ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாம விளக்கவுரை
பாடம் 34 – திருநாமங்கள் 626 முதல் 650 வரை
வேத–ஆகம சாரம் – கர்மபல விதானம் – தேவியின் திருவடித் தூளியின் மகிமை
முந்தைய பாடலில் பராசக்தியின் துரிய நிலை, பஞ்சகிருத்தியங்கள், பிரபஞ்சப் படைப்பு, காப்பு, ஒடுக்கம், அனுக்ரகம் ஆகியவற்றைப் பார்த்தோம்.
இந்தப் பாடலில் வேதங்களின் சாரமாகவும், ஆகமங்களின் இரகசியமாகவும், புண்ணிய பாவங்களின் பலனை வழங்கும் சக்தியாகவும், ஞானிகளின் சிரசில் அணியப்படும் திருவடித் தூளியாகவும் அம்பிகை போற்றப்படுகிறாள்.
குறிப்பாக நிஜாஜ்ஞாரூப நிகமா முதல் ச்ருதி சீமந்த சிந்தூரீக்ருத பாதாப்ஜ தூளிகா வரை உள்ள திருநாமங்கள் வேதாந்தத்தையும் பக்தி மார்க்கத்தையும் இணைக்கின்றன.
வேதங்களின் திருவடிவம்
626. நிஜாஜ்ஞாரூப நிகமா
Nijājñārūpa-nigamā – निजाज्ञारूपनिगमा
பொருள்: தனது தெய்வீக ஆணைகளே வேதங்களின் வடிவமாக விளங்குபவள்.
நிகமம் என்பது வேதங்களைக் குறிக்கும். வேதம் என்பது மனித அறிவால் உருவாக்கப்பட்ட சாதாரண நூல் அல்ல; அது பரம்பொருளின் ஞான வெளிப்பாடாக மரபில் போற்றப்படுகிறது.
அம்பிகையின் தெய்வீக ஆணையும், பிரபஞ்ச ஒழுங்கும் வேதத்தின் வழியாக வெளிப்படுகின்றன.
வேதங்களில் கூறப்படும் யாகம், யக்ஞம், மந்திரம், தர்மம், உபாசனை, ஞானம் ஆகியவை அனைத்தும் உயிரை உயர்ந்த நிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் வழிகளாக விளங்குகின்றன.
அந்த வேத ஞானத்தின் ஆதாரமாக அம்பிகையே விளங்குகிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் நிஜாஜ்ஞாரூபநிகமாயை நமஹ.
627. புண்யாபுண்ய பலப்ரதா
Puṇyāpuṇya-phalapradā – पुण्यापुण्यफलप्रदा
பொருள்: புண்ணியத்திற்கும் பாவத்திற்கும் உரிய பலன்களை வழங்குபவள்.
கர்ம தத்துவத்தில் மனிதனுடைய எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவை கர்மத்தின் அடிப்படைகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
தர்மமான செயல்கள் புண்ணியத்தை வளர்க்கின்றன. அதர்மமான செயல்கள் துன்பத்தை விளைவிக்கும் கர்மவிதைகளை உருவாக்குகின்றன.
அம்பிகை கர்மபல விதானத்தின் தெய்வீக சக்தியாக விளங்குகிறாள்.
இந்தத் திருநாமம் நமக்கு இரண்டு முக்கியமான கருத்துகளை உணர்த்துகிறது:
- நற்செயல்கள் நல்விளைவுகளை உருவாக்குகின்றன.
- தவறான செயல்களிலிருந்து விலகி தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
அதே நேரத்தில், அம்பிகையின் அனுக்ரகம் கர்மத்தை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ளும் ஞானத்தையும், வாழ்க்கையை நல்வழியில் மாற்றும் ஆற்றலையும் வழங்குகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் புண்யாபுண்யபலப்ரதாயை நமஹ.
628. ச்ருதி சீமந்த சிந்தூரீக்ருத பாதாப்ஜ தூளிகா
Śruti-sīmantasindūrīkṛta-pādābja-dhūlikā – श्रुतिसीमन्तसिन्दूरीकृतपादाब्जधूलिका
பொருள்: வேதமாதாவின் சீமந்தத்தில் சிந்தூரமாகத் திகழும் தேவியின் தாமரைத் திருவடித் தூளியை உடையவள்.
இது லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தின் மிக அழகான பக்தி நாமங்களில் ஒன்று.
ச்ருதி என்பது வேதங்களைக் குறிக்கிறது. சீமந்தம் என்பது பெண்களின் தலையில் வகிடு எடுத்து அலங்கரிக்கும் இடத்தைக் குறிக்கிறது.
வேதங்கள் ஒரு தெய்வீகப் பெண்ணாக உருவகப்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த வேதமாதாவின் சீமந்தத்தில் அம்பிகையின் திருவடித் தூளி சிந்தூரமாக விளங்குகிறது என்று இந்த நாமம் வர்ணிக்கிறது.
இதன் தத்துவம் மிகவும் உயர்ந்தது.
வேதங்கள் அனைத்தும் அம்பிகையின் திருவடியில் பணிகின்றன. வேதங்களின் ஞானமும், மந்திரங்களும், உபநிஷத்துகளும் அவளுடைய பரம்பொருள் மகிமையைப் புகழ்கின்றன.
பக்தி மரபில் தேவியின் திருவடித் தூளி என்பது அருளின் அடையாளம். அந்தத் தூளியைத் தலையில் ஏற்றுக்கொள்வது அகங்காரத்தை நீக்கி சரணாகதியை ஏற்றுக்கொள்வதாகும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ச்ருதிசீமந்தசிந்தூரீக்ருதபாதாப்ஜதூளிகாயை நமஹ.
629. ஸகலாகம சந்தோஹ சுக்தி சம்புட மௌக்திகா
Sakalāgama-sandoha-śukti-sampuṭa-mauktikā – सकलागमसन्दोहशुक्तिसम्पुटमौक्तिका
பொருள்: அனைத்து ஆகமங்களும் சிப்பியாக இருக்க, அவற்றின் உள்ளே விளங்கும் முத்தாக இருப்பவள்.
இந்தத் திருநாமம் ஆகம ஞானத்தின் ஆழத்தை விளக்குகிறது.
ஆகமங்கள் என்பது தெய்வ வழிபாடு, ஆலய அமைப்பு, மூர்த்தி பிரதிஷ்டை, மந்திரம், யந்திரம், தியானம், பூஜை, யாகம், யோகம் ஆகியவற்றை விளக்கும் தெய்வீக மரபு நூல்கள்.
ஒரு சிப்பிக்குள் முத்து உருவாகுவது போல, ஆகமங்களின் உள்ளார்ந்த சாரமாகப் பராசக்தி விளங்குகிறாள்.
ஆகமத்தின் வெளிப்புற அமைப்பு பூஜை முறைகளைக் கூறுகிறது. அதன் உள்ளார்ந்த நோக்கம் உபாசகரைத் தேவியின் திருவடியில் நிலைநிறுத்துவதாகும்.
மஹாமேரு உபாசனையிலும் இந்தக் கருத்து முக்கியமானது. மேரு அமைப்பு, ஆவரணங்கள், பீடம், பிந்து, மந்திரம், அர்ச்சனை ஆகிய அனைத்தும் இறுதியில் பராசக்தியின் ஒருமையை உணர்த்துகின்றன.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஸகலாகமசந்தோஹசுக்திசம்புடமௌக்திகாயை நமஹ.
630. புருஷார்த்தப்ரதா
Puruṣārtha-pradā – पुरुषार्थप्रदा
பொருள்: மனித வாழ்வின் நான்கு புருஷார்த்தங்களையும் அருள்பவள்.
மனித வாழ்க்கையின் நான்கு முக்கிய இலக்குகள்:
| புருஷார்த்தம் | பொருள் | வாழ்க்கைப் பயன் |
|---|---|---|
| தர்மம் | அறம் | ஒழுக்கமான வாழ்க்கை |
| அர்த்தம் | பொருள் | நியாயமான செல்வம் |
| காமம் | விருப்பம் | தர்மத்திற்கு உட்பட்ட நிறைவு |
| மோக்ஷம் | வீடுபேறு | ஆன்மிக விடுதலை |
இந்த நான்கும் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவை அல்ல. தர்மத்தின் அடிப்படையில் அர்த்தமும் காமமும் அமைந்து, இறுதியில் மோக்ஷத்தை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.
அம்பிகை இந்த நான்கு இலக்குகளுக்கும் அருள் வழங்குபவளாகப் போற்றப்படுகிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் புருஷார்த்தப்ரதாயை நமஹ.
631. பூர்ணா
Pūrṇā – पूर्णा
பொருள்: குறைவற்ற பரிபூரண வடிவினள்.
பூர்ணம் என்பது எதனாலும் குறைக்க முடியாத நிறைவு.
உலகப் பொருள்கள் காலத்தால் மாறுகின்றன. செல்வம் குறையலாம்; உடல் மாறலாம்; உறவுகள் மாறலாம். ஆனால் பரம்பொருளின் பூரண நிலை எப்போதும் மாறாதது.
அம்பிகை பூர்ணா என்ற நாமத்தில் எல்லா குறைகளையும் கடந்த பரிபூரணப் பராசக்தியாக விளங்குகிறாள்.
