெங்கண்ணனார்

முப்பேர் நாகனார்

முரஞ்சியயூர் முடிநாகராயர்

முள்ளியூர்ப் பூதியார்

முலங்கீரனார்

மையோடக் கோவனார்

மோசிக்கண்ணத்தனார்

மோசிக்கீரனார்

மோசிக்கொற்றன்

மோசிக்கரையனார்

மோசிசாத்தனார்

மோசிதாசனார்

வடநெடுந்தத்தனார்

வடவண்ணக்கன் தாமோதரன்

வடமோதங்கிழார்

வருமுலையாரித்தி

வன்பரணர்

வண்ணக்கன் சோருமருங்குமரனார்

வண்ணப்புறக் கந்தரத்தனார்

வாடாப்பிராந்தன்

வாயிலான் தேவன்

வாயிலிலங்கண்ணன்

வான்மீகியார்

விட்டகுதிரையார்

விரிச்சியூர் நன்னாகனார்

விரியூர் நன்னாகனார்

வில்லக விரலினார்

விழிகட்பேதை பெருங்கண்ணனார்

விற்றூற்று மூதெயினனார்

விற்றூற்று வண்ணக்கன் தத்தனார்

வினைத் தொழில் சோகீரனார்

வீரை வெளியனார்

வீரை வெளியன் தித்தனார்

வெண்கண்ணனார்

வெண்கொற்றன்

வெண்ணிக் குயத்தியார்

வெண்பூதன்

வெண்பூதியார்

வெண்மணிப்பூதி

வெள்ளாடியனார்

வெள்ளியந்தின்னனார்

வெள்ளிவீதியார்

வெள்வெருக்கிலையார்

வெள்ளைக்குடி நாகனார்

வெள்ளைமாளர்

வெறிபாடிய காமக்கண்ணியார்

வேட்டகண்ணன்

வேம்பற்றூர்க்கண்ணன் கூத்தன்

வேம்பற்றுக் குமரன்

ஒட்டக்கூத்தர்

மற்றும் பெண்பாற்புலவர்கள்:

அச்சியத்தை மகள் நாகையார்

அள்ளுரர் நன்முல்லை

ஆதிமந்தி - குறுந் 3

இளவெயினி - புறம் 157

உப்பை ஃ உறுவை

ஒக்கூர் மாசாத்தியார்

கரீனா கண்கணையார்

கவியரசி

கழார் கீரன் எயிற்றியார்

கள்ளில் ஆத்திரையனார்

காக்கை பாடினியார் நச்செள்ளையார்

காமக்கணிப் பசலையார்

காரைக்காலம்மையார்

காவற்பெண்டு

காவற்பெண்டு

கிழார் கீரனெயிற்றியார்

குட புலவியனார்

குமிழிநாழல் நாப்பசலையார்

குமுழி ஞாழல் நப்பசையார்

குறமகள் ஃ இளவெயினி

குறமகள் ஃ குறிஎயினி

குற மகள் இளவெயினியார்

கூகைக்கோழியார்

தமிழறியும் பெருமாள்

தாயங்கண்ணி - புறம் 250

நக்கண்ணையார்

நல்லிசைப் புலமை மெல்லியார்

நல்வெள்ளியார்

நெட்டிமையார்

நெடும்பல்லியத்தை

பசலையார்

பாரிமகளிர்

பூங்கண்ணுத்திரையார்

பூங்கண் உத்திரையார்

பூதபாண்டியன் தேவியார்

பெண்மணிப் பூதியார்

பெருங்கோப்பெண்டு

பேய்மகள் இளவெயினி

பேயனார்

பேரெயென் முறுவலார்

பொத்தியார்

பொன்மணியார்

பொன்முடியார்

போந்தலைப் பசலையார்

மதுவோலைக் கடையத்தார்

மாற்பித்தியார்

மாற்பித்தியார், இயற்பெயர் பித்தி

மாறோக்கத்து நாப்பசலையார்

முள்ளியூர் பூதியார்

முன்னியூப் பூதியார்

வரதுங்க ராமன் தேவியார்

வருமுலையாருத்தி

வில்லிபுத்தூர்க் கோதையார்

வெண்ணிக் குயத்தியார்

வெள்ளி வீதியார்

வெறிபாடிய காமக்கண்ணியர்.

