அறம் ஹைக்கூ

 

அறம் ஹைக்கூ

அறம் செய்த கை
அதை மறந்த பின்னே
அறம் மலரும்

பசியின் முன்
பகிர்ந்த ஒரு கவளம்
பெரும் யாகம்

அன்பின் மொழி
அறம் பேசும் போது
இறை கேட்கும்

உண்மை சொல்
காயம் தந்தாலும்
அறம் அதுவே

வீழ்ந்தவரை
தூக்கி நிறுத்துதல்
அறம் நடப்பு

ஈதல் என்பது
மீதியைத் தருதல் அல்ல
மனதைத் தருதல்

மரம் போலே
கல்லடி பெற்றும்
நிழல் தரும்

அறம் வாழும்
இதயம் இருந்திடில்
அருள் வாழும்

கோபம் வரும்
கருணை வென்றிடுமே
அறம் பிறக்கும்

பிறர் துன்பம்
தன் துன்பம் எனுதல்
அறத்தின் கண்

செல்வம் இல்லை
இன்சொல் இருந்தாலே
அறம் உண்டு

வாய்மை ஒன்று
வாழ்நாள் முழுவதும்
காக்கும் காவல்

அறம் விதைத்தால்
காலம் கடந்தாலும்
பயன் விளையும்

நல்ல எண்ணம்
பிறக்கும் அந்தக் கணம்
அறம் பிறக்கும்

தன் உயர்வை
விட பிறர் உயர்வில்
மகிழ்ச்சி அறம்

அகத்தியர் தாசனின் அறம் ஹைக்கூ

அறம் செய்வோர்
ஆலமரம் போல
ஆயுள் வாழ்வார்

அகத்தியர் சொல்
அன்பே அறமாகும்
அறமே சிவம்

பிறர் நலனில்
பெருமை காண்பதே
அறஞானம்

அறம் காத்தால்
அறமே காத்திடும்
காலம் முழுதும்

உயிர் அனைத்தும்
ஒன்றென உணர்வதே
உயர்ந்த அறம்.

Haiku on Virtue (Aram)

The hand that gives,

forgetting its own kindness—

virtue blossoms.

Before hunger,

a shared handful of food

becomes a sacrifice.

When love speaks,

and virtue finds its voice,

the Divine listens.

A truthful word,

though it may cause a wound,

is still virtue.

Lifting up one

who has fallen to the ground—

virtue in action.

Giving is not

offering what remains,

but offering the heart.

Like a tree,

struck by stones yet still giving

its cooling shade.

Where virtue lives

within the human heart,

grace also dwells.

Anger arises;

compassion overcomes it—

virtue is born.

To see another's pain

as if it were your own—

the eye of virtue.

Though wealth is absent,

gentle and kind words alone

are virtue enough.

Truthfulness stands

as a lifelong guardian

protecting one's path.

Sow the seeds of virtue;

though time may pass away,

the harvest will come.

The very moment

a noble thought arises,

virtue is born.

Finding joy not

in one's own rise, but in

another's success.

Agathiyar Dāsan's Haiku on Virtue

Those who live by virtue

stand like the banyan tree,

enduring through time.

Agathiyar teaches:

Love itself is virtue;

virtue itself is Śiva.

Rejoicing in

the welfare of others—

that is virtuous wisdom.

Protect virtue,

and virtue in return

will protect you.

To realize that

all living beings are one—

the highest virtue.

குருபெருமை ஹைக்கூ

 

அகத்தியர் தாசனின் ஹைக்கூ – 

குரு பெருமை

குருவின் சொல்
இருள் கடந்த பாதை
ஒளி மட்டுமே

அகத்தியர் கண்
ஒருமுறை பட்டாலே
அகம் விழிக்கும்

மௌன குரு
பேசாத வார்த்தைகள்
வேதம் ஆனது

குரு நிழல்
வெயிலிலும் குளிர்ந்தது
அருள் மரமாய்

நூல்கள் பல
ஒரு குரு பார்வைக்கு
ஈடாகாது

குரு பாதம்
தொட்ட மனத்துக்குள்
தெய்வம் மலரும்

அகம் திருத்தும்
அகத்தியர் அருளே
உயிரின் குரு

தவம் செய்தேன்
குரு கருணை வந்தது
பலன் கிடைத்தது

குரு சிரிப்பு
ஆயிரம் உபதேசம்
சொல்லிச் சென்றது

நான் கரைந்தேன்
குருவே எஞ்சினார்
ஞான நிலை

குரு தீபம்
ஏற்றிய உள்ளத்தில்
அணைவு இல்லை

அகத்தியர் பெயர்
நாவினில் மலர்ந்ததும்
நெஞ்சம் கோவில்

குரு அருளில்
தனிமை கூட இன்று
தவம் ஆனது

மலையைக் காட்டி
மனம் ஏறச் செய்வார்
மெய்க்குரு தான்

அகத்தியர் தாசன்
குருவை நினைத்ததும்
கண்ணீர் பூஜை.

Agathiyar Dāsan's Haiku – The Greatness of the Guru

The Guru's word—

a path beyond all darkness,

only light remains.

Agathiyar's gaze—

once it falls upon the soul,

the heart awakens.

Silent Guru—

unspoken words transform

into sacred Vedas.

The Guru's shade—

cool even in scorching sun,

a tree of grace.

Countless scriptures—

cannot equal a single

glance of the Guru.

Touching Guru's feet,

within the devotee's heart

the Divine blooms.

Correcting the self,

Agathiyar's grace alone—

the Guru of life.

I practiced penance;

the Guru's compassion came,

and fruits appeared.

The Guru's smile—

a thousand teachings quietly

left behind in peace.

I dissolved away;

only the Guru remained—

the state of wisdom.

The Guru's lamp,

lit within the inner heart,

shall never fade.

Agathiyar's name—

blossoming upon the tongue,

the heart becomes a shrine.

By Guru's grace,

even loneliness today

has become penance.

Showing the mountain,

he teaches the mind to climb—

the true Guru.

Agathiyar Dāsan—

remembering his Guru,

offers tears as worship

Agathiyar Dāsan's Haiku – The Greatness of the Guru

The Guru's word—

a path beyond all darkness,

only light remains.

Agathiyar's gaze—

once it falls upon the soul,

the heart awakens.

Silent Guru—

unspoken words transform

into sacred Vedas.

The Guru's shade—

cool even in scorching sun,

a tree of grace.

Countless scriptures—

cannot equal a single

glance of the Guru.

Touching Guru's feet,

within the devotee's heart

the Divine blooms.

Correcting the self,

Agathiyar's grace alone—

the Guru of life.

I practiced penance;

the Guru's compassion came,

and fruits appeared.

The Guru's smile—

a thousand teachings quietly

left behind in peace.

I dissolved away;

only the Guru remained—

the state of wisdom.

The Guru's lamp,

lit within the inner heart,

shall never fade.

Agathiyar's name—

blossoming upon the tongue,

the heart becomes a shrine.

By Guru's grace,

even loneliness today

has become penance.

Showing the mountain,

he teaches the mind to climb—

the true Guru.

Agathiyar Dāsan—

remembering his Guru,

offers tears as worship.

ஞானம் ஹைக்கூ கவிதைகள்

 

ஞானத்தை மையமாகக் கொண்டு சில ஹைக்கூ கவிதைகள்:

மூடிய கண்

உலகம் மறைந்தபோது

ஞானம் விழித்தது

தேடிய பாதை

எங்கும் செல்லவில்லை

உள்ளம் சென்றது

நூறு கேள்வி

ஒரு மௌனப் பதிலில்

கரைந்து போனது

அலைகள் ஓய்ந்தால்

கடலின் ஆழத்தை

காணலாம் மனம்

தனிமை வந்து

கதவு தட்டியபின்

ஞானம் நுழைந்தது

இழந்த எல்லாம்

என்னுடையதல்ல என

ஞானம் சொன்னது

காலம் முழுதும்

வெளியே தேடியேன்

உள்ளே இருந்தான்

பொன் மாளிகை

மண் குடிசை இரண்டும்

கனவு தானே

நிழல் ஓடும்

உடல் பின்னாலே

ஆன்மா நிலை

பிறப்பு இறப்பு

இரு கரைகள் மட்டும்

நதி ஒன்றே

மௌனத் தீபம்

காற்றால் அணையாத

ஞான ஒளி

குறை கூறினேன்

குறையே குருவாகி

வழி காட்டியது

வெற்றி தோல்வி

ஊஞ்சல் பலகைகள்

சாட்சி நான்

எல்லாம் மாறும்

மாறாததை காண்

அதுவே ஞானம்

நான் என்ற பனி

கரைந்த அந்தக் கணம்

ஞான சூரியன்.

“எல்லாம் மாறும்; மாறாததை காண்; அதுவே ஞானம்” 

என்ற வாக்கியம் மிக ஆழமான மெய்யியல் உண்மையை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இந்த உலகில் நாம் காணும் அனைத்தும் மாற்றத்திற்கு உட்பட்டவை. உடல் மாறுகிறது. வயது மாறுகிறது. எண்ணங்கள் மாறுகின்றன. விருப்பங்கள் மாறுகின்றன. உறவுகள் மாறுகின்றன. செல்வம் வருகிறது, செல்கிறது. புகழ் உயர்கிறது, தாழ்கிறது. இன்பம் துன்பமாகவும், துன்பம் இன்பமாகவும் மாறுகிறது. காலம் கூட ஒரு கணம் கூட நின்றதில்லை.

மாற்றம் என்பது உலகின் இயல்பு. இதையே சான்றோர் "அநித்தியம்" என்று கூறினர். மாறுகின்றவற்றை நிலையானவை என்று பற்றிக் கொள்வதே மனிதனின் துயரத்திற்கு காரணம்.

ஆனால் இந்த மாற்றங்கள் அனைத்தையும் கவனித்துப் பார்க்கும் ஒரு சாட்சி இருக்கிறது. குழந்தைப் பருவ உடல் போய்விட்டது. இளமை உடல் போய்விட்டது. எண்ணற்ற நினைவுகள் வந்து சென்றுவிட்டன. ஆனால் "நான் இருக்கிறேன்" என்ற அடிப்படை உணர்வு மட்டும் தொடர்ந்து இருக்கிறது. உடலின் மாற்றத்திற்கும், மனத்தின் மாற்றத்திற்கும் அப்பால் இருக்கும் அந்த சாட்சியே மாறாதது.