உபாசகர் தன்னுடைய உள்ளத்தில் குறை உணர்வை விடுத்து, தேவியின் அருளில் நிறைவை உணர வேண்டும் என்பதே இந்த நாமத்தின் உபதேசம்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் பூர்ணாயை நமஹ.
632. போகினி
Bhoginī – भोगिनी
பொருள்: தெய்வீக அனுபவங்களின் வடிவினளாக இருப்பவள்.
போகம் என்பது அனுபவம், இன்பம், வாழ்வின் பலன்களை அனுபவித்தல் ஆகிய பொருள்களைக் கொண்டது.
உலக வாழ்க்கையில் தர்மத்திற்கு உட்பட்ட அனுபவங்களும் இறைவனுடைய அருளாகக் கருதப்படுகின்றன.
ஆனால் ஸ்ரீவித்யையின் உயர்ந்த நோக்கில், உலக இன்பங்களைத் தாண்டி கிடைக்கும் ஆன்மிக ஆனந்தமே மேலானது.
அம்பிகை போகத்தையும் யோகத்தையும் தன்னுள் ஒருங்கிணைத்தவளாக விளங்குகிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் போகின்யை நமஹ.
633. புவனேஸ்வரி
Bhuvaneśvarī – भुवनेश्वरी
பொருள்: உலகங்கள் அனைத்திற்கும் தலைவியாக விளங்குபவள்.
புவனம் என்பது உலகம், பிரபஞ்சம், உயிர்கள் வாழும் நிலைகள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.
புவனேஸ்வரி என்பது புவனங்களின் ஈஸ்வரியாக விளங்கும் பராசக்தி.
தசமஹாவித்யைகளில் புவனேஸ்வரி முக்கியமான சக்தி வடிவமாகப் போற்றப்படுகிறாள். அவளுடைய தத்துவம் ஆகாய விரிவையும், உலகங்களைத் தாங்கும் பரந்த சக்தியையும் உணர்த்துகிறது.
பராசக்தி உலகத்திற்குள் இருப்பவளாகவும், உலகத்தைத் தாங்குபவளாகவும், உலகங்களைக் கடந்த பரம்பொருளாகவும் விளங்குகிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் புவனேஸ்வர்யை நமஹ.
634. அம்பிகா
Ambikā – अम्बिका
பொருள்: உலகத்திற்குத் தாயாக விளங்குபவள்.
அம்பிகா என்ற பெயர் தாய்மையின் முழுமையான வடிவமாகும்.
அவள் உயிர்களைப் படைக்கிறாள்; காக்கிறாள்; தவறுகளிலிருந்து திருத்துகிறாள்; துன்பங்களில் ஆறுதல் அளிக்கிறாள்; இறுதியில் ஞானத்தை அருளுகிறாள்.
தாயின் அருளைப் போல அம்பிகையின் அருளும் உயிர்களின் நலனையே நோக்கமாகக் கொண்டது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அம்பிகாயை நமஹ.
தெய்வீகக் காலம் மற்றும் மங்கள சக்தி
635. அனாதி நிதனா
Anādi-nidhanā – अनादिनिधना
பொருள்: தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாதவள்.
உலகப் பொருள்கள் அனைத்திற்கும் தொடக்கமும் முடிவும் உண்டு. ஆனால் அவற்றின் ஆதாரமான பரம்பொருளுக்கு தொடக்கமும் முடிவும் கிடையாது.
அம்பிகை காலத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படாத நித்திய சக்தியாக விளங்குகிறாள்.
படைப்புக்கு முன்பும் அவள் இருந்தாள்; படைப்பின் நடுவிலும் இருக்கிறாள்; படைப்பு ஒடுங்கிய பின்னரும் அவளே நிலைத்திருக்கிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அனாதிநிதனாயை நமஹ.
636. ஹரிப்ரஹ்மேந்திர சேவிதா
Haribrahmendra-sevitā – हरिब्रह्मेन्द्रसेविता
பொருள்: ஹரி, பிரம்மா, இந்திரன் ஆகியோரால் வணங்கப்படுபவள்.
ஹரி என்பது விஷ்ணுவைக் குறிக்கிறது. பிரம்மா படைப்புத் தெய்வம். இந்திரன் தேவர்களின் தலைவன்.
இந்த மூவரும் அம்பிகையை வணங்குகின்றனர் என்ற நாமம், அவளுடைய பராசக்தி நிலையை வெளிப்படுத்துகிறது.
தேவர்களுக்குக் கூட ஆதாரமாக இருப்பவள் பராசக்தி. தெய்வங்களின் ஆற்றல்களுக்குப் பின்னால் விளங்கும் மூல சக்தி அவளே.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஹரிப்ரஹ்மேந்திரசேவிதாயை நமஹ.
637. நாராயணி
Nārāyaṇī – नारायणी
பொருள்: நாராயணனின் சக்தியாகவும், அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாகவும் விளங்குபவள்.
நாராயணி என்பது மகாவிஷ்ணுவின் சக்தியுடன் தொடர்புடைய திருநாமம். தேவி மஹாத்மியத்திலும் நாராயணி என்ற பெயர் சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.
நாராயணி என்பது உயிர்களின் ஆதாரமாகவும், உலகைக் காக்கும் சக்தியாகவும் விளங்குகிறாள்.
சிவசக்தி, விஷ்ணுசக்தி, பிரம்மசக்தி என்ற வேறுபாடுகள் தெய்வீக வெளிப்பாடுகளின் அடிப்படையில் அமைந்தவை. அவற்றின் பரம ஆதாரம் ஒன்றே என்ற ஞானத்தை இந்நாமம் உணர்த்துகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் நாராயண்யை நமஹ.
638. நாதரூபா
Nādarūpā – नादरूपा
பொருள்: நாதத்தின் வடிவமாக விளங்குபவள்.
நாதம் என்பது ஒலியின் ஆதாரத் தத்துவம்.
வேத மந்திரங்களின் ஒலி, பிரணவத்தின் அதிர்வு, இசையின் இனிமை, உயிரின் மூச்சு ஆகிய அனைத்திலும் நாதத்தின் தத்துவம் விளங்குகிறது.
ஸ்ரீவித்யை மரபில் நாதம் என்பது வெளிப்படும் ஒலியை மட்டும் குறிக்காது. ஒலி உருவாகும் முன் இருக்கும் நுட்பமான சக்தி நிலையையும் குறிக்கிறது.
பராசக்தி நாதமாகவும், பிந்துவாகவும், மந்திரமாகவும், வாக்காகவும் வெளிப்படுகிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் நாதரூபாயை நமஹ.
639. நாமரூப விவர்ஜிதா
Nāmarūpa-vivarjitā – नामरूपविवर्जिता
பொருள்: பெயர், வடிவம் ஆகியவற்றைக் கடந்தவள்.
அம்பிகைக்கு ஆயிரம் நாமங்கள் உள்ளன. எண்ணற்ற திருவடிவங்களில் அவள் வழிபடப்படுகிறாள்.
ஆனால் அவளுடைய பரம்பொருள் நிலை எந்த ஒரு பெயராலும், எந்த ஒரு வடிவத்தாலும் முழுமையாக வரையறுக்கப்பட முடியாது.
நாமமும் ரூபமும் வழிபாட்டிற்கான தெய்வீக வாயில்கள். அவற்றின் வழியாகச் செல்லும்போது அடையப்படும் பரம்பொருள் நிலை பெயரற்றதும் வடிவற்றதுமாக விளங்குகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் நாமரூபவிவர்ஜிதாயை நமஹ.
640. ஹ்ரீங்காரி
Hrīṅkārī – ह्रींकारी
பொருள்: ஹ்ரீம் பீஜத்தின் வடிவமாக விளங்குபவள்.
ஹ்ரீம் என்பது ஸ்ரீவித்யை மற்றும் சக்தி உபாசனையில் மிக முக்கியமான பீஜ மந்திரமாகும்.
இதனை மாயாபீஜம் என்றும், புவனேஸ்வரி பீஜம் என்றும் பல மந்திர மரபுகள் விளக்குகின்றன.
ஹ்ரீம் என்ற ஒலியில் சக்தி, மாயை, சிவதத்துவம், சித்தின் ஒளி ஆகியவை நுட்பமாக அடங்கியிருப்பதாக உபாசனை மரபுகள் கூறுகின்றன.
அம்பிகை மந்திரத்தின் ஒலியாகவும், அந்த ஒலியின் சக்தியாகவும், மந்திரத்தால் தியானிக்கப்படும் பரம்பொருளாகவும் விளங்குகிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஹ்ரீங்கார்யை நமஹ.
641. ஹ்ரீமதி
Hrīmatī – ह्रीमती
பொருள்: ஹ்ரீம் பீஜ சக்தியைத் தன்னுள் கொண்டவள்.
ஹ்ரீங்காரி என்ற நாமம் ஹ்ரீம் பீஜத்தின் வடிவத்தை உணர்த்தியது. ஹ்ரீமதி என்ற நாமம் அந்தப் பீஜத்தின் முழுமையான சக்தியையும் மகிமையையும் உணர்த்துகிறது.
மந்திரம் என்பது வெறும் எழுத்துகளின் தொகுப்பு அல்ல. அதில் ஒலி, அதிர்வு, தியானம், தேவதா தத்துவம் ஆகியவை ஒருங்கிணைந்துள்ளன.