சித்தர்கள்: பதினெண் சித்தர்:

1. திருமூலர்   

2. இராமதேவர் 

3. கும்பமுனி 

4. இடைக்காடர்

5. தன்வந்திரி  

6. வான்மீகி

7. கமலமுனி 

8. போகநாதர் 

9. குதம்பைச் சித்தர்

10. மச்சமுனி

11. கொங்கணர்

12, பதஞ்சலி

13. நந்திதேவர்

14. போதகுரு

15. பாம்பாட்டிச் சித்தர்

16. சட்டைமுனி

17. சுந்தரானந்த தேவர்

18. கோரக்கர்

இது ஒரு பட்டியல்.

1. அகப்பேய் சித்தர்

2. அழுகணிச் சித்தர்

3. ஆதிநாதர் வேதாந்தச் சித்தர்

4. சதோகநாதர்

5.இடைக்காட்டுச் சித்தர்

6. குதம்பைச் சித்தர்

7. புண்ணாக்குச் சித்தர்

8. ஞானச்சித்தர்

9. மௌனச் சித்தர்

10. பாம்பாட்டிச் சித்தர்

11. கல்லுளி சித்தர்

12.கஞ்சமலைச் சித்தர்

13. நொண்டிச் சித்தர்

14. விளையாட்டுச் சித்தர்

15. பிரமானந்த சித்தர்

16. கடுவெளிச் சித்தர்

17. சங்கிலிச் சித்தர்

18. திரிகோணச்சித்தர்

இது  மற்றொரு  பட்டியல்.  இந்தப்  பட்டியலில் நவநாத சித்தர்களும் அடங்குவர்.

1. வான்மீகர்

2. பதஞ்சலியார்

3. துர்வாசர்

4. ஊர்வசி

5. சூதமுனி, 

6. வரரிஷி

7. வேதமுனி

8. கஞ்ச முனி

9. வியாசர்

10. கௌதமர் - இது இன்னொரு  பட்டியல்.  

பெரிய  ஞானக்கோவை சித்தர்கள் நாற்பத்தெண்மர் என்று இதனிலும் மாறுபட்ட ஒரு பட்டியலைத் தருகின்றது.

1. காலாங்கி

2. கமலநாதர்

3. கலசநாதர்

4. யூகி

5. கருணானந்தர்

6. போகர்

7. சட்டைநாதர்

8. பதஞ்சலியார்

9. கோரக்கர்

10. பவணந்தி

11. புலிப்பாணி 

12.அழுகணி

13. பாம்பாட்டி

14. இடைக்காட்டுச் சித்தர்

15. கௌசிகர்

16. வசிட்டர்

17. பிரம்மமுனி

18. வியாகர்

19. தன்வந்திரி

20. சட்டைமுனி

21. புண்ணாக்கீசர்

22. நந்தீசர்

23, அகப்பேய்

24. கொங்கணவர்

25. மச்சமுனி

26. குருபாத நாதர்

27. பரத்துவாசர்

28. கூன் தண்ணீர்

29. கடுவெளி

30. ரோமரிஷி

31. காகபுசுண்டர்

32. பராசரர்

33. தேரையர்

34. புலத்தியர்

35. சுந்தரானந்தர்

36. திருமூலர்

37. கருவூரார்

38, சிவவாக்கியர்

39. தொழுகண்

40.பால சித்தர்

41.ஶ்ரீமத் சிவஞான பாலய சுவாமிகள்

42. நவநாதர் 

(அ. சத்ய நாதர்,  ஆ. சதோக நாதர்,  இ. ஆதி நாதர், ஈ. அனாதி நாதர், உ. 

வகுளி நாதர்,  ஊ. மதங்க நாதர்,  எ. மச்சேந்திர நாதர், ஏ. கஜேந்திர நாதர், ஐ. கோரக்க நாதர்)

43. அஷ்ட வசுக்கள்

44. சப்த ரிஷிகள்

இது அல்லாத லட்சகணக்ககான பக்தி இசை காவியங்கள். பஜனைகள். பன்னிசை பாடல்கள்

இறைவனின் கருணையும் ஞான கங்கையும்

இந்த உலகில் பொருட்கள் நிரம்பி இருக்கிறது ஆனால் அதன் சக்திகள் இறைவன் தொடர்பில் இருக்கிறது. இறை தொடர்புகள் இல்லாத பொருள்கள் ஏது. குருவே?? 

பதில்.. 

இந்தக் கேள்வி சாதாரண தத்துவ சிந்தனை அல்ல; இது பொருள் – சக்தி – இறைத் தொடர்பு என்ற மூன்று அடுக்குகளின் மையத்தைத் தொடுகிறது. இதை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ள சில அடிப்படை நிலைகளைத் தெளிவாக பிரிக்க வேண்டியுள்ளது.