மேகங்கள் மாறுகின்றன; ஆகாயம் மாறுவதில்லை.

அலைகள் எழுகின்றன; கடல் நிலைத்திருக்கிறது.

திரைப்படக் காட்சிகள் மாறுகின்றன; திரை மாறுவதில்லை.

அவ்வாறே அனுபவங்கள் மாறுகின்றன; அவற்றை அறியும் சாட்சி உணர்வு மாறுவதில்லை.

ஞானியின் தேடல் மாறுகின்ற பொருட்களைப் பற்றியதல்ல. மாறாத அந்த ஆதாரத்தை அறிதலே அவரது பயணம். உடல் அல்ல, மனம் அல்ல, எண்ணம் அல்ல, பெயர் அல்ல, பதவி அல்ல, இவற்றை எல்லாம் அறிகின்ற தூய அறிவே தனது உண்மை இயல்பு என்பதை உணரும்போது ஞானம் மலர்கிறது.

எனவே,

மாறுகின்றவற்றில் உண்மையைத் தேடாதே.
மாறாதவற்றை அறிய விழி திற.
காலத்தால் அழியாதது, சூழ்நிலையால் மாறாதது,
பிறப்பாலும் இறப்பாலும் தொடப்படாதது எது என்று ஆராய்.
அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவில் விளங்கும் சுத்த சாட்சியே பரம்பொருள்.
அதைக் காண்பதே ஞானம்; அதில் நிலைப்பதே முக்தி.

இதனால் தான் சித்தர்கள் கூறினர்:

“மாறுவது மாயை;
மாறாதது மெய்;
மாயையைத் தாண்டி மெய்யைக் காண்பதே
மனிதப் பிறவியின் பயன்.”

Everything changes. Seek That which does not change. That is Wisdom.

This simple statement contains a profound metaphysical truth.

Everything we encounter in life is subject to change. The body changes, youth fades, thoughts arise and disappear, emotions fluctuate, relationships evolve, wealth comes and goes, success and failure alternate, and even the world around us is in constant motion. Change is the very nature of existence.

Human suffering often begins when we cling to what is temporary and expect it to remain permanent. We seek lasting security in things that are destined to change.

Yet amidst all change, there is something that remains unchanged. The body you had as a child is gone. The mind you possessed years ago is different. Countless experiences have passed through your life. But the fundamental awareness that knows these changes has remained present throughout.

Clouds move across the sky, but the sky itself remains.

Waves rise and fall, but the ocean endures.

Images appear and disappear on a screen, but the screen remains untouched.

Likewise, experiences come and go, but the witnessing consciousness that perceives them remains unchanged.

The quest of wisdom is not merely to understand changing phenomena, but to discover the changeless reality underlying them. When one realizes that one's true nature is not the body, not the mind, not passing thoughts, but the pure awareness that observes them all, genuine wisdom dawns.

Therefore, do not seek permanence in what is temporary. Turn your attention toward the eternal. Investigate what remains unchanged through the passage of time, through gain and loss, through birth and death. The realization of that unchanging reality is wisdom; abiding in it is liberation.

What changes is appearance.

What does not change is Truth.

To see beyond appearances and realize the Eternal is Wisdom.

விவேக சிந்தாமணி மெய்யியல்

 விவேக சிந்தாமணி: பயனில்லாத ஏழு விஷயங்கள்

பாடல்:

> ஆபத்துக் குதவாப்பிள்ளை அரும்பசிக் குதவா அன்னம்;

> தாபத்தைத் தீராத் தண்ணீர்; தரித் திரமறியாப் பெண்டிர்;

> கோபத்தை யடக்காவேந்தன்; குருமொழி கொள்ளாச்சீடன்;

> பாபத்தைத் தீராத் தீர்த்தம் பயனில்லையேழுந் தானே.

விளக்கம் (Tamil):

இவை ஏழும் இருந்தாலும் பயன் தராதவை:

 * ஆபத்தான காலத்தில் உதவி செய்யாத பிள்ளை.

 * மிகவும் பசியாக இருக்கும் நேரத்தில் கிடைக்காத உணவு.

 * தாகத்தைத் தீர்க்க முடியாத தண்ணீர்.

 * கணவனின் வருமானத்தின் அளவை அறிந்து அதற்கேற்ப குடும்பத்தை நிர்வகிக்கத் தெரியாத மனைவி.

 * கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்தி நிதானமாகச் சிந்திக்கத் தெரியாத அரசன்.

 * குருவின் உபதேசங்களை ஏற்று நடக்காத சீடன்.

 * பாவத்தைப் போக்க முடியாத (புனிதம் இல்லாத) நீர்நிலை.

## Philosophical Wisdom: Seven Useless Things

The following is the English translation of the wisdom contained in **image.png**, reflecting on the seven aspects that yield no benefit in one's life.

### Translation (English):

These seven things are considered useless even if they exist:

 * A child who does not provide support during a time of distress.

 * Food that does not satisfy one’s hunger.

 * Water that does not quench one’s thirst.

 * A wife who does not understand the limitations of her husband's income.

 * A king (or leader) who cannot control his anger and act with discernment.

 * A disciple who does not heed the teachings of their Guru.

 * A holy water source that does not cleanse one of their sins (lacking true sanctity).

விவேக சிந்தாமணி கூறும் இந்த மெய்யியல் பாடல், வெறும் அறிவுரையாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு மனிதனின் வாழ்வியல் நடைமுறையைச் செம்மைப்படுத்தும் **தன்னிலை உணர்வு (Self-Realization)** மற்றும் **தெளிவு ஞானத்திற்கான** கருவிகளாக அமைகின்றன.

இதன் நடைமுறை தெளிவு மற்றும் உளதேற்றம் குறித்து கீழே காணலாம்:

### நடைமுறை தெளிவு (Practical Clarity)

இந்த பாடல் வாழ்க்கையில் நாம் செய்யும் செயல்களின் **'பயன்' (Utility)** மற்றும் **'தகுதி' (Eligibility)** ஆகியவற்றைச் சரியாக அளவிடக் கற்றுக்கொடுக்கிறது.

 * **கடமையுணர்வு (Duty):** ஒரு பிள்ளை பெற்றோருக்கு உதவுவதும், ஒரு அரசன் தன் கோபத்தை அடக்கி ஆள்வதும், சீடன் குருவின் சொற்படி நடப்பதும் அவரவர் வகிக்கும் பொறுப்பிற்கான அடிப்படைத் தகுதியாகும். இவை இல்லையெனில், அந்தப் பதவியோ அல்லது உறவோ தன் அர்த்தத்தை இழந்துவிடுகிறது.

 * **பொருளாதார மேலாண்மை (Financial Wisdom):** "கணவனின் வருமானத்தை அறிந்து செலவு செய்யாத மனைவி" என்ற வரிகள், குடும்பப் பொருளாதாரச் சூழலை உணர்ந்து செயல்படுவதே மேலான ஞானம் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. இது இன்றைய காலத்திற்கும் பொருந்தும் மிக முக்கியமான நிதியியல் மற்றும் வாழ்வியல் பாடம்.

 * **நிதர்சனம் (Reality check):** பசிக்கு உணவும், தாகத்திற்கு நீரும், பாவத்திற்குத் தீர்த்தமும் எப்படித் தகுந்த நேரத்தில் தகுந்த பலனைத் தர வேண்டுமோ, அதுபோலவே மனிதர்களும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்பத் தங்களின் கடமைகளைச் சரியாகச் செய்ய வேண்டும் என்பதே இதன் நடைமுறை உண்மையாகும்.

### உளதேற்றம் (Spiritual Upliftment)

இந்த வரிகள் ஒரு மனிதனின் மனதை அகங்காரத்திலிருந்து விடுவித்து, தெய்வீகப் பாதையில் பயணிக்கத் தூண்டுகின்றன:

 * **பயனற்றவை குறித்த விழிப்புணர்வு:** எது பயனற்றதோ அதைத் துறப்பதும், எது பயனுள்ளதோ அதைச் சரியாகப் பின்பற்றுவதும் மனதிற்கு நிம்மதியைத் தரும். இதுவே ஒருவரைத் தெளிவான மனநிலைக்கு இட்டுச் செல்லும்.

 * **குருவின் வழிகாட்டல்:** "குருமொழி கொள்ளாச்சீடன்" என்ற வரி, ஒருவனின் அகங்காரத்தை அடக்கி, குருவின் அறிவுரையைப் பின்பற்றுவதன் மூலமே ஒரு சீடன் ஞானத்தைப் பெற முடியும் என்பதை உணர்த்துகிறது. இது மனதின் தாழ்மையைப் (Humility) போற்றும் ஒரு உன்னத நிலை.

 * **தூய்மை (Purity):** வெறும் நீர்நிலைகளைத் தேடிச் செல்வதைக் காட்டிலும், பாவத்தைப் போக்கும் உண்மையான தூய்மையும் புனிதமும் மனதில்தான் உருவாக வேண்டும் என்பதை இந்தப் பாடல் மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது.

**சுருக்கமாக:**

வாழ்க்கையில் நாம் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு செயலும் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்க வேண்டும். நம்முடைய உறவுகளும், செயல்களும், ஆன்மீகத் தேடலும் சரியான நோக்கத்திற்காக இருக்கிறதா என்று சிந்திப்பதே ஒரு மனிதனின் அறிவு முதிர்ச்சி (Wisdom). இந்தப் பாடலின் உட்பொருள், நாம் தேவையற்றவற்றில் காலத்தை வீணடிக்காமல், தகுதியுடனும் தெளிவுடனும் வாழ்ந்து உயர்வடைவதற்கே வழிவகுக்கிறது.

பிருகுவின் யுகதருமம்

 

பிருகு மகரிஷியின் யுக தரும உபதேசம்

பரம்பொருளின் பேரொளியில் தன்னை உணர்ந்த மகரிஷிகளில் பிருகு மகரிஷி உயர்ந்த ஞான மரபை உலகிற்கு வழங்கியவர் எனப் போற்றப்படுகிறார். காலம் மாறும்போது மனித சமுதாயத்தின் இயல்பும் மாறுகிறது. அதனால் தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் முறைகளும் யுகத்திற்கு ஏற்றவாறு மாறுகின்றன. இந்த உண்மையை விளக்கும் ஞானமே யுக தருமம் ஆகும்.