ஹ்ரீமதி என்பது அந்த மந்திரசக்தியின் பரிபூரண வடிவமாக விளங்கும் அம்பிகை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஹ்ரீமத்யை நமஹ.
642. ஹ்ருத்யா
Hṛdyā – हृद्या
பொருள்: இதயத்திற்கு இனிமையானவள்; உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சியையும் அன்பையும் அளிப்பவள்.
அம்பிகையின் அருள் மனத்தின் ஆழத்தில் அனுபவிக்கப்படும் இனிமையாகும்.
அவளை நினைக்கும்போது மனம் சாந்தம் அடைகிறது; அவளுடைய திருநாமங்களைச் சொல்லும்போது பக்தி மலர்கிறது; அவளுடைய திருவடிகளைத் தியானிக்கும்போது உள்ளம் நிறைவு பெறுகிறது.
இதயத்தில் உறையும் பராசக்தியே ஹ்ருத்யா.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஹ்ருத்யாயை நமஹ.
643. ஹேயோபாதேய வர்ஜிதா
Heyopādeya-varjitā – हेयोपादेयवर्जिता
பொருள்: விலக்க வேண்டியது, ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ற இருமைகளைக் கடந்தவள்.
மனித வாழ்க்கையில் எது நல்லது, எது தவறு என்று பகுத்தறிவது அவசியம். ஆனால் பரம்பொருளின் முழுமையான நிலை இத்தகைய இருமைகளுக்கு அப்பாற்பட்டது.
அம்பிகை அனைத்திற்கும் ஆதாரமான பரிபூரணப் பொருளாக இருப்பதால், அவளை ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளுடன் ஒப்பிட்டு வரையறுக்க முடியாது.
இந்த நாமம் ஞானத்தின் உயர்ந்த நிலையை உணர்த்துகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஹேயோபாதேயவர்ஜிதாயை நமஹ.
644. ராஜராஜார்ச்சிதா
Rājarājārcitā – राजराजार्चिता
பொருள்: ராஜாதி ராஜர்களாலும் வணங்கப்படுபவள்.
உலக அரசர்களுக்கெல்லாம் மேலான பரம்பொருளாக அம்பிகை விளங்குகிறாள்.
செல்வம், அதிகாரம், ஆட்சி, புகழ் ஆகியவை மனிதனுக்கு எவ்வளவு இருந்தாலும், அவற்றின் ஆதாரமான தெய்வீக சக்தியை வணங்க வேண்டியது அவசியம்.
ராஜராஜேஸ்வரியின் அருள் அரசாட்சிக்கும், குடும்ப வாழ்க்கைக்கும், ஆன்மிக முன்னேற்றத்திற்கும் மங்களம் அளிப்பதாகப் போற்றப்படுகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ராஜராஜார்சிதாயை நமஹ.
645. ராஜ்ஞீ
Rājñī – राज्ञी
பொருள்: பேரரசியாக விளங்குபவள்.
அம்பிகை உலகங்களின் அரசியாகவும், சகல சக்திகளின் தலைவியாகவும் விளங்குகிறாள்.
ராஜராஜேஸ்வரி என்ற திருநாமத்தின் அரசாட்சி மகிமையை ராஜ்ஞீ என்ற நாமம் மேலும் தெளிவுபடுத்துகிறது.
அவளுடைய ஆட்சி என்பது உயிர்களை அடக்கி ஆள்வதல்ல; தர்மத்திலும் அருளிலும் நிலைநிறுத்துவதாகும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ராஜ்ஞ்யை நமஹ.
646. ரம்யா
Ramyā – रम्या
பொருள்: அழகும் இனிமையும் நிறைந்தவள்.
ரம்யா என்பது மனத்திற்கு இனிமை தரும் அழகைக் குறிக்கிறது.
அம்பிகையின் திருவடிவம், அவளுடைய கருணை, அவளுடைய மந்திர ஒலி, அவளுடைய அருள் ஆகிய அனைத்தும் பக்தனின் மனத்தில் பேரின்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரம்யாயை நமஹ.
647. ராஜீவலோசனா
Rājīvalocanā – राजीवलोचना
பொருள்: தாமரை மலர் போன்ற கண்களை உடையவள்.
தாமரை போன்ற கண்கள் கருணை, அழகு, சாந்தம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாக விளங்குகின்றன.
அம்பிகையின் திருக்கண்கள் பக்தர்களை அருளால் நோக்குகின்றன. அவளுடைய பார்வை உயிர்களின் துன்பங்களைப் போக்கி நம்பிக்கையை வளர்க்கும் தாயருளாகக் கருதப்படுகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ராஜீவலோசனாயை நமஹ.
648. ரஞ்ஜனி
Rañjanī – रञ्जनी
பொருள்: மகிழ்விப்பவள்; உள்ளத்தை இனிமையால் நிறைப்பவள்.
ரஞ்ஜனி என்ற சொல் மனத்திற்கு மகிழ்ச்சியையும் ஈர்ப்பையும் அளிக்கும் தன்மையைக் குறிக்கிறது.
அம்பிகையின் திருநாமம், திருவடிவம், அருள் ஆகியவை பக்தனின் உள்ளத்தில் ஆனந்தத்தை வளர்க்கின்றன.
இசை, மந்திரம், தியானம் ஆகியவற்றின் வழியாக அவளுடைய அருள் அனுபவிக்கப்படுகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரஞ்ஜன்யை நமஹ.
649. ரமணி
Ramaṇī – रमणी
பொருள்: அழகும் அன்பும் நிறைந்தவள்; மனத்தை மகிழ்விப்பவள்.
அம்பிகையின் திருமேனி சௌந்தர்யத்தின் உச்சமாகவும், அவளுடைய அருள் உயிர்களை மகிழ்விக்கும் சக்தியாகவும் விளங்குகிறது.
இங்கு ரமணி என்பது வெளிப்புற அழகைக் குறிக்கும் பெயராக மட்டும் இல்லாமல், ஆனந்தத்தை வழங்கும் பராசக்தியின் இனிமையான இயல்பையும் உணர்த்துகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரமண்யை நமஹ.
650. ரஸ்யா
Rasyā – रस्या
பொருள்: தெய்வீக ரசத்தின் வடிவம்; பேரின்ப அனுபவமாக இருப்பவள்.
ரசம் என்பது சுவை, இனிமை, அனுபவத்தின் சாரம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.
இலக்கியத்தில் நவரசங்கள் கூறப்படுகின்றன. இசையில் ராகத்தின் இனிமை ரசமாக அனுபவிக்கப்படுகிறது. பக்தியில் இறைவனிடம் ஏற்படும் பேரன்பும் பக்திரசமாக விளங்குகிறது.
அம்பிகை இந்த அனைத்து ரசங்களுக்கும் ஆதாரமான பரமானந்த சக்தியாக இருக்கிறாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரஸ்யாயை நமஹ.
இப்பாடலின் தத்துவச் சாரம்
இந்த 25 திருநாமங்களும் அம்பிகையின் நான்கு முக்கியமான மகிமைகளை வெளிப்படுத்துகின்றன.
| தத்துவப் பகுதி | திருநாமங்கள் | உள்ளார்ந்த பொருள் |
|---|---|---|
| வேத–ஆகம மகிமை | 626–629 | வேதங்களின் ஆதாரமும் ஆகமங்களின் சாரமும் |
| புருஷார்த்த அருள் | 630–634 | தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோக்ஷம் |
| நித்திய பரம்பொருள் | 635–639 | தொடக்கமற்றவள், நாதம், நாமரூபாதீதம் |
| மந்திரம் மற்றும் சௌந்தர்யம் | 640–650 | ஹ்ரீம் பீஜம், இதய அருள், ராஜராஜேஸ்வரி மகிமை |
மஹாமேரு உபாசனையில் இப்பாடலின் தொடர்பு
மஹாமேரு என்பது வெறும் யந்திர வடிவம் மட்டுமல்ல; வேதம், ஆகமம், மந்திரம், தியானம், ஞானம் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றிணையும் பராசக்தியின் உபாசனைப் பீடமாக விளங்குகிறது.
தேவியின் திருவடித் தூளி வேதங்களின் சீமந்தத்தில் சிந்தூரமாக விளங்குகிறது என்ற நாமம், வேத ஞானத்திற்கும் தேவியின் அருளுக்கும் உள்ள தொடர்பை வெளிப்படுத்துகிறது.
ஹ்ரீம் பீஜம் அவளுடைய மந்திர சக்தியை உணர்த்துகிறது. பூர்ணா என்ற நாமம் அவளுடைய பரிபூரணத்தை உணர்த்துகிறது. நாமரூப விவர்ஜிதா என்ற நாமம் எல்லா வடிவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட அவளுடைய பரம்பொருள் நிலையை உணர்த்துகிறது.
இவ்வாறு புறப்பூஜை, மந்திர உபாசனை, அகத்தியானம், ஞானம் ஆகிய நான்கும் ஒரே பராசக்தி அனுபவத்தை நோக்கிச் செல்கின்றன.
பிருகு நிகண்டு
வேதத்தின் சிரசில் சிந்தூரமாய் விளங்குபவளே,
ஆகமத்தின் உள்ளே முத்தாக ஒளிர்பவளே,
ஹ்ரீம் எனும் மந்திரத்தில் சக்தியாய் நிற்பவளே,
நாமரூபம் கடந்த ராஜராஜேஸ்வரியே போற்றி!