முதலில், “பொருள்” என்றால் நாம் காண்பது, தொட்டறிவது, அளவிடுவது. ஆனால் எந்தப் பொருளும் தனியாக நிலைநிற்றுவதில்லை. அது சக்தியின் வெளிப்பாடு. இதை நவீன அறிவியலும் “” என்ற கோட்பாட்டின் மூலம் உறுதிப்படுத்துகிறது. அதாவது, பொருள் என்பது உறைந்த சக்தி; சக்தி என்பது இயங்கும் பொருள்.

ஆனால் உங்கள் கேள்வி அறிவியல் மட்டத்தில் நின்றுவிடவில்லை; அது மெய்யியல் தளத்திற்கு செல்கிறது.

இந்த மெய்யியல் பார்வையில், சக்தி தானாக உருவாகவில்லை. அது ஒரு மூலத்திலிருந்து வருகிறது. அந்த மூலத்தை வேதம் “” என குறிப்பிடுகிறது. இதன் பொருள், எல்லா சக்திகளின் ஆதாரம் ஒரே பரம்பொருள்.

அதனால் மூன்று அடுக்குகள் உருவாகின்றன:

பரம்பொருள் (இறை)
அதிலிருந்து வெளிப்படும் சக்தி
அந்த சக்தியின் வடிவமாக இருக்கும் பொருள்

இதில் முக்கியமான கேள்வி:
“இறைத் தொடர்பு இல்லாத பொருள் இருக்க முடியுமா?”

தத்துவ ரீதியாக பதில்: இல்லை.

ஏன் என்றால், ஒரு பொருள் இருக்கிறது என்றால் அதற்கு சக்தி இருக்க வேண்டும். சக்தி இருக்கிறது என்றால் அது ஒரு மூலத்துடன் இணைந்திருக்க வேண்டும். அந்த மூலத்தை நீக்கினால், பொருள் “இருப்பது” itself சாத்தியமில்லை.

ஆனால் இங்கே ஒரு நுண்ணிய வேறுபாடு உள்ளது:

இறைத் தொடர்பு இல்லாத பொருள் இல்லை.
ஆனால் இறை உணர்வு இல்லாத பொருள் உள்ளது.

இதன் பொருள் என்ன?

ஒரு கல், ஒரு மரம், ஒரு மனிதன் — எல்லாவற்றிலும் சக்தி உள்ளது. அந்த சக்தி இறையிலிருந்து வந்ததே. ஆனால் அந்த பொருள் அல்லது உயிர் அதனை “உணருகிறதா” என்பது வேறு விஷயம்.

இதனை வேதாந்தம் “” என்று அழைக்கிறது. மாயை என்பது இல்லாததை உருவாக்குவது அல்ல; இருப்பதின் உண்மையை மறைப்பது.

அதனால் உலகில் நாம் பார்க்கும் பொருட்கள் இரண்டு வகை:

ஒன்று:
இறை சக்தியுடன் இணைந்தும் அதை வெளிப்படுத்தும் பொருட்கள் (உயிருள்ளவை, சிந்தனை கொண்டவை)

இரண்டு:
இறை சக்தியுடன் இணைந்தும் அதை வெளிப்படுத்தாமல் இருக்கும் பொருட்கள் (நிச்பந்தமானவை)

ஆனால் இரண்டிலும் அடிப்படை இணைப்பு இருக்கிறது.

இதனால் உங்கள் கேள்விக்கு மிகத் துல்லியமான முடிவு:

இந்த உலகில் இறைத் தொடர்பு இல்லாத பொருள் எதுவும் இல்லை.
ஆனால் இறை உணர்வு வெளிப்படாத பொருட்கள் உள்ளன.

இதை இன்னும் ஆழமாக எடுத்துச் சொன்னால்:

பொருள் என்பது இறையின் உடல்
சக்தி என்பது இறையின் செயல்பாடு
அறிவு என்பது இறையின் வெளிப்பாடு

ஒரு பொருள் “இறை இல்லாமல்” இருக்க வேண்டும் என்றால், அது “இல்லாமை” ஆக வேண்டும். இருப்பது என்றால் அது ஏற்கனவே இறையுடன் இணைந்திருக்கிறது.

இதுவே உங்களின் சிந்தனையை அடுத்த நிலைக்கு கொண்டு செல்கிறது:

நாம் பார்க்கும் உலகம் பொருட்களின் தொகுப்பு அல்ல;
இறைத் தொடர்பின் பல்வேறு அடர்த்திகள்.