சத்ய யுகத்தில் மனிதனின் மனம் தூய்மையான கண்ணாடிபோல் இருந்தது. ஆசை, பொறாமை, வஞ்சகம் போன்றவை அரிதாக இருந்தன. அக்காலத்தில் தவமும் தியானமும் மிக உயர்ந்த தர்மமாக விளங்கின. மனிதன் தனது உள்ளத்திலேயே இறையுண்மையை உணர்ந்தான். வெளிப்புற சடங்குகள் குறைவாகவும் அகத்தவம் அதிகமாகவும் இருந்தது. மனம் அமைதியாக இருந்ததால் இறைவனை அடைவதற்கு கடினமான வழிமுறைகள் தேவையில்லை.

திரேதா யுகத்தில் தர்மத்தின் நிலை ஒரு பகுதி குறைந்தது. மனிதர்களின் எண்ணங்களிலும் செயல்களிலும் வேறுபாடுகள் தோன்றின. அதனால் யாகம், வேள்வி, தானம், ஒழுக்கம் ஆகியவை தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் கருவிகளாக அமைந்தன. தன்னலம் குறைந்து பிறருக்காக வாழ்வதே உயர்ந்த வாழ்க்கை என்ற உணர்வு வலுப்பெற்றது. தியாகத்தின் மூலம் மனிதன் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும் எனக் கூறப்பட்டது.

துவாபர யுகத்தில் தர்மம் மேலும் குறைந்தது. அறிவும் அறியாமையும் கலந்த நிலையில் உலகம் இயங்கியது. இந்த காலத்தில் கோயில் வழிபாடு, பூஜை, விரதம், பக்தி, சடங்கு ஆகியவை முக்கியத்துவம் பெற்றன. மனிதன் தன்னால் தனித்து உயர முடியாத நிலையில் இறை அருளை நாடத் தொடங்கினான். பக்தி வழியே மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி உயர்வடைவதே தர்மமாகக் கருதப்பட்டது.

கலியுகத்தில் மனிதனின் மனம் சஞ்சலமாகவும் ஆசைகள் அளவற்றதாகவும் மாறியது. வாழ்க்கையின் வேகம் அதிகரித்து மன அமைதி குறைந்தது. ஆகவே கடினமான தவங்களையும் நீண்ட யாகங்களையும் அனைவராலும் செய்ய இயலாது. இதனை உணர்ந்த ஞானிகள் கலியுகத்திற்கு எளிய தர்மத்தை அறிவித்தனர். சத்தியம் பேசுதல், கருணையுடன் வாழ்தல், பிறருக்கு உதவுதல், இறைநாமம் ஜபித்தல், பெற்றோர்களை மதித்தல், உயிர்களிடம் அன்பு காட்டுதல் ஆகியவையே கலியுகத்தின் முதன்மை தர்மங்களாகும்.

பிருகு மகரிஷியின் பார்வையில் தர்மம் என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல. அது மனிதனை விலங்கு நிலையிலிருந்து தெய்வீக நிலைக்கு உயர்த்தும் வாழ்க்கை நெறியாகும். சத்ய யுகத்தில் தியானம் தர்மமாக இருந்தது; திரேதாவில் தியாகம் தர்மமாக இருந்தது; துவாபரத்தில் பக்தி தர்மமாக இருந்தது; கலியுகத்தில் கருணையும் இறைநாமமும் தர்மமாக விளங்குகின்றன. ஆனால் இவை அனைத்திற்கும் அடிப்படையாக இருப்பது சத்தியம், அன்பு, அறம், தன்னடக்கம் ஆகிய நான்கு தூண்களே.

எனவே பிருகு மகரிஷியின் யுக தரும உபதேசத்தின் சாரம்:

"காலம் மாறலாம்; வழிமுறைகள் மாறலாம்; ஆனால் அறம் மாறாது. உயிரை உயர்த்துவது எது எனில் அதுவே எல்லா யுகங்களிலும் தர்மம்."

பிருகு மகரிஷியின் யுக தரும உபதேசம் (சுருக்கமும் தத்துவ விளக்கமும்)

பிருகு மகரிஷி (Bhrigu Maharishi) என்று அழைக்கப்படும் வேத ரிஷிகளில் ஒருவர், யுகங்களின் மாற்றத்திற்கேற்ப மனிதன் கடைபிடிக்க வேண்டிய தர்மத்தை “யுக தருமம்” என விளக்கியதாக புராணங்களில் கூறப்படுகிறது. அவரது உபதேசத்தின் சாரம் ஒரே கருத்தை நோக்கி செல்கிறது: காலம் மாறினாலும் தர்மத்தின் அடிப்படை மாறாது; ஆனால் அதன் நடைமுறை மாறும்.

---

1. சத்ய யுக தர்மம் – தூய்மை மற்றும் தியானம்

சத்ய யுகத்தில் மனிதன் இயல்பாகவே உயர்ந்த ஆன்மீக நிலையில் இருந்தான்.

• பொய், வஞ்சகம் இல்லாத நிலை
• தியானமே முக்கிய தர்மம்
• இயற்கையுடன் ஒன்றிணைந்த வாழ்க்கை
• ஆசை மிகக் குறைவு

பிருகு உபதேசம்:
“மனதை அடக்குவது தான் அந்நாளின் முழு தர்மம்.”

---

2. திரேதா யுக தர்மம் – யாகம் மற்றும் கட்டுப்பாடு

திரேதா யுகத்தில் தர்மம் சிறிது குறையத் தொடங்கியது.

• யாகங்கள் (யஜ்ஞம்) மூலம் சமநிலை ஏற்படுத்தப்பட்டது
• ஒழுக்கம், கட்டுப்பாடு முக்கியமானது
• ராஜ தர்மம் உருவாகிறது

பிருகு உபதேசம்:
“தியாகம் இல்லாத வாழ்க்கை தர்மத்தை காக்காது.”

---

3. துவாபர யுக தர்மம் – பக்தி மற்றும் சடங்கு

இந்த யுகத்தில் தர்மம் மேலும் குறைகிறது.

• சடங்குகள் முக்கியமாகிறது
• பக்தி வழிபாடு அதிகரிக்கிறது
• அறிவும் சக்தியும் சமமாகப் பிரிகிறது

பிருகு உபதேசம்:
“சடங்கு மட்டும் அல்ல; உள்ளார்ந்த பக்தியே தர்மம்.”

---

4. கலியுக தர்மம் – நாமஸ்மரணம் மற்றும் சத்தியம்

இது தற்போதைய யுகமாக கருதப்படுகிறது.

• மனம் குழப்பமானது, ஆசை அதிகம்
• நேரடி தியானம் கடினம்
• எளிய வழி தேவைப்படுகிறது

பிருகு உபதேசம்:
“கலியுகத்தில் தர்மம் என்பது – உண்மை, கருணை, மற்றும் இறை நாம ஸ்மரணம்.”

---

மைய கருத்து (பிருகு மகரிஷியின் சாரம்)

பிருகு மகரிஷி கூறும் யுக தருமத்தின் இறுதி தத்துவம்:

“யுகம் மாறினாலும் மனிதன் மாற வேண்டும்; ஆனால் தர்மத்தின் நோக்கம் ஒருபோதும் மாறாது — அது ஆன்ம உயர்வையே நோக்கமாகக் கொண்டது.”

---

நாமஸ்மரணையின் மகிமை

நாமஸ்மரணம் என்பது இறைவனின் திருநாமத்தை மனதால் நினைத்தும், வாயால் உச்சரித்தும், உள்ளத்தில் நிலைநிறுத்தியும் வாழ்வதாகும். வேதங்கள், உபநிஷதங்கள், புராணங்கள், பக்தி இலக்கியங்கள் அனைத்தும் கலியுகத்தில் எளிதாக இறையருளைப் பெறும் வழியாக நாமஸ்மரணையைப் போற்றுகின்றன.

கலியுகத்தில் மனம் எளிதில் அலைபாய்கிறது. நீண்ட தவம் செய்யவும், கடின யாகங்களை நடத்தவும், ஆழ்ந்த யோக நிலையில் நிலைத்திருக்கவும் அனைவராலும் இயலாது. ஆனால் இறைநாமத்தை நினைப்பதற்கு காலமும் இடமும் தடையல்ல. நடக்கும்போதும், அமரும்போதும், உழைக்கும்போதும், உறங்குமுன்பும் இறைநாமத்தை நினைக்க முடியும். இதனால் நாமஸ்மரணம் கலியுகத்தின் மிக எளிய யோகமாகக் கருதப்படுகிறது.

திருநாமம் வெறும் ஒலி அல்ல; அது இறையருளின் அதிர்வாகும். நெருப்பைத் தொட்டால் வெப்பம் கிடைப்பதுபோல், இறைநாமத்தைச் சிந்தித்தால் மனம் தூய்மையடைகிறது. தொடர்ந்து நாமஸ்மரணம் செய்வதால் மனக்கவலை குறைகிறது, கோபம் தணிகிறது, அச்சம் விலகுகிறது, நம்பிக்கை பெருகுகிறது. இறைவனை நேரில் காணாவிட்டாலும், அவரது நாமம் வழியாக அவரது அருளை உணர முடியும்.

பக்த மரபில்:

"நாமமே வடிவம், நாமமே அருள், நாமமே வழி, நாமமே இலக்கு"

என்று கூறப்படுகிறது. இறைவனின் பெயரை உண்மையான பக்தியுடன் உச்சரிக்கும் போது மனம் ஒருமுகமாகிறது. மனம் ஒருமுகமானால் சிந்தனை தூய்மையடைகிறது. சிந்தனை தூய்மையடைந்தால் வாழ்க்கை செம்மையடைகிறது.

நாமஸ்மரணையின் பலன்கள்:

• மன அமைதி கிடைக்கும்.
• பயம் மற்றும் பதற்றம் குறையும்.
• தீய எண்ணங்கள் விலகும்.
• நம்பிக்கையும் தன்னம்பிக்கையும் வளரும்.
• பக்தி மற்றும் கருணை பெருகும்.
• உள்ளம் இறைநினைவில் நிலைபெறும்.
• அறவாழ்க்கை இயல்பாக அமையும்.