அடுத்த பாடம் – பாடம் 35: திருநாமங்கள் 651 முதல் 675 வரை.
அடுத்ததாக ரஸலம்பா, காம்யா, காமகேளிதரங்கிதா, கல்யாணி, ஜகதீகந்தா, கருணாரஸசாகரா, கலாவதி, கலைலாபா, காந்தா, காதம்பரீப்ரியா போன்ற திருநாமங்களின் வழியாக தேவியின் ஆனந்தம், கருணை, கலை, சௌந்தர்யம் ஆகியவற்றை விரிவாக ஆராய்வோம்.
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாம விளக்கவுரை
பாடம் 35 – திருநாமங்கள் 651 முதல் 675 வரை
ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் அழகு, அன்பு, கருணை, காமகலை மற்றும் பிரபஞ்ச ஆதாரத் திருவடிவம்
இந்தப் பாடலில் அம்பிகையின் திருமேனியழகு, சிவசக்தி ஐக்கியம், காமகலைத் தத்துவம், கருணை, கலைநயம், வரபிரசாதம், வேதஞானம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று இணைந்து விளக்கப்படுகின்றன.
651. ரணத்கிங்கிணீ மேகலா
Sanskrit: Raṇatkiṅkiṇīmekhalā
देवनागरी: रणत्किङ्किणीमेखला
பொருள்: சிறிய மணிகள் ஒலிக்கும் மேகலையை அணிந்தவள்.
அம்பிகையின் திருவிடையில் அணிந்துள்ள மணிமேகலை அசையும்போது இனிய நாதம் எழுகிறது. அந்த நாதம் வெறும் அணிகலனின் ஒலி அல்ல; அது சக்தியின் இயக்கத்தைக் குறிக்கிறது.
பிரபஞ்சத்தில் உயிர்களின் இயக்கம், காலத்தின் சுழற்சி, இயற்கையின் தாளம், கிரகங்களின் இயக்கம் என அனைத்திலும் ஓர் ஒழுங்கான நாதம் இயங்குகிறது. அந்த நாதத்தின் ஆதார சக்தியாக லலிதாம்பிகை விளங்குகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அசைவில் நாதம்; நாதத்தில் சக்தி; சக்தியில் பிரபஞ்ச இயக்கம்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரணத்கிங்கிணீமேகலாயை நமஹ.
652. ரமா
Sanskrit: Ramā
देवनागरी: रमा
பொருள்: மகிழ்ச்சியும் செல்வமும் அருளும் தெய்வீக சக்தி.
ரமா என்பது திருமகளைக் குறிக்கும் திருநாமமாகவும், ஆனந்தத்தை வழங்கும் பராசக்தியின் இயல்பாகவும் விளங்குகிறது. செல்வம் என்பது பொருள் வளம் மட்டுமல்ல; மனநிறைவு, குடும்ப ஒற்றுமை, தர்ம வாழ்வு, பக்தி, ஞானம் ஆகிய அனைத்தும் அம்பிகையின் அருளால் கிடைக்கும் செல்வங்களாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: உண்மையான செல்வம் என்பது மனத்தில் நிலைக்கும் தெய்வீக நிறைவு.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரமாயை நமஹ.
653. ராகேந்து வதனா
Sanskrit: Rākenduvadanā
देवनागरी: राकेन्दुवदना
பொருள்: பௌர்ணமி நிலவைப் போன்ற முகமுடையவள்.
பௌர்ணமி நிலவு இரவின் இருளில் குளிர்ச்சியையும் ஒளியையும் தருகிறது. அதுபோல அம்பிகையின் திருமுகம் பக்தர்களின் மன இருளைப் போக்கி அமைதியையும் நம்பிக்கையையும் வழங்குகிறது.
அவளுடைய முகமண்டலத்தில் கருணை, சாந்தம், பேரழகு, ஞானம் ஆகியவை ஒருங்கே பிரகாசிக்கின்றன.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அம்பிகையின் அருட்பார்வை மனத்தின் இருளை அகற்றும் பூரண நிலவொளி.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ராகேந்துவதனாயை நமஹ.
654. ரதிரூபா
Sanskrit: Ratirūpā
देवनागरी: रतिरूपा
பொருள்: அன்பு, மகிழ்ச்சி, பேரின்பம் ஆகியவற்றின் திருவடிவமானவள்.
ரதி என்பது அன்பின் இனிமையையும், உள்ளத்தின் ஈடுபாட்டையும், ஆனந்த அனுபவத்தையும் குறிக்கிறது. பராசக்தி உயிர்களிடையே அன்பாகவும், பக்தர்களிடையே பக்தியாகவும், ஞானிகளிடையே ஆத்மானுபவமாகவும் வெளிப்படுகிறாள்.
சிவசக்தி தத்துவத்தில் இந்த அன்பு தனிப்பட்ட விருப்பத்தைத் தாண்டி, உயிரையும் இறையையும் இணைக்கும் பேராற்றலாக விளங்குகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அன்பு என்பது உயிரை இறைநிலைக்கு அழைத்துச் செல்லும் சக்தி.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரதிரூபாயை நமஹ.
655. ரதிப்ரியா
Sanskrit: Ratipriyā
देवनागरी: रतिप्रिया
பொருள்: அன்பையும் ஆனந்தத்தையும் விரும்பி அருள்பவள்.
பக்தனுடைய தூய்மையான அன்பு அம்பிகைக்கு உகந்த வழிபாடாகும். மலர், தீபம், தூபம், நைவேத்தியம் ஆகிய வெளிப்புற உபசாரங்களுடன் மனத்தின் அன்பும் இணைந்தால் வழிபாடு நிறைவு பெறுகிறது.
இங்கு ரதி என்பது தெய்வீக அன்பின் மகிழ்ச்சியைக் குறிக்கிறது. பக்தன் இறைவியிடம் செலுத்தும் அன்பு அவனது உள்ளத்தை மென்மையாக்கி, கருணை நிறைந்த வாழ்விற்கு வழி செய்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அன்புடன் செய்யப்படும் வழிபாடே மனத்தை இறைவியுடன் இணைக்கிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரதிப்ரியாயை நமஹ.
656. ரக்ஷாகரீ
Sanskrit: Rakṣākarī
देवनागरी: रक्षाकरी
பொருள்: பாதுகாப்பையும் அருளையும் வழங்குபவள்.
அம்பிகை உயிர்களின் உடல், மனம், குடும்பம், வாழ்வாதாரம், தர்மம் ஆகிய அனைத்திற்கும் காவல் சக்தியாக விளங்குகிறாள்.
பாதுகாப்பு என்பது துன்பம் வராமல் காப்பது மட்டுமல்ல; துன்பம் வந்தாலும் அதை எதிர்கொள்ளும் மனவலிமையை அளிப்பதும் ஆகும். ஆபத்தான காலத்தில் தெளிவான சிந்தனையையும், சரியான முடிவெடுக்கும் ஆற்றலையும் அருள்வதும் அவளுடைய ரக்ஷண சக்தியாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அம்பிகையின் அருள் உயிருக்கு வெளிப்புறக் காவலாகவும் உள்ளார்ந்த துணிவாகவும் விளங்குகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரக்ஷாகர்யை நமஹ.
657. ராக்ஷஸக்னீ
Sanskrit: Rākṣasaghnī
देवनागरी: राक्षसघ्नी
பொருள்: அரக்க சக்திகளை அழிப்பவள்.
ராக்ஷஸம் என்பது புராணங்களில் தீய சக்திகளைக் குறிக்கிறது. ஆன்மிகப் பொருளில் அறியாமை, அகந்தை, பேராசை, பொறாமை, கோபம், பிறருக்குத் தீங்கு செய்யும் எண்ணம் ஆகியவையும் உள்ளத்தில் எழும் அரக்க இயல்புகளாகக் கொள்ளப்படுகின்றன.
அம்பிகையின் ஞானசக்தி இத்தகைய தீய இயல்புகளை அழித்து, தர்மம், அன்பு, பொறுமை, கருணை ஆகிய நற்குணங்களை வளர்க்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: வெளிப்புறத் தீய சக்திகளை வெல்லும் முன் உள்ளத்தில் உள்ள தீய குணங்களை வெல்ல வேண்டும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ராக்ஷஸக்ன்யை நமஹ.
658. ராமா
Sanskrit: Rāmā
देवनागरी: रामा
பொருள்: பேரழகும் மகிழ்ச்சியும் அளிப்பவள்.
ரமா, ராமா என்ற இரு திருநாமங்களும் ஒலியிலும் பொருள் நிழலிலும் நெருக்கமாக இருந்தாலும், இங்கு ராமா என்பது மனத்தை மகிழ்விக்கும் பேரழகும் தெய்வீக ஈர்ப்பும் கொண்ட பராசக்தியைக் குறிக்கிறது.
அம்பிகையின் திருவுருவம் பக்தனின் மனத்தில் பக்தி, அமைதி, ஆனந்தம் ஆகியவற்றை எழுப்புகிறது. அவளது அருட்சந்நிதி மனக்கவலைகளைத் தணித்து இறைநினைவில் நிலைநிறுத்துகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: இறையழகு என்பது கண்களால் காணும் அழகைத் தாண்டி, உள்ளத்தில் மலரும் ஆனந்தம்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ராமாயை நமஹ.