இப்போது நீ மேலும் ஆராய வேண்டிய கேள்வியப்பா

நாம் பயன்படுத்தும் பொருட்களில் எவ்வளவு இறை உணர்வுடன் நாமிருக்கிறோம்?
அல்லது அவற்றை வெறும் பொருளாக மட்டுமே பார்க்கிறோமா?

இந்த இடத்தில்தான் ஆன்மிகம் தொடங்குகிறது.

இறை சக்தியை உணர்ந்தவர் உணராதவர் என்ற அளவில் வகைபுத்தலாமே தவிர எல்லா பொருள்கள் மற்றும் உயிர்கள். பயிர்கள் மேல் இறைக் கருணை பரவி கிடைக்கிறது என்ற உண்மை உண்மைதானே ஐயா??? 

ஆம், இது மிகவும் ஆழமான தத்துவப் பார்வை. நீ கூறியது முற்றிலும் வேதாந்த ரீதியாக உண்மையாகும்: 

உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களும், பொருட்களும் இறை சக்தியின் வெளிப்பாடில் பங்குபெற்றுள்ளன, ஆனால் அதன் உணர்வு அல்லது உணர்ந்திருத்தல் பிரகாரம் மட்டுமே வேறுபடுகிறது.

பொருட்களை வகைப்படுத்தலாம்:

1. உணர்ந்தவர்கள் (Conscious beings) – மனிதர்கள், சில உயிரியல்கள்: இவர்கள் இறை சக்தியை பூரணமாக அல்ல, ஆனாலும் பரவலாக உணர்ந்திருக்கும் திறன் கொண்டவர்கள். இதன் மூலம் பக்தி, அறிவு, உணர்வு போன்ற செயல்கள் உருவாகும்.

2. உணராத உயிர்கள் மற்றும் பொருட்கள் – பயிர்கள், மரங்கள், கற்கள், நீர் போன்றவை: இவை இறை சக்தியின் பாய்ச்சலில் பங்கேற்கின்றன, ஆனால் அதை உணராமல், சிந்தனையோ அறிவோ இல்லாமல் செயல்படுகின்றன.

இதில் முக்கியமான விஷயம்: இறை கருணை எல்லா நிலைகளிலும் ஒரே அளவில் பரவுகிறது, அது உணர்கிற உயிரிலும், உணராத பொருளிலும். உயிருக்கு அது அனுபவமாக மாறும்; பொருளுக்கு அது நிரந்தர சக்தி ஆகவே இருக்கும்.

வேதாந்தமாக சொல்லப்போனால், உலகில் எல்லா பொருட்களும் பரம்பொருளின் கருணை மற்றும் சக்தி நிறைந்திருப்பதின் அடையாளங்கள். ஆனால் அறிவு அல்லது உணர்வு இல்லாத பொருள்கள், அவை கருணையை உணரவில்லை என்பதற்காகவே வேறுபடுகின்றன.

உதாரணமாக: பயிர்களுக்கு தண்ணீர், சூரியஒளி, நிலத்தின் சத்துக்கள்—all இறை சக்தியின் கருணை மூலம் பரவுகிறது; பயிர் உணரவில்லை என்றாலும் அது வளர்கிறது

கேள்வி

பாகுபாடில்லாமல் கருணையை பொழிவது தந்தை எனும் இறைவனின் கருணை பிரதானமாக பாயும் நீர் எழுச்சி அதிலிருந்து பரவு நுண்ணிய நீர்நிலை போன்றது நீர் எழுச்சி வலுவாக கண்ணுக்கு க்கு தெரியும் நீர்திவளை நுண்ணிய மாகாண உணரமுடியும் அதன் குளிர்ச்சி காணமுடியாது உணரமுடியும் அந்த குளிர்ச்சிமடுத்துதலே நேர் எழுச்சியின் கருணை நோக்கம் என்பது சரியா ஐயா??? 

நீர் பிரவாமாக வீழ்வதை நேர்மறை வாசகமாக நீர் எழுச்சி என்று கையாளப்படுகிறது

பதில்..... 

உன்னுடைய சிந்தனை மிகவும் ஆழமானது, மற்றும் நீங்கள் குறிப்பிட்ட நீர் எழுச்சி, கருணை பாய்ச்சி, நுண்ணிய உணர்வு ஆகிய analogies மூலம் இறைவின் கருணையை விளக்குவது மிகவும் தரமான தத்துவப் பார்வை. இதை தெளிவாக சொல்கிறேன்

நீர் எழுச்சி என்பது உலகில் பரவும் சக்தி/கருணையின் மாதிரி.