எந்த திருநாமமாக இருந்தாலும் உண்மையான பக்தியுடன் நினைத்தால் பலன் உண்டு. "ஓம் நமசிவாய", "ஓம் நமோ நாராயணாய", "ஓம் சக்தி", "முருகா", "ராமா", "கிருஷ்ணா" போன்ற திருநாமங்கள் தலைமுறைகளாக மக்களால் போற்றப்பட்டு வருகின்றன.

கலியுகத்திற்கு உரிய மெய்ப்பொருள் உபதேசம் இதுவே:

தவம் செய்ய இயலாத நேரத்தில் நாமத்தை நினை.
யாகம் செய்ய இயலாத நிலையில் நாமத்தை ஜபி.
மனம் கலங்கும் வேளையில் நாமத்தைப் பற்றிக்கொள்.
நாமத்தைப் பற்றியவன் இறையருளைப் பற்றியவனாவான்.

ஓம் இறைநாம மகிமை போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தி வழி காட்டும் திருநாமம் போற்றி ஓம்
ஓம் கலியுகக் காவலாகிய நாமஸ்மரணம் போற்றி ஓம்
ஓம் உயிர்களை உய்விக்கும் பரநாமம் போற்றி ஓம்.

பிருகுவின் அக அன்னம்

பிருகு மகரிஷி உபதேசங்களில் "அன்னம்" என்பது வெறும் உடலுக்கு உண்ணும் உணவு மட்டுமல்ல. மனிதனின் உள்ளத்தைப் போஷிக்கும் எண்ணங்கள், உணர்வுகள், அறிவு, இறைநினைவு ஆகியவையும் "அக அன்னம்" எனக் கருதப்படுகின்றன.

உடலுக்கு உணவு தேவைப்படுவது போல, ஆன்மாவிற்கும் அக அன்னம் தேவைப்படுகிறது. அந்த அக அன்னம்:

நல்ல சிந்தனை

சான்றோர் உபதேசம்

அறநூல் வாசிப்பு

இறைநாம ஸ்மரணை

கருணை மற்றும் அன்பு

சத்திய வாழ்க்கை

இவற்றால் மனம் வளர்கிறது.

கெட்ட சொற்கள், பொய், பேராசை, கோபம், பொறாமை ஆகியவை அக அன்னத்தை மாசுபடுத்தும் நச்சுணவாகக் கருதப்படுகின்றன. அதனால் மனம் கலங்கி, அறிவு மங்குகிறது.

பிருகுவின் ஞானப் பார்வையில்:

"வாய்க்கு இடும் அன்னம் உடலை வளர்க்கும்;

மனதிற்கு இடும் அன்னம் வாழ்க்கையை வளர்க்கும்;

ஆன்மாவிற்கு இடும் அன்னம் இறையறிவை வளர்க்கும்."

எனவே தினமும் உடலுக்கு உணவு அளிப்பதுபோல், மனதிற்கும் அக அன்னமாக நல்ல எண்ணங்கள், நாமஸ்மரணை, ஞான சிந்தனை ஆகியவற்றை அளிப்பதே யுகதருமத்தின் ஒரு முக்கிய நெறியாகக் கருதப்படுகிறது.

பிருகுவின் யுகதருமத்தில் ஞானபாதை

ஞானம் என்பது வெறும் நூலறிவு அல்ல. "நான் யார்?", "எதற்காக பிறந்தேன்?", "நிலையான இன்பம் எது?" என்ற கேள்விகளுக்கு அனுபவத்தின் மூலம் விடை காண்பதே ஞானபாதை.

பிருகுவின் யுகதருமப் பார்வையில், கலியுகத்தில் ஞானம் பெறுவதற்கு காட்டிற்குச் சென்று கடும் தவம் செய்ய வேண்டியதில்லை. நல்ல நூல்களைப் படித்தல், சான்றோரின் உபதேசத்தைக் கேட்டல், சிந்தித்தல், வாழ்வில் நடைமுறைப்படுத்தல் ஆகியவையே ஞானத்தின் படிக்கட்டுகள்.

ஞானபாதையின் முக்கிய நெறிகள்:

உடல் நிலையற்றது என்பதை உணர்தல்.

செல்வம், புகழ், பதவி ஆகியவை நிரந்தரமல்ல என்பதை அறிதல்.

எல்லா உயிர்களிலும் இறையொளி இருப்பதை உணர்தல்.

அகந்தை, பொறாமை, கோபம், பேராசை ஆகியவற்றை வெல்ல முயற்சித்தல்.

உண்மை, அன்பு, கருணை, சமநோக்கு ஆகியவற்றை வளர்த்தல்.

இறைநாம ஸ்மரணையால் மனதைத் தூய்மைப்படுத்தல்.

கலியுகத்தில் மனம் சஞ்சலமடைவதால், நாமஸ்மரணை ஞானத்திற்கு எளிய வாயிலாகக் கருதப்படுகிறது. "சிவா", "நாராயணா", "முருகா", "அம்மா" என்று பக்தியுடன் நினைக்கும் மனம் மெதுவாகத் தூய்மையடைந்து ஞான ஒளியை அடைகிறது.

பிருகுவின் யுகதருமம் கூறும் ஞானத்தின் சாரம்:

"தன்னை அறிதலே ஞானம்;
அனைத்திலும் இறைவனைக் காண்பதே பேரறிவு;
அன்போடு வாழ்வதே ஞானத்தின் பலன்."

எனவே கலியுகத்தில் ஞானபாதை என்பது உலகத்தை விட்டு ஓடுவதல்ல; உலகில் வாழ்ந்தபடியே உண்மை, அறம், இறைநினைவு, தன்னறிவு ஆகியவற்றில் நிலைபெறுவதுதான். அதுவே மனிதனை மெய்ஞ்ஞானத்தின் பாதைக்கு அழைத்துச் செல்லும் யுகதருமமாகும்.

பிருகுவின் யுகதருமக் கோணத்தில் தொழில் என்பது வெறும் பொருள் ஈட்டும் வழி அல்ல; அது ஒரு அறப்பணி. மனிதன் செய்யும் தொழில் பிறருக்கு நன்மை தருவதாகவும், சமூகத்திற்கு பயன் அளிப்பதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

தொழில் அறம்

உழைத்து உண்பதே உயர்ந்த அறம். பிறரை ஏமாற்றி, பொய் கூறி, அநியாயமாகச் செல்வம் சேர்ப்பது தருமத்திற்கு எதிரானது.

தொழிலில் நேர்மை இருக்க வேண்டும். பொருளின் தரத்தை மறைக்காமல், அளவிலும் எடையிலும் குறை செய்யாமல், நியாயமான கூலியையும் விலையையும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

தொழில் செய்யும் இடத்தில் அன்பும் பணிவும் இருக்க வேண்டும். வாடிக்கையாளர், தொழிலாளர், முதலாளி, கூட்டாளி என யாராக இருந்தாலும் மனிதநேயத்துடன் நடத்த வேண்டும்.

தொழிலால் கிடைக்கும் வருமானத்தில் ஒரு பகுதியை அறச்செயல்களுக்கு ஒதுக்க வேண்டும். பசித்தோருக்கு உணவு, ஏழைகளுக்கு உதவி, கல்வி மற்றும் சமூக நலப்பணிகளுக்கு பங்களிப்பு செய்வது தொழிலின் புண்ணியத்தை உயர்த்தும்.

பிறரின் வாழ்வாதாரத்தை கெடுக்கும் செயல்கள், கலப்படம், மோசடி, சுரண்டல், ஊழல் போன்றவை தொழில் அறத்திற்கு விரோதமானவை.

பிருகுவின் யுகதருமம் கூறுவது:

“உழைப்பில் நேர்மை, வருவாயில் நியாயம், மனதில் இறைநினைவு, செயல்களில் கருணை இருந்தால் தொழிலே தவமாகும்; தொழில் செய்யும் இடமே ஆலயமாகும்.”

கலியுகத்தில் மனிதன் தனது தொழிலை அறநெறியுடன் செய்து, அதனை இறைவனுக்கான சேவையாகக் கருதினால் அதுவே யாகம், அதுவே வழிபாடு, அதுவே யுகதருமம் ஆகும்.

பிருகு மகரிஷியின் யுகதரும உபதேசங்களில் இல்லற வாழ்க்கை மிக உயர்ந்த தருமமாகக் கருதப்படுகிறது. மனித சமுதாயத்தின் அடித்தளமாக இல்லறம் விளங்குவதால், குடும்பத்தை அறநெறியில் நடத்துவது இறைவழிபாட்டிற்கு இணையானதாகக் கூறப்படுகிறது.

இல்லறத்தாரின் முக்கிய கடமைகள்:

1. பெற்றோரைப் போற்றுதல்
   தாய் தந்தையரை தெய்வமாகக் கருதி அவர்களுக்கு மரியாதை செய்து பராமரிப்பது.

2. கணவன் மனைவி ஒற்றுமை
   ஒருவரை ஒருவர் மதித்து, உண்மை, அன்பு, பொறுமை ஆகியவற்றுடன் குடும்பத்தை நடத்துதல்.

3. பிள்ளைகளை நல்வழிப்படுத்துதல்
   கல்வி, ஒழுக்கம், அறம், இறைநம்பிக்கை ஆகியவற்றை வளர்த்து நல்ல குடிமக்களாக உருவாக்குதல்.

4. நேர்மையான உழைப்பு
   பிறருக்கு தீங்கு இல்லாத வழியில் பொருள் ஈட்டி குடும்பத்தையும் சமுதாயத்தையும் காத்தல்.

5. அன்னதானமும் உதவியும்
   வறியோர், பசித்தோர், துன்பப்படுவோர் ஆகியோருக்கு இயன்ற உதவிகளைச் செய்தல்.

6. விருந்தோம்பல்
   வீட்டிற்கு வருபவர்களை அன்புடன் வரவேற்று உபசரித்தல்.

7. இறைநினைவு
   எந்தப் பணியிலும் இறைநினைவை மறவாமல் நாமஸ்மரணை, பிரார்த்தனை, அறச்செயல் ஆகியவற்றில் நிலைத்திருத்தல்.