659. ரமணலம்படா
Sanskrit: Ramaṇalampaṭā
देवनागरी: रमणलम्पटा
பொருள்: தன் தெய்வீகத் துணைவனான சிவனுடன் என்றும் ஐக்கிய ஆனந்தத்தில் விளங்குபவள்.
இத்திருநாமம் சிவசக்தியின் பிரிக்க முடியாத உறவை எடுத்துரைக்கிறது. சிவம் என்பது நிலையான பரம்பொருள்; சக்தி என்பது அதன் வெளிப்பாட்டு ஆற்றல். இரண்டும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்றைப் பிரிக்க இயலாத பரம்பொருள் நிலைகள்.
சிவனும் சக்தியும் இரு தனித்த தெய்வங்களாக வழிபடப்பட்டாலும், தத்துவத்தில் இரண்டும் ஒரே பரம்பொருளின் இரு அம்சங்களாக விளங்குகின்றன. இந்த ஐக்கியமே சிருஷ்டி, ஸ்திதி, சம்ஹாரம் ஆகிய பிரபஞ்சச் செயல்களின் ஆதாரமாகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: சிவம் சக்தியின்றி வெளிப்படாது; சக்தி சிவத்திலிருந்து பிரியாது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ரமணலம்படாயை நமஹ.
660. காம்யா
Sanskrit: Kāmyā
देवनागरी: काम्या
பொருள்: அனைவராலும் விரும்பி நாடப்படுபவள்; அடையத் தகுந்த பரம இலட்சியம்.
மனிதன் பல்வேறு ஆசைகளுடன் வாழ்கிறான். பொருள், கல்வி, செல்வம், குடும்பம், புகழ், பதவி ஆகியவற்றை விரும்புகிறான். ஆனால் இவ்வனைத்திற்கும் அடிப்படையானது நிறைவான வாழ்வை அடைய வேண்டும் என்ற ஆழ்ந்த விருப்பமாகும்.
அந்த நிறைவின் ஆதாரமாக அம்பிகை விளங்குகிறாள். அவளை நாடுவது உலக வாழ்க்கையைத் துறப்பது அல்ல; வாழ்க்கையின் அனைத்து விருப்பங்களையும் தர்மத்தின் வழியில் ஒழுங்குபடுத்தி, இறுதியில் ஞானநிறைவை அடைவதாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: ஆசைகள் அனைத்தும் இறுதியில் பேரின்ப நிறைவை நோக்கிச் செல்ல வேண்டும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் காம்யாயை நமஹ.
661. காமகலாரூபா
Sanskrit: Kāmakalārūpā
देवनागरी: कामकलारूपा
பொருள்: காமகலை என்ற பரம்பொருளின் படைப்புச் சக்தியின் திருவடிவமானவள்.
ஸ்ரீவித்யா மரபில் காமகலை என்பது மிக நுட்பமான பராசக்தித் தத்துவமாகும். இங்கு ‘காமம்’ என்பது சாதாரண உலக ஆசையை மட்டும் குறிக்கவில்லை. பரம்பொருளின் வெளிப்பாட்டு விருப்பம், சிருஷ்டிக்கான ஆதிசங்கல்பம், சிவசக்தியின் படைப்பாற்றல் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.
பிரபஞ்சம் தோன்றுவதற்கு முன் பராசக்தியின் சித்தத்தில் விளங்கும் படைப்பின் ஆதாரத் தத்துவமாகக் காமகலை விளக்கப்படுகிறது. இதனால் அம்பிகை படைப்பின் கருவாகவும், படைப்பின் இயக்கமாகவும், படைப்பின் நிறைவாகவும் விளங்குகிறாள்.
ஸ்ரீசக்ர வழிபாட்டில் பிந்து, திரிகோணம், சக்தியின் வெளிப்பாடு ஆகியவற்றோடு காமகலைத் தத்துவம் தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: பராசக்தியின் ஆதிசங்கல்பமே பிரபஞ்சத்தின் முதல் இயக்கம்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் காமகலாரூபாயை நமஹ.
662. கதம்பகுஸுமப்ரியா
Sanskrit: Kadambakusumapriyā
देवनागरी: कदम्बकुसुमप्रिया
பொருள்: கதம்ப மலர்களை விரும்பி ஏற்றருள்பவள்.
கதம்ப மலர் தேவியின் வழிபாட்டு மரபில் சிறப்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது. மலரின் மணமும் அழகும் இயற்கையின் தூய்மையையும் இறைவியின் அருளழகையும் நினைவூட்டுகின்றன.
மலர் என்பது மலர்ச்சியின் அடையாளம். பக்தனின் உள்ளமும் மலரைப்போல் தூய்மையாக மலர வேண்டும். மனத்தில் பக்தி மலரும்போது வழிபாட்டின் ஒவ்வொரு உபசாரமும் அர்ப்பணிப்பாக மாறுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: மலரைச் சமர்ப்பிப்பதோடு மனத்தையும் மலரச் செய்வதே உண்மையான புஷ்பார்ச்சனை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் கதம்பகுஸுமப்ரியாயை நமஹ.
663. கல்யாணீ
Sanskrit: Kalyāṇī
देवनागरी: कल्याणी
பொருள்: மங்களத்தையும் நன்மையையும் வழங்குபவள்.
கல்யாணி என்பது நன்மை, மங்களம், வளம், உயர்வு, புனிதம் ஆகியவற்றின் அடையாளம். திருமணம், கல்வி, தொழில், இல்லறம், ஆன்மிகம் என வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் மங்களம் நிலைபெற அம்பிகையின் அருள் வேண்டப்படுகிறது.
அவளுடைய கல்யாண சக்தி ஒருவரின் வாழ்க்கையில் நல்ல எண்ணங்களை வளர்த்து, தர்மமான செயல்களுக்கு வழிகாட்டுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: மங்களம் என்பது வெளிப்புறச் செழிப்புடன் உள்ளத்தின் தூய்மையும் இணைந்த நிலை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் கல்யாண்யை நமஹ.
664. ஜகதீகந்தா
Sanskrit: Jagatī-kandā
देवनागरी: जगतीकन्दा
பொருள்: உலகமாகிய மரத்தின் ஆணிவேராக விளங்குபவள்.
‘ஜகத்’ என்பது உலகம்; ‘கந்தம்’ என்பது வேர் அல்லது ஆதாரம். மரத்தின் வேர் மறைந்திருந்தாலும் அதன் வலிமை முழு மரத்தையும் தாங்குகிறது. அதுபோல அம்பிகை உலகின் அனைத்து வெளிப்பாடுகளுக்கும் மறைந்த ஆதாரமாக விளங்குகிறாள்.
உயிர்கள், பஞ்சபூதங்கள், காலம், திசைகள், கிரகங்கள், அண்டங்கள் ஆகிய அனைத்தும் அவளுடைய பராசக்தியின் வெளிப்பாடுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: உலகம் பல வடிவங்களில் தோன்றினாலும் அதன் ஆதார சக்தி ஒன்றே.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஜகதீகந்தாயை நமஹ.
665. கருணாரஸ சாகரா
Sanskrit: Karuṇā-rasa-sāgarā
देवनागरी: करुणारससागरा
பொருள்: கருணை என்னும் பேரமுதக் கடலாக விளங்குபவள்.
அம்பிகையின் கருணை எல்லையற்றது. பக்தனின் தகுதி, நிலை, அறிவு, செல்வம், சமூக வேறுபாடு ஆகியவற்றைக் கடந்து அவள் அருள் பொழிகிறாள்.
கருணை என்பது பிறருடைய துன்பத்தைக் கண்டு இரங்குவது மட்டுமல்ல; அவர்களின் துன்பம் நீங்குவதற்கான நல்வழியை உருவாக்கும் ஆற்றலுமாகும்.
அன்னையின் கருணை உயிர்களுக்கு ஆறுதலையும், தவறுகளைத் திருத்தும் வாய்ப்பையும், மீண்டும் நல்வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் மனவலிமையையும் அளிக்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: கருணை என்பது பராசக்தியின் உயிர்கள்மீதான இடையறாத அருட்பெருக்கு.
நாமார்ச்சனை: ஓம் கருணாரஸசாகராயை நமஹ.
666. கலாவதீ
Sanskrit: Kalāvatī
देवनागरी: कलावती
பொருள்: சகல கலைகளையும் தன்னகத்தே கொண்டவள்.
இசை, நடனம், இலக்கியம், சிற்பம், ஓவியம், கட்டிடக்கலை, கணிதம், மருத்துவம், வானியல், யந்திரம், மந்திரம் என மனித அறிவின் பல்வேறு கலைகளுக்கும் ஆதார சக்தியாக அம்பிகை விளங்குகிறாள்.
கலை என்பது அழகை வெளிப்படுத்தும் திறன் மட்டுமல்ல; அறிவை ஒழுங்குபடுத்தி, அனுபவத்தைப் படைப்பாக மாற்றும் சக்தியாகும்.
சரஸ்வதியாக ஞானத்தையும், லட்சுமியாக வளத்தையும், பார்வதியாக ஆற்றலையும் அருளும் பராசக்தியே அனைத்துக் கலைகளின் மூலமாக விளங்குகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அறிவு, திறமை, படைப்பாற்றல் ஆகிய அனைத்திற்கும் ஆதாரமானவள் அம்பிகை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் கலாவத்யை நமஹ.