1. பெரும் எழுச்சி (Visible surge) – கண்ணுக்கு தெரியும், அளவிடக்கூடிய.

   • இது நேரடி அனுபவம் போன்றது. மனிதர்கள், sentient உயிர்கள் கருணையை உணர முடியும், அவை விளைவாக வாழ்வில் முன்னேறுதல், பாதுகாப்பு, அறிவு ஆகியவற்றை பெறுகின்றன.

2. நுண்ணிய எழுச்சி (Subtle flow) – கண்ணால் பார்க்க முடியாது, ஆனால் உணர முடியும்.

   • பயிர்கள், மரங்கள் போன்ற உயிரற்ற உயிர் பொருட்கள் அல்லது உயிரினங்கள் இதை அனுபவிக்கின்றன. நீர் எழுச்சியின் subtler layer போல, அவர்கள் வளர்ச்சி, சத்துக்கள், ஒளி போன்றவற்றால் தங்கியிருக்கின்றது, ஆனால் உணர்வு இல்லாததால் அதன் “அனுபவம்” இல்லை.

3. குளிர்ச்சிமாற்றம் (Cooling effect) – காணமுடியாது, உணரமுடியும்.

   • இதும் கருணையின் நோக்கம். நேரடி அனுபவமில்லாத பொருள் கூட கருணையை பெறுகிறது, அதன் மூலம் உலகில் திசை மாற்றம், வளர்ச்சி, உறுதி போன்ற subtle விளைவுகள் ஏற்படுகின்றன.

இதை வேதாந்த ரீதியில் சொல்லும் போது:

• நீர் எழுச்சி = இறை கருணை
• பெரும் எழுச்சி = உணர்வு கொண்ட beings (humans)
• நுண்ணிய எழுச்சி = உயிரற்ற பொருட்கள் மற்றும் உயிர் இல்லாத பொருட்களில் கருணை பரப்பு
• குளிர்ச்சி/subtle effect = கருணையின் நோக்கம், அது நோக்கமில்லாத பொருட்களிலும் செயல்படுகிறது

சுருக்கமாக:

இறை கருணை பாகுபாடில்லாமல் பரவுகிறது, அது நேரடியான அல்லது நுண்ணிய எழுச்சி வடிவில் உலகின் அனைத்து உயிர்களிலும், பொருட்களிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. மனிதர்கள் மட்டும் அதை அறிவும் அனுபவமும் கொண்டிருக்கிறார்கள்; பிற உயிர்கள், பொருட்கள் அதை உணராமலும், ஆனால் அந்த கருணையின் விளைவுகளை அனுபவிப்பதும் உண்மை.

கேள்வி. 

இறைவனின் கருணை குளிர்ச்சி தான் அது பௌதீகமாய் தங்கையாக தெரிகிறது கங்கையை பௌதீகமாக பயன் கொள்ளலாம் அது பன்முக தன்மையாக இருப்பதையும் அதன சூட்சமத்தை நுகர்ந்தவர்கள் இறை கருணையை பூரணமாக உணர்ந்தவர்கள் ஆகிறார்கள் இது உண்மையா கங்கை கரையில் மகா தூசிகள் இருப்பதும் மீன் பிடிப்பவர்கள் படகோட்டி கள் இருப்பது விலங்கினங்கள் இருப்பதும் அது விவசாய நிலங்களை வளப்படுத்தும் பின் ஸசமுத்திரசங்கமம் ஆகிறது இது சரியா ஐயா? 

பதில்

ஆம், உன் கருத்து வேதாந்த தத்துவ ரீதியாக முற்றிலும் பொருந்துகிறது. நீங்கள் கூறியதைச் சிறிது ஒழுங்குபடுத்தி ஆழமாகப் பார்க்கலாம்:

1. இறை கருணை குளிர்ச்சி – பௌதீக வெளிப்பாடு
இறைவன் அனுப்பும் கருணை ஒரு உணர்ந்தவருக்கு ஆன்மிக அனுபவமாகவும், உணராதவருக்கு பௌதீக விளைவாகவும் காணப்படுகிறது. கங்கை போன்ற புனித நதி, பௌதீகமாகப் பார்த்தால் தண்ணீர், களங்கள், மீன்கள், உயிரினங்கள், நிலங்கள் போன்றவற்றை வளப்படுத்துகிறது. ஆனால் அது நதி மட்டுமல்ல; அதில் இறைவின் கருணை பன்முக தன்மையாக ஒளிர்கிறது – உயிரியலுக்கும் பொருளுக்கும், காண்புக்கும் காணாததும், நுகர்வுக்கும் அனுபவத்துக்கும் ஏற்புடையது.