8. சத்தியம் மற்றும் நியாயம்
   பொய், வஞ்சகம், அநியாயம் ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து உண்மையின் வழியில் வாழ்தல்.

பிருகுவின் யுகதருமப் பார்வையில், கலியுகத்தில் கடினமான யாகங்கள், தவங்கள் அனைத்தையும் விட அன்பும் அறமும் நிறைந்த இல்லற வாழ்க்கையே சிறந்த தவமாகும். குடும்பத்தை ஒழுக்கத்துடன் நடத்தி, இறைநாமத்தை நினைத்து, பிறருக்கு நன்மை செய்வதே இல்லறத்தாரின் உயர்ந்த யுகதருமம் என்று கருதப்படுகிறது.

யுகதருமம் உரைக்கும் பிருகு மகரிஷி திருவடிகளே போற்றி

பிருகு மகரிஷி மெய்பொருள்

பேரொளியே பிருகு என்பதால் புத்தியைத் தூண்டும் பிருகு ஞானம்

பிருகு என்ற பெயர் ஒரு மகரிஷியை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அது ஒரு பேரறிவின் நிலையை, உள்ளுணர்வின் ஒளியை, உண்மையை ஆராய்ந்து அறியும் விவேக சக்தியை குறிக்கிறது. வேத மரபில் "பிருகு" என்பது எரித்து சுத்திகரிக்கும் ஒளியுடன் தொடர்புடையதாக விளக்கப்படுகிறது. எனவே பிருகு என்பது அறியாமையை எரித்து அகற்றி, ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும் பேரொளியின் வடிவமாகக் கருதப்படுகிறது.

பேரொளி எங்கு விளங்குகிறதோ அங்கு இருள் நிலைக்க முடியாது. அதுபோல பிருகு ஞானம் மனதில் உதிக்கும்போது அறியாமை, குழப்பம், மயக்கம், தவறான புரிதல்கள் ஆகியவை விலகுகின்றன. புத்தி தெளிவடைகிறது. சிந்தனை நுட்பமடைகிறது. உண்மையையும் பொய்யையும் பிரித்தறியும் விவேகம் வளர்கிறது.

பிருகு என்பது வெறும் அறிவு அல்ல. அறிவைச் சோதித்து உண்மையை கண்டறியும் திறன். எதையும் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அதன் சாரத்தை ஆராய்ந்து உணரச் செய்கின்ற உள்ஒளி. அதனால் பிருகு ஞானம் என்பது புத்தியைத் தூண்டும் ஞானம் எனப்படுகிறது.

மனிதனின் புத்தி பல நேரங்களில் ஆசை, பயம், கோபம், அகந்தை, பற்று போன்றவற்றால் மூடப்படுகிறது. அப்போது உண்மையை உணரும் திறன் குறைகிறது. ஆனால் பிருகு ஞானம் அந்த மூடுபனியை அகற்றும் சூரிய ஒளிபோல் செயல்படுகிறது. அது மனதை சுத்தப்படுத்தி புத்தியை விழிப்புறச் செய்கிறது. இதனால் மனிதன் வெளிப்புற தோற்றங்களைத் தாண்டி உள்ளார்ந்த உண்மையை காணத் தொடங்குகிறான்.

புராணங்களில் பிருகு மகரிஷி மும்மூர்த்திகளையும் சோதித்தார் என்று கூறப்படுகிறது. அதன் அகவியல் பொருள், உண்மையைத் தேடும் புத்தி அனைத்தையும் ஆராய்ந்து இறுதியில் சத்வத்தின் பேரமைதியையும் கருணையையும் அடைகிறது என்பதாகும். சோதிக்காத அறிவு வளராது; ஆராயாத புத்தி விழிப்படையாது. எனவே பிருகு என்பது விழித்த புத்தியின் அடையாளம்.

பிருகு ஞானம் வளரும்போது மனிதன் தன்னைப் பற்றியும் உலகைப் பற்றியும் புதிய பார்வையைப் பெறுகிறான். அவன் செயலில் தெளிவு உண்டாகிறது. சொல்லில் நயம் உண்டாகிறது. எண்ணத்தில் ஒழுக்கம் உண்டாகிறது. முடிவெடுப்பதில் சமநிலை உண்டாகிறது. இதுவே புத்தியைத் தூண்டும் பிருகு ஞானத்தின் அருள்.

பேரொளியான பிருகு வெளியில் தேடப்பட வேண்டிய ஒன்று அல்ல. அது ஒவ்வொரு உயிரினுள்ளும் மறைந்திருக்கும் விழிப்புணர்வு சக்தி. அந்த ஒளி விழித்தெழும் போது மனிதன் வெறும் அறிவாளியாக மட்டுமல்லாமல் ஞானியாகவும் மாறுகிறான். புத்தி ஒளிர்கிறது. இதயம் விரிகிறது. கருணை பெருகுகிறது. வாழ்க்கை மெய்யுணர்வை நோக்கி நகர்கிறது.

ஆகவே பிருகு ஞானம் என்பது புத்தியைத் தூண்டும் பேரொளி. அது அறியாமையை அகற்றி அறிவை வளர்க்கும் ஒளி மட்டுமல்ல; அறிவைத் தாண்டி ஞானத்தின் உச்சியை நோக்கி வழிநடத்தும் தெய்வீக உள்ளொளியாகும்.

பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்த சம்பவத்தின் அகவியல் மெய்பொருள்

புராணங்களில் இடம்பெறும் பல நிகழ்வுகள் வெளிப்படையாகப் பார்க்கும்போது தெய்வங்களுக்கிடையேயான சம்பவங்களாகத் தோன்றினாலும், அவற்றின் ஆழத்தில் அகவியல், தத்துவம் மற்றும் ஆன்மீக உண்மைகள் மறைந்துள்ளன. அவற்றுள் முக்கியமான ஒன்றாக பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்த நிகழ்வு கருதப்படுகிறது.

ஒரு காலத்தில் மும்மூர்த்திகளில் யார் உயர்ந்தவர் என்பதை அறிய பிருகு மகரிஷி முயன்றார் என்று புராணம் கூறுகிறது. அவர் முதலில் பிரம்மாவை அணுகினார். பின்னர் சிவனை அணுகினார். இறுதியில் விஷ்ணுவை அணுகி அவரின் மார்பில் தனது காலால் உதைத்தார். ஆனால் விஷ்ணு கோபம் கொள்ளாமல், “முனிவரே! உங்கள் பாதம் வலித்ததா?” என்று கருணையுடன் கேட்டார். இதைக் கண்டு பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவே சத்வ குணத்தின் முழுமையான வடிவம் என்பதை உணர்ந்தார்.

இந்த நிகழ்வை அகவியல் நோக்கில் ஆராயும்போது ஆழமான பொருள் வெளிப்படுகிறது.

பஞ்சபூத தத்துவ அடிப்படையில் பிரம்மா மண்ணின் தன்மையையும், விஷ்ணு நீரின் தன்மையையும், சிவன் நெருப்பின் தன்மையையும் குறிக்கின்றனர். பிருகு மகரிஷியின் கால் காற்றின் இயக்க சக்தியை குறிக்கிறது. காற்று என்பது சோதிக்கும் சக்தி; அசைவூட்டும் சக்தி; உயிரின் பிராண சக்தி.

மண் அழுத்தத்தை உணரும். நெருப்பு தொடுதலுக்கு எதிர்வினை தரும். ஆனால் ஆழமான நீர் தாக்கத்தை உள்வாங்கி அமைதியை நிலைநிறுத்தும். அதுபோலவே விஷ்ணு நீர்தத்துவத்தின் சமநிலை, பொறுமை, கருணை ஆகியவற்றின் வடிவமாக விளங்குகிறார்.

Bhrigu Jnana: The Radiant Light that Awakens the Intellect

The name Bhrigu does not merely refer to an ancient sage. In the deeper spiritual and philosophical traditions, Bhrigu represents a state of luminous wisdom, the light of inner awareness, and the power of discernment that seeks and reveals truth. The Sanskrit root associated with Bhrigu carries the meaning of burning, purifying, and illuminating. Thus, Bhrigu may be understood as the radiant light that burns away ignorance and reveals higher knowledge.

Where light shines, darkness cannot remain. Likewise, when Bhrigu Jnana arises within a person, confusion, ignorance, illusion, and misunderstanding gradually disappear. The intellect becomes clear, perception becomes refined, and the ability to distinguish truth from falsehood develops naturally. This awakening of discernment is the hallmark of Bhrigu wisdom.

Bhrigu is not merely knowledge. He symbolizes the faculty that examines knowledge, tests experience, and seeks the essence hidden beneath appearances. Bhrigu Jnana therefore represents the inner light that stimulates and elevates the intellect, enabling it to move beyond assumptions and arrive at genuine understanding.

The human intellect is often clouded by desire, fear, anger, pride, attachment, and emotional disturbances. Under such influences, clarity diminishes and judgment becomes uncertain. Bhrigu Jnana functions like the rising sun that disperses the morning mist. It purifies the mind, awakens the intellect, and allows one to perceive reality with greater depth and precision.

The Puranic narrative of Sage Bhrigu testing the Trimurti may be interpreted symbolically as the journey of awakened intelligence seeking the highest truth. True inquiry does not stop at appearances; it investigates, evaluates, and ultimately discovers the qualities of serenity, balance, and compassion. An intellect that does not question remains dormant; an intellect that investigates becomes enlightened. In this sense, Bhrigu is the embodiment of awakened discernment.

As Bhrigu Jnana unfolds, a person gains a deeper understanding of both self and existence. Thought becomes clearer, speech becomes more meaningful, actions become more purposeful, and decisions become more balanced. The intellect is no longer driven solely by impulse or emotion but guided by wisdom and insight.

The radiant light of Bhrigu is not something external to be acquired. It is an inner principle present within every being. When this hidden light awakens, a person evolves from being merely knowledgeable to becoming truly wise. The intellect shines with clarity, the heart expands with compassion, and life begins to move toward higher realization.

Therefore, Bhrigu Jnana may be understood as the radiant light that awakens the intellect. It is the power that removes ignorance, refines understanding, and guides consciousness beyond ordinary knowledge toward the realization of wisdom, truth, and inner illumination.