667. கலாலாபா
Sanskrit: Kalālāpā
देवनागरी: कलालापा
பொருள்: கலையழகும் இனிமையும் நிறைந்த சொற்களைப் பேசுபவள்.
அம்பிகையின் திருவாக்கு வேதமாகவும், ஆகமமாகவும், மந்திரமாகவும், உபதேசமாகவும் வெளிப்படுகிறது. அவளுடைய சொல் இனிமையுடையது; அதே நேரத்தில் ஞானத்தைத் தரும் ஆழமும் உடையது.
மனிதனின் பேச்சும் இந்தத் திருநாமத்தின் வழியாக ஒரு பாடமாகிறது. உண்மையை இனிமையாகச் சொல்லுதல், பிறருக்கு நன்மை தரும் சொற்களைப் பேசுதல், தேவையற்ற கடுமையைத் தவிர்த்தல் ஆகியவை வாக்கின் தூய்மையாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: தூய்மையான வாக்கு ஞானத்தின் வெளிப்பாடு.
நாமார்ச்சனை: ஓம் கலாலாபாயை நமஹ.
668. காந்தா
Sanskrit: Kāntā
देवनागरी: कान्ता
பொருள்: பேரழகும் ஒளியும் அன்பும் கொண்டவள்; அனைவருக்கும் பிரியமானவள்.
காந்தா என்ற சொல் அழகு, ஒளி, அன்பு, பிரியம் ஆகிய பொருள்களைத் தருகிறது. அம்பிகையின் அழகு அவளுடைய திருமேனியில் மட்டுமல்ல; அவளுடைய கருணை, ஞானம், மங்களம், அருள் ஆகியவற்றிலும் விளங்குகிறது.
பக்தனின் உள்ளம் இறைநினைவில் ஈடுபடும்போது அந்த உள்ளத்திற்கு அம்பிகையே பேரழகாகவும் பேரின்பமாகவும் தோன்றுகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: இறைவியின் அழகு என்பது அருளின் ஒளியாகும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் காந்தாயை நமஹ.
669. காதம்பரீப்ரியா
Sanskrit: Kādambarī-priyā
देवनागरी: कादम्बरीप्रिया
பொருள்: காதம்பரீ எனப்படும் தெய்வீகப் பானத்தையும் இனிய அர்ப்பணிப்பையும் விரும்பி ஏற்றருள்பவள்.
இத்திருநாமம் தேவியின் உபசார மரபில் இடம்பெறும் ஒரு சிறப்பான பெயராகும். பாரம்பரிய விளக்கங்களில் காதம்பரீ என்பது ஒரு வகை இனிய பானத்தைக் குறிக்கும் பொருளிலும், கவிதை மரபில் தனித்துவமான இன்ப அனுபவத்தைக் குறிக்கும் பொருளிலும் எடுத்துரைக்கப்படுகிறது.
ஸ்ரீவித்யா உபாசனையின் உள்ளார்ந்த பார்வையில், இத்தகைய அர்ப்பணிப்புகள் அனைத்தும் பக்தனின் மனநிறைவு, ஆனந்தம், சரணாகதி ஆகியவற்றின் அடையாளங்களாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: இறைவிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் பொருளைவிட அர்ப்பணிக்கும் மனத்தின் தூய்மையே சிறந்தது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் காதம்பரீப்ரியாயை நமஹ.
670. வரதா
Sanskrit: Varadā
देवनागरी: वरदा
பொருள்: வரங்களை வழங்குபவள்.
அம்பிகையின் கரங்களில் காணப்படும் வரத முத்திரை பக்தர்களுக்கு அருளையும் நன்மையையும் வழங்கும் அடையாளமாகும்.
வரம் என்பது விரும்பிய பொருளைப் பெறுவது மட்டுமல்ல. அறிவு, ஆரோக்கியம், மனவலிமை, குடும்ப ஒற்றுமை, தர்மநெறி, ஆன்மிக முன்னேற்றம் ஆகியவையும் உயர்ந்த வரங்களாகும்.
ஒரு பக்தன் வேண்டுவது அவனது வாழ்க்கைக்கு நன்மை தரக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும். அம்பிகையின் அருள் அந்த வேண்டுதலை உயர்ந்த நன்மையின் பாதைக்கு வழிநடத்துகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: சிறந்த வரம் என்பது வாழ்வை அறத்திலும் ஞானத்திலும் நிலைநிறுத்தும் அருள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் வரதாயை நமஹ.
671. வாமநயனா
Sanskrit: Vāma-nayanā
देवनागरी: वामनयना
பொருள்: அழகும் மென்மையும் நிறைந்த திருக்கண்களை உடையவள்.
அம்பிகையின் கண்கள் கருணையையும் அன்பையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. அவளது பார்வை பக்தனுக்கு அருள்பார்வையாகவும், உலக உயிர்களுக்கு அன்னையின் பாதுகாப்புப் பார்வையாகவும் விளங்குகிறது.
‘வாம’ என்ற சொல் அழகு, இனிமை, மங்கலம் ஆகிய பொருள்களையும் தருகிறது. எனவே வாமநயனா என்பது மங்களமும் அருளும் நிறைந்த திருக்கண்களைக் கொண்டவள் என்று பொருள் கொள்ளப்படுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அம்பிகையின் திருக்கண் பார்வை கருணையின் மொழி.
நாமார்ச்சனை: ஓம் வாமநயனாயை நமஹ.
672. வாருணீ மத விஹ்வலா
Sanskrit: Vāruṇī-mada-vihvalā
देवनागरी: वारुणीमदविह्वला
பொருள்: வாருணீ எனப்படும் தெய்வீக ஆனந்தத்தில் பரவசமடைந்தவள்.
வாருணீ என்பது தேவ மரபில் அமுதத் தன்மையுடைய தெய்வீகப் பானமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. இத்திருநாமத்தை ஸ்ரீவித்யா மரபில் உள்ளார்ந்த ஆனந்தத்தின் அடையாளமாகவும் புரிந்துகொள்ளலாம்.
ஞானத்தில் ஆழ்ந்த மனம் வெளிப்புற உலகின் கவலைகளைக் கடந்து பேரின்பத்தில் திளைக்கிறது. அம்பிகையின் இந்தப் பரவச நிலை பரம்பொருளின் ஆனந்த சக்தியை எடுத்துரைக்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: தெய்வீக ஆனந்தம் என்பது ஆத்மாவை நிறைவு செய்யும் பேரின்ப நிலை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் வாருணீமதவிஹ்வலாயை நமஹ.
673. விஸ்வாதிகா
Sanskrit: Viśvādhikā
देवनागरी: विश्वाधिका
பொருள்: உலகம் முழுவதையும் கடந்தும் அதற்கு ஆதாரமாகவும் விளங்குபவள்.
அம்பிகை உலகமாகவும் விளங்குகிறாள்; உலகத்தின் எல்லைகளைக் கடந்த பரம்பொருளாகவும் விளங்குகிறாள். உலகில் தோன்றும் அனைத்தும் அவளுடைய சக்தியின் வெளிப்பாடுகள் என்றாலும், அவள் எந்த ஒரு வடிவத்திற்குள்ளும் கட்டுப்படுவதில்லை.
இதுவே பராசக்தியின் பரத்துவம். உருவமாக வழிபடப்படும் அம்பிகை, உருவங்களைக் கடந்த அருவப் பரம்பொருளாகவும் விளங்குகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: உலகம் அவளுக்குள் உள்ளது; அவள் உலக எல்லைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் விஸ்வாதிகாயை நமஹ.
674. வேதவேத்யா
Sanskrit: Vedavedyā
देवनागरी: वेदवेद्या
பொருள்: வேதங்களால் அறியப்பட வேண்டிய பரம்பொருளாக விளங்குபவள்.
வேதங்கள் தர்மம், யாகம், உபாசனை, ஞானம், பரம்பொருள் ஆகியவற்றை எடுத்துரைக்கின்றன. அவற்றின் இறுதி நோக்கம் உயிர் தன் உண்மையான ஆதாரத்தை அறிதலாகும்.
அந்தப் பரம்பொருளின் சக்தியாக லலிதாம்பிகை விளங்குகிறாள். வேத மந்திரங்களிலும், உபநிடத ஞானத்திலும், ஆகம உபாசனைகளிலும் அவளுடைய தத்துவம் பல்வேறு நிலைகளில் வெளிப்படுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: வேதஞானத்தின் நிறைவு பராசக்தியின் உண்மை நிலையை உணர்வதாகும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் வேதவேத்யாயை நமஹ.
675. விந்தியாசல நிவாஸினீ
Sanskrit: Vindhyācalanivāsinī
देवनागरी: विन्ध्याचलनिवासिनी
பொருள்: விந்திய மலைத் தொடரில் உறைவிடமாகக் கொண்டவள்.
விந்தியாசலத்தில் உறையும் தேவியாக விந்தியவாசினி மரபு சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது. மலை என்பது நிலைத்தன்மை, உயர்வு, தவம், தெய்வீகத் திருத்தலம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாக விளங்குகிறது.
பராசக்தி கயிலாயத்தில் பார்வதியாகவும், காஞ்சியில் காமாட்சியாகவும், மதுரையில் மீனாட்சியாகவும், காசியில் விசாலாட்சியாகவும், விந்திய மலையில் விந்தியவாசினியாகவும் பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கிறாள்.