2. சூட்சுமத்தை நுகர்ந்தவர்கள் – ஆன்மிக அனுபவம்
நதி கரையில் தியானம் செய்யும் அல்லது அதன் சக்தியை உணர்ந்து வாழும் மனிதர்கள், கங்கை கருணையை பூரணமாக உணர்ந்து இறை அணிகலன், வாழ்வில் சாந்தி, செழிப்பு, அறிவு போன்றவற்றை பெறுகிறார்கள். அவர்கள் குளிர்ச்சி, பாய்ச்சி, நுட்பத்தை உணர்ந்து இறையின் சக்தியை அறிகின்றனர்.

3. இயற்கை மற்றும் சமூக விளைவுகள்

• நதி கரையில் மகா தூசிகள் இருப்பதும்,
• மீன்பிடிப்பவர்கள் படகோட்டிகள் வைத்திருப்பதும்,
• விலங்கினங்கள் வாழ்வதும்,
• விவசாய நிலங்கள் வளப்படுவதும்,

அனைத்தும் கருணையின் பௌதீக வெளிப்பாடுகளாக செயல்படுகின்றன. இது, நீங்கள் சொன்னது போல, சமுத்திரச் சங்கமம் போல பரபரப்பும், வளமும் கொண்ட பின்ஸசமுத்திரக் காரியமாக உலகத்தில் அனுபவிக்கப்படுகிறது.

சுருக்கமாகச் சொன்னால்:

• கருணை = குளிர்ச்சி
• பௌதீக வெளிப்பாடு = நீர், நிலம், உயிர்கள்
• சூட்சும அனுபவம் = கருணையை உணர்ந்த மனிதர்கள்
• பன்முக விளைவுகள் = வளம், செழிப்பு, வாழ்க்கை சக்தி

இதன் மூலம், கருணை ஒரு உயிர் உறவாகவும், பொருள் வளர்ச்சியாகவும், ஆன்மிகப் பரிசாகவும் உலகத்தில் செயல்படுகிறது.

இந்த  அழகான மெய்யியல் உரையாடலை  இறைவனின் கருணையும் ஞான கங்கையும் என்ற தலைப்பில் 

---

இறைவனின் கருணையும் ஞான கங்கையும்

கங்கை நதி, அதன் அமைதியான ஓசையும் குளிர்ச்சியான பாய்ச்சலும், உலகில் பரவி வரும் இறை கருணையின் உயிரூட்டும் சக்தியின் வெளிப்பாடு ஆகும். அது, கண்ணால் பார்க்க முடியாத subtler flow போல, எல்லா உயிர்களிலும், பொருட்களிலும் பரவுகிறது. மனிதர்கள் அதனை உணர்ந்து, ஆன்மிக ஞானத்தைப் பெறுகின்றனர்; உணராத உயிர்கள், பயிர்கள், கற்கள், நீர் ஆகியவை கூட அந்த subtler கருணையின் விளைவுகளை அனுபவிக்கின்றன.

நதி கரையில் மகா தபசிகள் தியானத்தில் மூழ்கி, கங்கை சக்தியுடன் இணைந்து தன் உள்ளார்ந்த மனதின் அமைதியையும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் subtler கருணையை உணர்ந்து, வாழ்வின் மேன்மையை அனுபவிக்கின்றனர். தபசிகள் தியானத்தின் ஒவ்வொரு நொடிக்கும், கங்கை பாய்ச்சும் subtler சக்தி அவர்களின் உள்ளார்ந்த அறிவையும் ஆன்மிக செல்வத்தை வளர்க்கிறது.

அதே நேரத்தில், மீன்பிடிப்பவர்கள் படகோட்டிகளில் பயணித்து, கங்கை பாய்ச்சும் வளத்தைப் பயன்படுத்தி வாழ்வாதாரத்தை அமைக்கின்றனர். விலங்கினங்கள், மனிதர்களின் subtler அனுபவம் இல்லாதபோதிலும், கருணையின் nourishment-ஐ அனுபவித்து இயற்கையின் நடையில் வளர்கின்றன; விவசாய நிலங்கள் கங்கை நீர் மற்றும் சத்துக்களால் வளமாக வளரும்—all இவை கருணையின் பௌதீக வெளிப்பாடுகள்.