பிருகுவின் உதைத்தல் என்பது அவமதிப்பு அல்ல. அது சோதனை. வெளிப்புற அதிர்வுகள் உள்நிலை அமைதியை எவ்வளவு பாதிக்கின்றன என்பதை அறியும் பரிசோதனை. இந்த சோதனையில் விஷ்ணு தனது சத்வ குணத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். சத்வம் என்பது அமைதி, சமநிலை, கருணை, தெளிவு மற்றும் அகந்தையின்மை ஆகியவற்றின் ஒளியாகும்.

மார்பு என்பது அகவியலில் இதய மண்டலத்தை குறிக்கிறது. இதயமே கருணையின் இருக்கை. பிருகுவின் கால் எனும் காற்று, விஷ்ணுவின் இதய மண்டலத்தைத் தொட்டபோது அங்கிருந்து வெளிப்பட்டது கோபமோ எதிர்ப்போ அல்ல; எல்லையற்ற கருணை. இதுவே அந்த நிகழ்வின் உண்மையான மெய்ப்பாடாகும்.

பிருகு மகரிஷி இங்கு ஒரு தனி மனிதர் அல்ல. அவர் பகுத்தறியும் அறிவின் வடிவம். உண்மையைத் தேடும் சோதனையின் வடிவம். அவர் பிரம்மாவின் படைப்பை ஆராய்கிறார். சிவனின் அக்னி சக்தியை ஆராய்கிறார். இறுதியில் விஷ்ணுவின் சத்வ நிலையை ஆராய்கிறார். அந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவில் அவர் உணர்ந்தது, பேராற்றல் என்பது வலிமையில் இல்லை; பேரமைதியில்தான் உள்ளது என்பதே.

இந்த சம்பவத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மீகச் செய்தி என்னவெனில், உலகம் எத்தனை சோதனைகளை அளித்தாலும் கலங்காத மனமே தெய்வீகமானது. வெளிப்புற தாக்குதல்களுக்கு எதிராக கோபத்தால் பதிலளிப்பது எளிது. ஆனால் கருணையால் பதிலளிப்பது உயர்ந்த ஞானத்தின் வெளிப்பாடு.

எனவே பிருகு மகரிஷி விஷ்ணுவின் மார்பில் உதைத்த சம்பவம், ஒரு முனிவரும் ஒரு தெய்வமும் சம்பந்தப்பட்ட நிகழ்வு மட்டுமல்ல. காற்று நீரைச் சோதித்த நிகழ்வு. பிராணன் இதயத்தைத் தொட்ட நிகழ்வு. அறிவு கருணையை அறிந்த நிகழ்வு. அகந்தை சத்வத்தின் முன் கரைந்த நிகழ்வு. இறுதியில் பேரமைதியே பரம்பொருளின் உயர்ந்த வெளிப்பாடு என்பதை உணர்த்தும் ஆன்மீக மெய்யியலாகும்.

இதன் ஆங்கிலக் கட்டுரை வடிவம்:

The Esoteric Meaning of Sage Bhrigu Kicking the Chest of Lord Vishnu

Many events described in the Puranas are not merely historical or mythological narratives; they also contain profound spiritual, philosophical, and symbolic truths. One such incident is the well-known episode in which Sage Bhrigu kicked the chest of Lord Vishnu. Beyond its literal interpretation, this story reveals a deeper understanding of consciousness, elemental principles, and the nature of divine qualities.

According to the Puranic account, Sage Bhrigu sought to determine who among the Trimurti—Brahma, Vishnu, and Shiva—embodied the highest divine principle. He first approached Brahma, then Shiva, and finally Vishnu. In order to test Vishnu, Bhrigu struck His chest with his foot. Instead of reacting with anger, Vishnu humbly asked the sage whether his foot had been hurt. Witnessing such boundless compassion and serenity, Bhrigu concluded that Vishnu represented the highest expression of Sattva, the quality of purity, balance, and harmony.

From an esoteric perspective, the story can be interpreted through the symbolism of the five elements. Brahma represents the Earth principle, Vishnu represents the Water principle, and Shiva represents the Fire principle. Bhrigu’s foot symbolizes the Air principle, the force of movement, testing, and life energy.

Earth responds to pressure, Fire responds with transformation, but Water possesses the unique ability to absorb impact while maintaining balance. Vishnu, as the embodiment of the Water principle, demonstrates patience, adaptability, compassion, and equilibrium. The act of kicking is therefore not an act of insult but a symbolic test of inner stability.

The chest of Vishnu can also be understood as the spiritual heart center, the seat of divine compassion. When the Air principle, represented by Bhrigu’s foot, comes into contact with the Heart principle, represented by Vishnu’s chest, the response is not anger or resistance but unconditional grace. This reveals the true nature of Sattva.

In this symbolic reading, Sage Bhrigu is not merely an individual sage. He represents discriminative intelligence, the quest for truth, and the power of spiritual inquiry. His journey through the Trimurti symbolizes the soul’s search for the highest state of consciousness. Through this search, he discovers that true greatness is not measured by power, authority, or force, but by the capacity to remain undisturbed and compassionate under all circumstances.

The deeper message of this episode is that spiritual maturity is revealed when one remains calm amidst provocation. The highest wisdom is not found in reacting to challenges but in transcending them through understanding and compassion.

Thus, the incident of Sage Bhrigu kicking the chest of Lord Vishnu is not merely a mythological event. It is a symbolic encounter between Air and Water, between inquiry and compassion, between the restless mind and the tranquil heart. Ultimately, it teaches that the supreme divine quality is unwavering serenity, limitless compassion, and perfect inner balance

.பிருகு (Bhrigu) என்பதன் மெய்யியல் பொருள்

"பிருகு" என்ற பெயர் ஒரு மகரிஷியை மட்டும் குறிப்பதல்ல. வேத, உபநிஷத் மற்றும் அகவியல் பார்வையில் அது ஒரு உயர்ந்த ஞான நிலை மற்றும் பகுத்தறியும் அறிவின் குறியீடாகவும் விளங்குகிறது.

சமஸ்கிருதத்தில் "ப்ருக் (Bhṛj)" என்ற வேர் சொல்லுக்கு எரித்தல், சுத்திகரித்தல், ஒளிரச் செய்தல் என்ற பொருள்கள் உள்ளன. இதிலிருந்து வந்த "பிருகு" என்பது:

அறியாமையை எரித்து உண்மையை வெளிக்கொணரும் ஞானம் என்பதைக் குறிக்கிறது.

அகவியலில் பிருகு என்பது:

பகுத்தறியும் புத்தி

உண்மையைச் சோதிக்கும் அறிவு

மாயையை நீக்கும் விவேகம்

தத்துவங்களை ஆராயும் மனம்

பரம்பொருளைத் தேடும் உயிர்

என்ற ஐந்து நிலைகளின் தொகுப்பாக விளங்குகிறது.

பிருகு மும்மூர்த்திகளைச் சோதித்தார் என்பது,

உண்மையை நாடும் அறிவு

படைப்பை (பிரம்மா) ஆராய்கிறது

சக்தியை (சிவன்) ஆராய்கிறது

சமநிலையை (விஷ்ணு) ஆராய்கிறது

என்பதைக் குறிக்கிறது.

மேலும் அகவியலில்:

பிரு = பெரிது, விரிவு

கு = உள்ளார்ந்த குகை, இதயம், ஆழம்

எனப் பொருள் கொண்டால்,

"உள்ளத்தின் ஆழத்தில் விரிந்து நிற்கும் பேரறிவு"

என்பதும் பிருகுவின் ஒரு மெய்யியல் விளக்கமாகும்.

யோக மெய்யியலில் பிருகு என்பது:

பிராணன், மனம், புத்தி ஆகியவற்றைத் தாண்டி இதயத்தின் சத்வ ஒளியை அறியும் சாட்சி அறிவு.

அதனால் தான் பிருகுவின் தேடல் விஷ்ணுவின் மார்பில் முடிகிறது. ஏனெனில் மார்பு அல்லது இதயம் என்பது கருணையின் இருக்கை. பகுத்தறிவு தனது பயணத்தின் முடிவில் கருணையை அடைகிறது.

இதன் சுருக்கமான மெய்யியல் வரையறை:

"பிருகு என்பது பரம்பொருளின் உண்மையை அறிய அனைத்தையும் சோதித்து இறுதியில் கருணை, சத்வம் மற்றும் பேரமைதியில் நிலைபெறும் விவேக ஞானம் ஆகும்."

The Esoteric Meaning of Bhrigu

The name Bhrigu does not merely refer to a Vedic sage; in spiritual and philosophical symbolism, it represents a state of higher wisdom and discriminative consciousness.

The Sanskrit root "Bhṛj" means to burn, purify, refine, or make radiant. From this perspective, Bhrigu symbolizes:

“The wisdom that burns away ignorance and reveals truth.”

In esoteric philosophy, Bhrigu represents:

• Discriminative intelligence (Viveka)
• The faculty that tests and examines reality
• The wisdom that removes illusion
• The seeker who investigates the principles of existence
• The soul's quest for the Supreme Truth

When the Puranas describe Bhrigu testing the Trimurti, the deeper meaning is that enlightened intelligence examines every aspect of existence:

• Creation (Brahma)
• Transformation and Power (Shiva)
• Preservation and Harmony (Vishnu)

before arriving at the highest realization.

Another symbolic interpretation may be derived from the syllables:

Bhri – expansion, greatness, vastness

Gu – the inner cave, the hidden heart, the depth of consciousness

Thus, Bhrigu can be understood as:

“The vast wisdom that penetrates the deepest chamber of the heart.”

In yogic philosophy, Bhrigu represents the witnessing consciousness that transcends breath, mind, and intellect to discover the luminous center of the heart.

This is why Bhrigu's journey culminates at the chest of Vishnu. The chest symbolizes the spiritual heart, the abode of compassion and divine equilibrium. The quest of intelligence ultimately finds fulfillment not in power or knowledge alone, but in compassion, serenity, and inner balance.

Therefore, the esoteric meaning of Bhrigu may be summarized as:

“Bhrigu is the principle of discriminative wisdom that tests all manifestations of existence and ultimately realizes that the highest truth is boundless compassion, purity, and unwavering inner peace.”