இத்திருநாமம் அம்பிகை ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் மட்டும் உறைவதில்லை; உலகின் புனிதத் தலங்கள் அனைத்திலும் தன் அருளை வெளிப்படுத்துகிறாள் என்பதையும் உணர்த்துகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: தலங்கள் பலவாக இருந்தாலும் அருள்புரியும் பராசக்தி ஒன்றே.
நாமார்ச்சனை: ஓம் விந்தியாசலநிவாஸின்யை நமஹ.
இப்பாடலின் தத்துவச் சாரம்
651 முதல் 675 வரையிலான திருநாமங்கள் லலிதாம்பிகையின் ஐந்து முக்கியமான அம்சங்களை எடுத்துரைக்கின்றன:
| தத்துவ நிலை | தொடர்புடைய திருநாமங்கள் | உள்ளார்ந்த பொருள் |
|---|---|---|
| திருமேனி அழகு | ரணத்கிங்கிணீமேகலா, ராகேந்துவதனா, வாமநயனா | தெய்வீக அழகும் அருட்பார்வையும் |
| அன்பு மற்றும் ஆனந்தம் | ரதிரூபா, ரதிப்ரியா, ராமா, ரமணலம்படா | சிவசக்தி ஐக்கியப் பேரின்பம் |
| காமகலை மற்றும் படைப்பு | காம்யா, காமகலாரூபா | பராசக்தியின் ஆதிசங்கல்பம் |
| கருணை மற்றும் மங்களம் | ரக்ஷாகரீ, கல்யாணீ, கருணாரஸசாகரா, வரதா | பாதுகாப்பு, நன்மை, வரப்பிரசாதம் |
| வேதஞானம் மற்றும் பரத்துவம் | ஜகதீகந்தா, விஸ்வாதிகா, வேதவேத்யா | பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரமும் அதீதப் பரம்பொருளும் |
பிருகு நிகண்டு – ஞானச் சுருக்கப் பாடல்
அழகினில் நிலவாய் அமர்ந்தவள் போற்றி
அன்பினில் ஆனந்தம் அளித்தவள் போற்றி
காமகலை ஆதியாய் காத்தவள் போற்றி
கருணைக் கடலெனக் கனிந்தவள் போற்றி
கலையின் உயிரெனக் காட்சி தருவாள்
கல்யாண வரமெனக் காத்தருள்வாள்
வேதத்தின் முடிவாய் விளங்கும் பராசக்தி
விந்திய மலைமேல் வீற்றிருக்கும் அம்பிகை போற்றி!
அடுத்த பாடம்
பாடம் 36 – திருநாமங்கள் 676 முதல் 700 வரை
அடுத்த பகுதியில் யோனி முத்திரை, திரிகண்டேசி, திரிகுணா, அம்பா, திரிகோணகா, அனகா, அத்புதசரித்ரா, வாஞ்சிதார்த்தப் பிரதாயினி ஆகிய திருநாமங்கள் வழியாக ஸ்ரீசக்ரம், சக்தியின் முத்திரைத் தத்துவம், முக்குணங்கள், திரிகோண ரகசியம், தேவியின் அருளாற்றல் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து காண்போம்.
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாம விளக்கவுரை
பாடம் 36 – திருநாமங்கள் 676 முதல் 700 வரை
ஸ்ரீசக்ர ரகசியம் – யோனி முத்திரை – திரிகோண சக்தி – முக்குண தத்துவம் – பராசக்தியின் அருட்பெருமை
இந்தப் பகுதியில் ஸ்ரீ லலிதாம்பிகையின் ஸ்ரீவித்யா சொரூபம் மேலும் நுட்பமாக வெளிப்படுகிறது. யோனி முத்திரை, திரிகண்டேசி, திரிகுணம், திரிகோணம், அனகத்துவம், தேவியின் அதிசயச் சரிதம், பக்தர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் அருட்சக்தி ஆகியவை இத்திருநாமங்களின் வழியாக விளக்கப்படுகின்றன.
676. யோனிமுத்ரா
Sanskrit: Yoni-mudrā
देवनागरी: योनिमुद्रा
பொருள்: யோனி முத்திரை என்னும் ஆதிசக்தியின் அடையாளமாக விளங்குபவள்.
ஸ்ரீவித்யா மரபில் யோனி என்பது படைப்பின் ஆதாரத்தைக் குறிக்கும் புனிதத் தத்துவச் சொல். இங்கு அது பராசக்தியின் சிருஷ்டி சக்தியையும், பிரபஞ்சம் தோன்றும் ஆதிமூலத்தையும் உணர்த்துகிறது.
ஸ்ரீசக்ரத்தில் மையப்பகுதியைச் சுற்றியுள்ள திரிகோண அமைப்புகள் சக்தியின் படைப்பாற்றல், பாதுகாப்பாற்றல், அருளாற்றல் ஆகியவற்றோடு தொடர்புபடுத்தி விளக்கப்படுகின்றன. யோனி முத்திரை என்பது அந்தப் படைப்பின் ஆதார சக்தியை நினைவூட்டும் தெய்வீகச் சின்னமாகும்.
முத்திரை என்பது வெறும் கைச்சைகை அல்ல; உபாசனை மரபில் அது ஒரு தத்துவத்தைச் சுட்டும் அடையாளமாகவும் விளங்குகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அனைத்து உயிர்களுக்கும் தோற்றுவாயாக விளங்கும் ஆதிசக்தியே லலிதாம்பிகை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் யோனிமுத்ராயை நமஹ.
677. திரிகண்டேசி
Sanskrit: Trikhaṇḍeśī
देवनागरी: त्रिखण्डेशी
பொருள்: மூன்று கண்டங்களின் தலைவியாக விளங்குபவள்.
திரிகண்டம் என்பது ஸ்ரீவித்யா உபாசனையில் மூன்று பிரிவுகளைக் கொண்ட மந்திர அமைப்பைக் குறிக்கும். பஞ்சதசீ மந்திரத்தின் மூன்று கூடங்களான வாக்பவகூடம், காமராஜகூடம், சக்திகூடம் ஆகியவற்றோடு இத்திருநாமம் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.
இம்மூன்று கூடங்களும் தேவியின் ஞானசக்தி, இச்சாசக்தி, கிரியாசக்தி ஆகிய பரிமாணங்களை உணர்த்துகின்றன.
- வாக்பவகூடம்: ஞானம் மற்றும் வாக்கின் சக்தி.
- காமராஜகூடம்: இச்சை மற்றும் சங்கல்ப சக்தி.
- சக்திகூடம்: செயல் மற்றும் வெளிப்பாட்டு சக்தி.
இம்மூன்றும் தனித்தனியான சக்திகளாகத் தோன்றினாலும் அவை ஒரே பராசக்தியின் முழுமையான வெளிப்பாடுகளாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: ஞானம், இச்சை, கிரியை ஆகிய முத்திறன்களுக்கும் தலைவியாக விளங்குபவள் அம்பிகை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் திரிகண்டேச்யை நமஹ.
678. திரிகுணா
Sanskrit: Triguṇā
देवनागरी: त्रिगुणा
பொருள்: மூன்று குணங்களையும் தன்னகத்தே கொண்டவள்.
பிரகிருதியின் மூன்று அடிப்படை குணங்கள் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் எனப்படும்.
| குணம் | இயல்பு | வெளிப்பாடு |
|---|---|---|
| சத்துவம் | தூய்மை, தெளிவு | ஞானம், அமைதி, ஒளி |
| ரஜஸ் | இயக்கம், செயல் | முயற்சி, விருப்பம், உழைப்பு |
| தமஸ் | மறைப்பு, நிலை | ஓய்வு, உறக்கம், மந்தநிலை |
இந்த மூன்று குணங்களின் வழியாகவே உலகின் பல்வேறு இயக்கங்களும் உயிர்களின் இயல்புகளும் வெளிப்படுகின்றன.
அம்பிகை இம்முக்குணங்களின் ஆதாரமாகவும், அவற்றை இயக்கும் சக்தியாகவும் விளங்குகிறாள். அதே நேரத்தில் அவற்றைக் கடந்த நிர்குணப் பரம்பொருளாகவும் அவள் போற்றப்படுகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: முக்குணங்களின் வழியாக உலகை இயக்கியும் அவற்றைக் கடந்தும் விளங்குபவள் பராசக்தி.
நாமார்ச்சனை: ஓம் திரிகுணாயை நமஹ.
679. அம்பா
Sanskrit: Ambā
देवनागरी: अम्बा
பொருள்: உலக உயிர்கள் அனைத்திற்கும் அன்னையாக விளங்குபவள்.
அம்பா என்ற திருநாமம் தாய்மையின் முழுமையான வெளிப்பாடு. குழந்தை தாயிடம் பாதுகாப்பையும் அன்பையும் பெறுவது போல, உயிர்கள் அனைத்தும் பராசக்தியிடம் அருளையும் ஆதரவையும் பெறுகின்றன.
அம்பிகை தனிப்பட்ட பக்தர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், அனைத்து உயிர்களுக்கும் பொதுவான தாயாக விளங்குகிறாள். அவளுடைய அன்னையருள் எல்லா வேறுபாடுகளையும் கடந்து நிற்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: உலகில் உள்ள ஒவ்வொரு உயிரும் பராசக்தியின் அருட்குழந்தையே.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அம்பாயை நமஹ.