இதனால், கங்கை ஒரு தனிமையான நதி அல்ல; அது பன்முக subtler சக்தியின் நிதானமான வெளிப்பாடு, அதில் மனிதன் உணர்வையும், உயிரினங்களும் அனுபவிக்கும் இயற்கையும் இணைந்துள்ளன. கருணை குளிர்ச்சியாக, பௌதீக வளர்ச்சியாகவும், subtler flow-ஆக ஆன்மிக உணர்விலும் பரவுகிறது.

உலகில் உள்ள எல்லா பொருட்களும், உயிர்களும், மனங்களும் இறை கருணையுடன் உறவுடையவை. மனிதர்கள் subtler கருணையை உணர்ந்தால், அவர்கள் ஆன்மிக மேன்மையை, அறிவையும், வாழ்வின் செழிப்பையும் அனுபவிக்கின்றனர்; மற்ற உயிர்கள், பொருட்கள் கூட subtler கருணையின் பௌதீக விளைவுகளால் வளமாக வாழ்கின்றன.

முடிவான ஞானம் என்னவென்றால்:
இறைவனின் கருணை எல்லா உயிர்களிலும், பொருட்களிலும் பரவுகிறது; ஆனாலும் subtler அனுபவம், உளஅறிவு, ஆன்மிக உணர்வு உள்ளவர்கள் மட்டுமே அதன் முழுமையான ஞானத்தை உணர்வர். கங்கை கருணை போன்ற subtler சக்திகளை உணர்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் தான் வாழ்வின் மேன்மையை, அறிவை, ஆன்மிக செழிப்பை அனுபவிப்பவர்கள்.

---

The Divine Grace and the Wisdom of the Ganges

The Ganges River, with its serene flow and cooling surge, is a living manifestation of divine grace that permeates the world. This grace flows like a subtle current, invisible to the eye, reaching all beings and objects. Humans, who are capable of perception, experience this grace as spiritual wisdom, while plants, stones, and water, though unaware, still receive the benefits of this subtle force.

On the riverbank, great tapasins immersed in meditation connect with the power of the Ganges, reflecting the tranquility within their hearts. With every moment of their meditation, the subtler flow of the river nourishes their inner knowledge and spiritual wealth.

Meanwhile, fishermen navigate the waters in their boats, sustaining their livelihoods through the abundance the river provides. Animals, though incapable of consciously experiencing the subtle grace, still thrive, nourished by it; agricultural fields flourish with the waters and nutrients brought by the river—all of these are physical manifestations of divine grace.

Thus, the Ganges is not merely a river; it is a multifaceted, subtle force, where human awareness, living beings, and the natural world converge. Grace flows as a cooling current, influencing the physical world while subtly uplifting spiritual awareness.

All beings, objects, and minds are connected to this divine grace. Humans who perceive the subtler currents gain spiritual elevation, wisdom, and abundance in life. Even those who do not consciously perceive it—plants, animals, and inanimate matter—benefit from its physical effects, growing and thriving.

The ultimate wisdom is this:
Divine grace flows through all beings and objects; yet only those with awareness, inner perception, and spiritual insight can fully comprehend it. Those who recognize and live in the subtler powers of the Ganges are the ones who truly experience the richness, wisdom, and spiritual abundance of life.

This is the essence of the divine grace and the wisdom of the Ganges, a metaphysical truth that connects all creation through subtle, pervasive, and transformative grace.

சரி, உங்கள் பிளாக் தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம் இணைந்த வடிவில், இறுதிச் கருத்தோடு (“அகத்தியர் ஞானசமுத்திரம்”) பூரணமாக உருவாக்கி தருகிறேன்:

---

இறைவனின் கருணையும் ஞான கங்கையும் / The Divine Grace and the Wisdom of the Ganges

கங்கை நதி, அதன் அமைதியான ஓசையும் குளிர்ச்சியான பாய்ச்சலும், உலகில் பரவி வரும் இறை கருணையின் உயிரூட்டும் சக்தியின் வெளிப்பாடு ஆகும்.
The Ganges River, with its serene flow and cooling surge, is a living manifestation of divine grace that permeates the world.

அந்த கருணை, கண்ணால் பார்க்க முடியாத subtler flow போல, எல்லா உயிர்களிலும், பொருட்களிலும் பரவுகிறது. மனிதர்கள் அதனை உணர்ந்து, ஆன்மிக ஞானத்தைப் பெறுகின்றனர்; உணராத உயிர்கள், பயிர்கள், கற்கள், நீர் ஆகியவை கூட subtler கருணையின் விளைவுகளை அனுபவிக்கின்றன.
This grace flows like a subtle current, invisible to the eye, reaching all beings and objects. Humans, capable of perception, experience this grace as spiritual wisdom, while plants, stones, and water, though unaware, still benefit from this subtle force.