அகவியல் நோக்கில் பிருகு புத்திரி பார்கவி (லட்சுமி) மற்றும் ஸ்ரீனிவாசன் (விஷ்ணு) திருமணம் என்பது ஒரு வரலாற்றுச் சம்பவம் மட்டுமல்ல; அது அறிவும் கருணையும், சோதனையும் சமநிலையும், செல்வமும் சத்தியமும் ஒன்றிணையும் பேருண்மையை வெளிப்படுத்தும் தத்துவமாகும்.

பார்கவி என்ற பெயரே "பிருகுவின் மகள்" என்பதைக் குறிக்கிறது. பிருகு என்பது விவேகம், பகுத்தறிவு, சோதனை செய்யும் ஞானம். அதிலிருந்து பிறந்த பார்கவி என்பது:

"ஞானத்தால் பிறந்த செல்வம்"

என்ற மெய்ப்பொருளைக் குறிக்கிறது.

லட்சுமி வெறும் பொருள் செல்வத்தின் தேவதை அல்ல. வேதங்களில் அவர்:

• ஸ்ரீ (பேரொளி)
• கீர்த்தி (புகழ்)
• மேதா (அறிவு)
• துஷ்டி (திருப்தி)
• புஷ்டி (வளர்ச்சி)
• சாந்தி (அமைதி)

எனப்படும் தெய்வீக குணங்களின் தொகுப்பாக விளங்குகிறார்.

அதனால் பிருகுவின் மகளாக லட்சுமி தோன்றுவது:

விவேக ஞானத்திலிருந்து உண்மையான செல்வம் பிறக்கிறது

என்ற தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

ஸ்ரீனிவாசன் அல்லது விஷ்ணு என்பது:

• சமநிலை
• சத்வம்
• கருணை
• பாதுகாப்பு
• பரிபாலனம்

என்ற தெய்வீக நிலையின் வடிவம்.

அகவியலில் பார்கவி ஸ்ரீனிவாசனை மணந்தது என்பது:

ஞானத்தில் பிறந்த செல்வம், சத்வத்தில் நிலைபெற்றது

என்பதைக் குறிக்கிறது.

மற்றொரு கோணத்தில்:

• பிருகு = விவேகம்
• பார்கவி = அருள் வளம்
• ஸ்ரீனிவாசன் = இதய சமநிலை

ஆக,

விவேகத்திலிருந்து அருள் பிறக்கிறது; அருள் இறுதியில் கருணைமிகு இதயத்தில் தங்குகிறது.

என்பதே இந்த திருமணத்தின் அகவியல்.

யோக மெய்யியலில்:

• பிருகு = புத்தி (உயர்ந்த அறிவு)
• பார்கவி = அனாஹதத்தில் மலரும் ஸ்ரீசக்தி
• விஷ்ணு = இதய சத்வ நிலை

என எடுத்துக்கொண்டால்,

புத்தியால் சுத்திகரிக்கப்பட்ட சக்தி, இதய சத்வத்தில் இணைவதே பார்கவி–ஸ்ரீனிவாசன் கல்யாணம்.

இதன் சுருக்கமான மெய்யியல் பொருள்:

"விவேக ஞானம் ஈன்ற அருட்செல்வம், பரம்பொருளின் கருணைமிகு இதயத்தில் ஒன்றிப்பதே பார்கவி ஸ்ரீனிவாசன் திருமணம்."

The Esoteric Meaning of Bhargavi's Marriage to Srinivasa

From an esoteric and spiritual perspective, the marriage of Bhargavi (Lakshmi), the daughter of Sage Bhrigu, to Srinivasa (Vishnu) is not merely a divine wedding story. It symbolizes the union of wisdom and compassion, discernment and harmony, prosperity and truth.

The name Bhargavi literally means "the daughter of Bhrigu." Since Bhrigu represents discriminative wisdom (Viveka), spiritual inquiry, and the power to test and discern truth, Bhargavi symbolizes:

"The divine wealth born from wisdom."

In the Vedic tradition, Lakshmi is far more than the goddess of material prosperity. She embodies divine qualities such as:

• Sri (Divine Radiance)
• Medha (Intelligence)
• Kirti (Noble Reputation)
• Tushti (Contentment)
• Pushti (Growth and Nourishment)
• Shanti (Peace)

Thus, Lakshmi emerging as the daughter of Bhrigu conveys the principle that:

True prosperity arises from enlightened wisdom.

Srinivasa, a form of Vishnu, represents:

• Balance
• Sattva (Purity and Harmony)
• Compassion
• Preservation
• Divine Order

Therefore, the marriage of Bhargavi and Srinivasa symbolizes:

"The wealth born of wisdom finding its rightful abode in divine harmony."

On a deeper level:

• Bhrigu represents discriminative intelligence.
• Bhargavi represents divine grace and spiritual abundance.
• Srinivasa represents the heart of compassion and equilibrium.

Their union teaches that:

Wisdom gives birth to grace, and grace ultimately rests in a heart established in compassion and balance.

From a yogic perspective:

• Bhrigu symbolizes the purified intellect (Buddhi).
• Bhargavi symbolizes the blossoming Divine Shakti.
• Srinivasa symbolizes the serene Sattvic consciousness dwelling in the spiritual heart.

Thus, Bhargavi's marriage to Srinivasa signifies:

"The union of purified wisdom and divine grace within the heart of supreme consciousness."

In summary, the esoteric meaning of Bhargavi's marriage to Srinivasa is:

"The divine wealth born of spiritual wisdom unites with the compassionate and harmonious heart of the Supreme, revealing the inseparable relationship between wisdom, grace, and inner peace."

சீரடி சாய் நாதர் ஆயிரம் போற்றி

சீரடி சாய் நாதர் ஆயிரம் தத்துவ நாமம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் – போற்றி (பகுதி 1)

ஓம் சாயிநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்குருநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் கருணை கடலே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த மூர்த்தியே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதிபரம்பொருளே போற்றி ஓம்
ஓம் அருளின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் அகம் அகற்றுவோனே போற்றி ஓம்
ஓம் அஹங்கார நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் அகிலாண்ட கோடிநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அறிவின் ஒளியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆன்ம தத்துவமே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம சாட்சியே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதியின்றி அந்தமின்றி இருப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் அவ்யாஜ கருணையே போற்றி ஓம்
ஓம் அன்னதான பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் உதி அருள்வோனே போற்றி ஓம்
ஓம் துனி ஜோதி நிலையோனே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தாபிஷ்ட பிரதாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தர்க்கு பலனளிப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்தி மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் சர்வமத சமபாவா போற்றி ஓம்
ஓம் சன்மார்க்க நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்த ஸ்வபாவா போற்றி ஓம்
ஓம் சதாசிவ ரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சித்தி தருவோனே போற்றி ஓம்
ஓம் சுகப்ரதாயகா போற்றி ஓம்
ஓம் சோதனை தீர்ப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் சம்சார துக்க நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் தத்துவ விளக்கோனே போற்றி ஓம்
ஓம் தர்ம ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்
ஓம் தயா சாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் துன்ப நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் தீப ஜோதி ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தியான பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் திவ்ய ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்
ஓம் துக்க ஹரனே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய சுத்த புத்த முக்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்குண நிராகாரா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்மல சித்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிரந்தர அனுக்ரஹா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஸ்மரண பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாத பிரபஞ்ச மூலமே போற்றி ஓம்
ஓம் நாராயண ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாதாந்த பரம்பொருளே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்யானந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிவ்ருத்தி மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஞான தீபமே போற்றி ஓம்
ஓம் ஞான மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி

Shirdi Sai Baba தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (1–108)

ஓம் சாயிநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்குருநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கருணை கடலே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆனந்த மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதிபரம்பொருளே போற்றி ஓம்

ஓம் அருளின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் அகம் அகற்றுவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் அஹங்கார நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் அகிலாண்ட கோடிநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் அறிவின் ஒளியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆன்ம தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆத்ம சாட்சியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதியின்றி அந்தமின்றி இருப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் அவ்யாஜ கருணையே போற்றி ஓம்

ஓம் அன்னதான பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் உதி அருள்வோனே போற்றி ஓம்

ஓம் துனி ஜோதி நிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் பக்தாபிஷ்ட பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பக்தர்க்கு பலனளிப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் பக்தி மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் சர்வமத சமபாவா போற்றி ஓம்

ஓம் சன்மார்க்க நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் சத்திய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்த ஸ்வபாவா போற்றி ஓம்

ஓம் சதாசிவ ரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்தி தருவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் சுகப்ரதாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் சம்சார துக்க நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் சோதனை தீர்ப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் தத்துவ விளக்கோனே போற்றி ஓம்

ஓம் தர்ம ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் தயா சாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் துன்ப நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் தீப ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் தியான பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் திவ்ய ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் துக்க ஹரனே போற்றி ஓம்

ஓம் நித்ய சுத்த புத்த முக்தா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்குண நிராகாரா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்மல சித்தா போற்றி ஓம்

ஓம் நிரந்தர அனுக்ரஹா போற்றி ஓம்

ஓம் நாம ஸ்மரண பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் நாத பிரபஞ்ச மூலமே போற்றி ஓம்

ஓம் நாராயண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் நாதாந்த பரம்பொருளே போற்றி ஓம்

ஓம் நித்யானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் நிவ்ருத்தி மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான தீபமே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞானாக்னி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான தரிசன பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞானவானர்க்கு நாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான யோக போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான சூரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான சந்திரனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான ரத்னாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான அமுதமே போற்றி ஓம்

ஓம் ஞான ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஞானானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் பாப நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் பாவன ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பாக்கிய பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பகவத் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பரமாத்மாவே போற்றி ஓம்

ஓம் பரப்ரம்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் பரம சாந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம பாவநா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரேம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச நாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரார்த்தனை கேட்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் பிரசன்ன முகா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் பிரம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் பிராண சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரபஞ்ச விளக்கே போற்றி ஓம்

ஓம் மங்கள காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் மகிமை மிகுந்தோனே போற்றி ஓம்

ஓம் மகாதேவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் மாயா தீர்ப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் மங்கள பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் மனோநியந்த்ரகா போற்றி ஓம்