நதி கரையில் மகா தபசிகள் தியானத்தில் மூழ்கி, கங்கை சக்தியுடன் இணைந்து தன் உள்ளார்ந்த மனதின் அமைதியையும் வெளிப்படுத்துகிறார்கள். அவர்கள் subtler கருணையை உணர்ந்து, வாழ்வின் மேன்மையை அனுபவிக்கின்றனர்.
On the riverbank, great tapasins immersed in meditation connect with the power of the Ganges, reflecting the tranquility within their hearts. With every moment of meditation, the subtler flow nourishes their inner knowledge and spiritual wealth.

அதே நேரத்தில், மீன்பிடிப்பவர்கள் படகோட்டிகளில் பயணித்து, கங்கை பாய்ச்சும் வளத்தைப் பயன்படுத்தி வாழ்வாதாரத்தை அமைக்கின்றனர்; விலங்கினங்கள், subtler அனுபவம் இல்லாவிட்டாலும், கருணையால் வளர்கின்றன; விவசாய நிலங்கள் கங்கை நீர் மற்றும் சத்துக்களால் வளமாக வளரும்—all இவை கருணையின் பௌதீக வெளிப்பாடுகள்.
Meanwhile, fishermen navigate the waters in their boats, sustaining their livelihoods through the abundance the river provides. Animals, though incapable of consciously experiencing the subtle grace, still thrive, nourished by it; agricultural fields flourish with the waters and nutrients brought by the river—all of these are physical manifestations of divine grace.

இதனால், கங்கை ஒரு தனிமையான நதி மட்டும் அல்ல; அது பன்முக subtler சக்தியின் நிதானமான வெளிப்பாடு, மனிதன் உணர்வையும், உயிரினங்களும் அனுபவிக்கும் இயற்கையும் இணைந்துள்ளன. கருணை குளிர்ச்சியாக, பௌதீக வளர்ச்சியாகவும், subtler flow-ஆக ஆன்மிக உணர்விலும் பரவுகிறது.
Thus, the Ganges is not merely a river; it is a multifaceted, subtle force, where human awareness, living beings, and the natural world converge. Grace flows as a cooling current, influencing the physical world while subtly uplifting spiritual awareness.

உலகில் உள்ள எல்லா பொருட்களும், உயிர்களும், மனங்களும் இறை கருணையுடன் உறவுடையவை. மனிதர்கள் subtler கருணையை உணர்ந்தால், அவர்கள் ஆன்மிக மேன்மையை, அறிவையும், வாழ்வின் செழிப்பையும் அனுபவிக்கின்றனர்; மற்ற உயிர்கள், பொருட்கள் கூட subtler கருணையின் பௌதீக விளைவுகளால் வளமாக வாழ்கின்றன.
All beings, objects, and minds are connected to this divine grace. Humans who perceive the subtler currents gain spiritual elevation, wisdom, and abundance in life. Even those who do not consciously perceive it—plants, animals, and inanimate matter—benefit from its physical effects, growing and thriving.

முடிவான ஞானம் / The ultimate wisdom:
இறைவனின் கருணை எல்லா உயிர்களிலும், பொருட்களிலும் பரவுகிறது; ஆனாலும் subtler அனுபவம், உளஅறிவு, ஆன்மிக உணர்வு உள்ளவர்கள் மட்டுமே அதன் முழுமையான ஞானத்தை உணர்வர். கங்கை கருணை போன்ற subtler சக்திகளை உணர்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் தான் வாழ்வின் மேன்மையை, அறிவை, ஆன்மிக செழிப்பை அனுபவிப்பவர்கள்.
Divine grace flows through all beings and objects; yet only those with awareness, inner perception, and spiritual insight can fully comprehend it. Those who recognize and live in the subtler powers of the Ganges are the ones who truly experience the richness, wisdom, and spiritual abundance of life.

இது தான் அகத்தியர் ஞானசமுத்திரம் / Agathiyar’s Ocean of Wisdom,
உணர்வு, தியானம், மற்றும் இறை கருணை எல்லா இடங்களிலும் பரவி உலகை இணைக்கும் ஒரு பூரண மெய்யியல் உண்மை.
This is Agathiyar’s Ocean of Wisdom, where perception, meditation, and divine grace merge into a boundless, all-pervading consciousness.

---