ஓம் மனதின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் மோக நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் மோக்ஷ பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் மௌன போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகீஸ்வரா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக सिद्धி பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக ஞான மூர்த்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் யுக தர்ம ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் யாதார்த்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் யஜ்ஞ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் யதார்த்த ஞான தாதா போற்றி

Shirdi Sai Baba தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 2: 109–216)

ஓம் ரக்ஷகனே போற்றி ஓம்

ஓம் ரமணிய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ரமண மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ரத்னாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் ரம்ய தரிசனமே போற்றி ஓம்

ஓம் ரஜோ குண நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் ரஹஸ்ய தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் ரகசிய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ராமநாம பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் ராக த்வேஷ நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக நாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக ரக்ஷகா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக ஹிதகரா போற்றி ஓம்

ஓம் லோக குருவே போற்றி ஓம்

ஓம் லோக சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் லீலை விக்ரஹா போற்றி ஓம்

ஓம் லக்ஷ்ய தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் லக்ஷ்மி கதாட்ச பிரசாதா போற்றி ஓம்

ஓம் லக்ஷ்மி நிவாஸா போற்றி ஓம்

ஓம் லய ஸ்திதி காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் வஸுதேவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வசுதா பாலகா போற்றி ஓம்

ஓம் வஞ்சனையற்றவனே போற்றி ஓம்

ஓம் வஞ்சகர் நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் வரதஹஸ்தா போற்றி ஓம்

ஓம் வரப்ரதாயகா போற்றி ஓம்

ஓம் வச்ய ஸ்வபாவா போற்றி ஓம்

ஓம் வாத்ஸல்ய சாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் வாசுதேவ தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் வாசக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வித்யா பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் வித்யா ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விபூதி தருவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் விபூதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விந்த்ய பர்வத நிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்ணு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வாத்மா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ரூப தரிசன தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ரக்ஷகா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ பாவநா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ லய காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வாதீதா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ விளக்கே போற்றி ஓம்

ஓம் விஷ்வ ஸ்திதி காரணா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வேதாந்த தத்துவமே போற்றி ஓம்

ஓம் வேத மார்க்க பிரதிபாதகா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் வேதாத்மா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத பரமார்த்த தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத நாத ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வேத மந்திர ரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் வேதாந்த ஸித்தாந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்சங்க பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்சங்க பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் சத்கதி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்புத்தி பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சதாசார நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் சத்ய மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்ய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்யானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சக்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல கலா வல்லபா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல தத்துவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல தேவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல ரோக நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல ஸம்பத் பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல பாப நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் சகல துன்ப நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸதாசிவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய ஸங்கல்பா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்குரு கிருபாநிதி போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய தத்துவ போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய மார்க்க ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய ஞானானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய ஸ్వరூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய பிரமாணா போற்றி ஓம்

ஓம் ஸத்ய தீபமே போற்றி ஓம்

Shirdi Sai Baba தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 3: 217–324)

ஓம் ஹரே ராம நாம பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிநாம ஸ்மரண தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிஹர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரித்வஜ தாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரித்ர காந்தியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிபக்தி வளர்ப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிபாத சேவகா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிகிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஹரிநாம ஜப பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் கபால மோட்ச தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கபட நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் கருணை கடலே போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம பந்த விமோசகா போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம பல தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம யோக போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம தத்துவ விளக்கோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கர்ம நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் கலைஞான பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கலைகளின் ஆதாரமே போற்றி ஓம்

ஓம் காம நாசகா போற்றி ஓம்

ஓம் காம கிரோத விமோசகா போற்றி ஓம்

ஓம் காமித பல பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண கரணாதீதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண பிரபஞ்ச நாதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் காரண லய ஸ்திதி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் குணாதீதா போற்றி ஓம்

ஓம் குண த்ரய விமோசகா போற்றி ஓம்

ஓம் குணநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் குணபூர்ணா போற்றி ஓம்

ஓம் குருநாதா போற்றி ஓம்

ஓம் குருகிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் குருபாத சேவிதா போற்றி ஓம்

ஓம் குருபோதகா போற்றி ஓம்

ஓம் குருபரம்பரை ஸ்தாபகா போற்றி ஓம்

ஓம் குருக்ஷேத்ர சாட்சி போற்றி ஓம்

ஓம் கீதா தத்துவ போதகா போற்றி ஓம்

ஓம் கீதாம்ருத தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கீதார்த்த விளக்கோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கீத ஞான ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கீதாநந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி பரப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி நாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தன பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் கீர்த்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை கடலே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை தருவோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை நிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை பரிபூரணா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை வரதா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை விளக்கே போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் கிருபை ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேமகரா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம நிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ப்ரதிபாலகா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம வரதா போற்றி ஓம்

ஓம் க்ஷேம ஸம்ருத்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த சுத்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்தானந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த விகாச தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்தி பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சித்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப கிருபாநிதியே போற்றி ஓம்

ஓம் சுப பல பிரதாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஸங்கல்ப தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப சித்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப தரிசன தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுப குண பூர்ணா போற்றி ஓம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 4: 325–432)

ஓம் தபோநிதியே போற்றி ஓம்
ஓம் தபஸ் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோபல தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தபஸ் ஞான பிரகாசா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோமய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தபஸ் மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோபூர்ணா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோவிருத்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தபோநிலையோனே போற்றி ஓம்

ஓம் தயாநிதியே போற்றி ஓம்
ஓம் தயை ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தயாபரா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை கடலே போற்றி ஓம்
ஓம் தயாபூர்ணா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தயாநந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தயை நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் தாரண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக மந்திர ரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக நாம பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் தாரக கருணாகரா போற்றி ஓம்

ஓம் தீட்சை தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா மார்க்க தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தீட்சா நிலைப்போனே போற்றி ஓம்

ஓம் துரித நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் துக்க நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட நிக்ரஹகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட விமோசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட சிக்ஷகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட ஹரணா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட தாப நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட பாவ நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட நிவாரணா போற்றி ஓம்
ஓம் துஷ்ட சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்

ஓம் தேஜோமய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜஸ் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோபூர்ணா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோவிருத்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோநிதியே போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோநிலையோனே போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோகருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோவரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தேஜோமங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் திரிபுவன நாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ரக்ஷகா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக சாட்சி போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக மங்கள தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக விளக்கே போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் திரிலோக ஆனந்தா போற்றி ஓம்

ஓம் திருநாம மகிமையே போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஜப பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் திருநாம ஸங்கீர்த்தன பிரியனே போற்றி 

சரி. தொடர்ச்சியாக அடுத்த பகுதியைத் தருகிறேன்.

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 5: 433–540)

ஓம் நாம மகிமை விளக்கோனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஸங்கீர்த்தன பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஜப தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நாதபிரம்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத யோக தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நாத சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நாத ஸங்கீத பிரியனே போற்றி ஓம்

ஓம் நித்ய தியான பிரியனே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நித்ய தியான ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நிராமய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிராமய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நிர்வாண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிர்வாண ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் நிருத்யானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் நிருத்யானந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம தியான ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தியான ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரிபூரண ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரிபூரண மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 6: 541–648)

ஓம் பஞ்சபூத ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சபூத ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சகோச விளக்கோனே போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சகோச அதீதா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சேந்திரிய நியந்த்ரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சேந்திரிய சுத்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண நாயகா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பஞ்சப்ராண சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பந்த விமோசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த மோக்ஷ தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த காரண நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த பாவ நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த துன்ப நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பந்த சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி விளக்கே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பிரம்ம தத்துவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பிரம்ம மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரமாத்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம சாட்சி போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரமாத்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரப்ரம்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரப்ரம்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பக்த வத்ஸலா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த பரிபாலகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பக்த சங்கட நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த துன்ப நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த பாவ நாசகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ரோக நிவாரகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த மங்கள தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த க்ஷேம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ரக்ஷகா போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஆதாரமே போற்றி ஓம்
ஓம் பக்த ஆத்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 7: 649–756)

ஓம் மந்திர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் மந்திர ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யந்திர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யந்திர ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் தந்திர ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் தந்திர ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யாக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யாக சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யாக ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யஜ்ஞ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யஜ்ஞ ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோக ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யோக சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோக ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகி நாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகீஸ்வரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகி ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் யோகானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் யோகானந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

---

சரி. தொடர்ச்சியாக அடுத்த பகுதியைத் தருகிறேன்.

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 8: 757–864)

ஓம் ஆனந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆனந்த மங்கள தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதார ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதார ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதித்ய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதித்ய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆத்ம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம சாட்சி போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்ம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆத்மானந்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆத்மானந்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதி குருநாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி குரு ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் ஆதி சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் ஆதி சக்தி ஞான தாதா போற்றி

---

தத்துவ சஹஸ்ரநாமம் (1008) – போற்றி (பகுதி 9: 865–1008)

ஓம் அருள் ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அருள் ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் அன்பு ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் அன்பு ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சத்திய ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சத்திய ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சாந்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சாந்தி ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சுத்த ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சுத்த ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சிவ ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சிவ ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் சக்தி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் சக்தி ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பரம ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பரம சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பரம ஞான தாதா போற்றி ஓம்

ஓம் பூரண ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண ஆனந்தா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண ஜோதி ஸ்வரூபா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண பரிபூரணா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண கருணாகரா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண வரதா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண நிலைப்போனே போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண சித்தி தாதா போற்றி ஓம்
ஓம் பூரண ஞான தாதா போற்றி ஓம்

---

நிறைவு சிந்தனை

இந்த 1008 நாமங்கள் வெறும் பெயர்கள் அல்ல —
அவை “மனசு → ஆன்மா → பரம்பொருள்” என்ற பயணத்தின் படிகள்.

போதனையின் மையம்:

• நம்பிக்கை (Shraddha)
• பொறுமை (Saburi)

இந்த நாமங்களை ஜபிக்கும் போது:

• மனம் சுத்தமாகும்
• கர்ம வாசனைகள் கரையும