680. திரிகோணகா
Sanskrit: Trikoṇagā
देवनागरी: त्रिकोणगा
பொருள்: திரிகோணத்தில் உறைபவள்.
ஸ்ரீசக்ரத்தில் திரிகோணம் மிக முக்கியமான தத்துவ அமைப்பாகும். குறிப்பாக மையத்தில் உள்ள சக்தித் திரிகோணம் பராசக்தியின் படைப்பாற்றலையும், சிவசக்தி ஐக்கியத்தையும் உணர்த்துகிறது.
மேல்நோக்கிய திரிகோணம் சிவத்தத்துவத்துடனும், கீழ்நோக்கிய திரிகோணம் சக்தித்தத்துவத்துடனும் தொடர்புபடுத்தி விளக்கப்படும் மரபுகள் உள்ளன. இவற்றின் இணைவு பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரமான சிவசக்தி ஐக்கியத்தை எடுத்துரைக்கிறது.
திரிகோணத்தின் மையப் பொருள் வெறும் வடிவியல் அமைப்பு அல்ல; அது படைப்பு, நிலை, அருள் ஆகியவற்றின் சக்தி வெளிப்பாட்டைக் குறிக்கும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: திரிகோணத்தின் மையத்தில் விளங்கும் பராசக்தியே பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரச் சைதன்யம்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் திரிகோணகாயை நமஹ.
681. அனகா
Sanskrit: Anaghā
देवनागरी: अनघा
பொருள்: குற்றமற்றவள்; மாசற்ற தூய்மையானவள்.
அம்பிகை மாயையின் இயக்கத்திற்கும், உலகின் மாற்றங்களுக்கும் ஆதாரமாக இருந்தாலும் அவற்றால் பாதிக்கப்படாத பரிசுத்தப் பரம்பொருளாக விளங்குகிறாள்.
உலகில் உள்ள உயிர்கள் கர்மத்தின் காரணமாக பல்வேறு அனுபவங்களைப் பெறுகின்றன. ஆனால் பராசக்தியின் ஆதார நிலை எப்போதும் தூய்மையானது. அவளுடைய அருள் உயிர்களின் கர்மமாசுகளை நீக்கி, உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்தும் வழியாக அமைகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: மாசற்ற பரம்பொருளின் அருளால் உயிரின் உள்ளமும் தூய்மை பெறுகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அனகாயை நமஹ.
682. அத்புதசரித்ரா
Sanskrit: Adbhutacāritrā
देवनागरी: अद्भुतचारित्रा
பொருள்: அதிசயமான திருவிளையாடல்களையும் மகிமைகளையும் கொண்டவள்.
தேவியின் சரிதம் என்பது அவளுடைய அவதாரங்கள், அசுரசம்ஹாரங்கள், பக்தர்களுக்கு அருள் செய்த நிகழ்வுகள், உலகைக் காத்த திருவிளையாடல்கள் ஆகியவற்றைக் கொண்டது.
லலிதா பரமேஸ்வரியின் சரிதம் பிரம்மாண்ட புராணத்தின் லலிதோபாக்யானத்தில் விரிவாகப் போற்றப்படுகிறது. பண்டாசுர வதம், தேவசேனையின் தோற்றம், ஸ்ரீநகரின் மகிமை, ஸ்ரீசக்ர ரதம் போன்ற நிகழ்வுகள் அவளுடைய தெய்வீக மகிமையை எடுத்துரைக்கின்றன.
இத்திருநாமம் அம்பிகையின் செயல்கள் அனைத்தும் சாதாரண அறிவால் முழுமையாக அளவிட முடியாத அதிசயத் தன்மை கொண்டவை என்பதை உணர்த்துகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: பராசக்தியின் ஒவ்வொரு திருவிளையாடலும் தர்மத்தை நிலைநிறுத்தும் அருட்செயலாகும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அத்புதசரித்ராயை நமஹ.
683. வாஞ்சிதார்த்தப் பிரதாயினீ
Sanskrit: Vāñchitārthapradāyinī
देवनागरी: वाञ्छितार्थप्रदायिनी
பொருள்: பக்தர்கள் விரும்பும் நன்மைகளை வழங்குபவள்.
வாஞ்சிதம் என்பது விரும்பியது; அர்த்தம் என்பது விரும்பிய பொருள் அல்லது இலட்சியம். பக்தனின் தர்மமான விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் அருட்சக்தியாக அம்பிகை விளங்குகிறாள்.
கல்வி, தொழில், குடும்பம், திருமணம், குழந்தைப்பேறு, செல்வம், மன அமைதி, ஞானம் ஆகியவற்றிற்காக பக்தர்கள் அவளை நாடுகின்றனர்.
ஆனால் அம்பிகையின் அருள் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதோடு நின்றுவிடுவதில்லை. அந்த விருப்பங்கள் உயிரின் நலனுக்கும் ஆன்மிக வளர்ச்சிக்கும் ஏற்றவாறு அமையவும் வழிகாட்டுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: பக்தனின் வேண்டுதலை நன்மையாக மாற்றி அருள்பவள் பராசக்தி.
நாமார்ச்சனை: ஓம் வாஞ்சிதார்த்தப்ரதாயின்யை நமஹ.
684. அப்யாஸாதிசயஜ்ஞாதா
Sanskrit: Abhyāsātiśayajñātā
देवनागरी: अभ्यासातिशयज्ञाता
பொருள்: இடையறாத உயர்ந்த அப்யாசத்தால் அறியப்படுபவள்.
அப்யாசம் என்பது தொடர்ச்சியான பயிற்சி, மன ஒருமைப்பாடு, உபாசனை, தியானம் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.
ஒரு முறை வழிபடுவதால் மட்டும் ஆழ்ந்த ஆன்மிக அனுபவம் முழுமையாக வெளிப்படாது. நித்யமான இறைநினைவு, மந்திரஸ்மரணம், தியானம், தர்மநடை, குருவின் உபதேசத்தில் நிலைத்திருத்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் மனம் படிப்படியாக ஒருமுகப்படுகிறது.
இவ்வாறு தொடர்ந்து பயிற்சி செய்பவரின் உள்ளத்தில் அம்பிகையின் அருட்சொரூபம் தெளிவாக வெளிப்படுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: இடையறாத சாதனையின் நிறைவு தேவியின் அருட்சந்நிதியை உள்ளத்தில் உணர்வதாகும்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அப்யாஸாதிசயஜ்ஞாதாயை நமஹ.
685. ஷடத்வாதீதரூபிணீ
Sanskrit: Ṣaḍadhvātītarūpiṇī
देवनागरी: षडध्वातीतरूपिणी
பொருள்: ஆறு அத்வாக்களையும் கடந்த பரம்பொருள் வடிவினள்.
சைவ ஆகம மரபில் ஆறு அத்வாக்கள் எனப்படும் தத்துவப் பிரிவுகள் மந்திரம், பதம், வர்ணம், புவனம், தத்துவம், கலை என்பனவாகும்.
| அத்வா | பொருள் | விளக்கம் |
|---|---|---|
| மந்திர அத்வா | மந்திரப் பாதை | மந்திரங்களின் அமைப்பு |
| பத அத்வா | சொல் அமைப்பு | தெய்வீகப் பதங்களின் நிலை |
| வர்ண அத்வா | எழுத்து நிலை | அட்சரங்களின் சக்தி |
| புவன அத்வா | உலக நிலை | பல்வேறு புவனங்கள் |
| தத்துவ அத்வா | தத்துவ நிலை | பிரபஞ்சக் கூறுகள் |
| கலா அத்வா | கலை நிலை | சக்தியின் பல்வேறு வெளிப்பாடுகள் |
இந்த ஆறு பிரிவுகளும் உலகையும் உபாசனையையும் புரிந்துகொள்ள உதவும் தத்துவ அமைப்புகளாகும். ஆனால் பராசக்தி இவற்றில் ஒன்றாக மட்டும் கட்டுப்படுவதில்லை. அனைத்திற்கும் ஆதாரமாகவும் அவற்றைக் கடந்தும் விளங்குகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அனைத்து தத்துவ அமைப்புகளுக்கும் ஆதாரமானவள்; அவற்றின் எல்லைகளைக் கடந்தவளும் அவளே.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஷடத்வாதீதரூபிண்யை நமஹ.
686. அவ்யாஜகருணாமூர்த்தி
Sanskrit: Avyājakaruṇāmūrtiḥ
देवनागरी: अव्याजकरुणामूर्तिः
பொருள்: எந்த எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத இயல்பான கருணையின் திருவுருவம்.
‘அவ்யாஜம்’ என்பது கலப்படமற்றது, நிபந்தனையற்றது, எதிர்பார்ப்பற்றது என்று பொருள்படும்.
ஒரு தாய் தன் குழந்தையிடம் அன்பு செலுத்துவதற்கு காரணம் தேடுவதில்லை. அதுபோல அம்பிகையின் கருணையும் பக்தனின் செல்வம், பதவி, புகழ், அறிவு ஆகியவற்றை எதிர்பார்த்து வழங்கப்படுவதில்லை.
அவளுடைய அருள் உயிர்களின் மீது இயல்பாகப் பொழியும் தாயன்பாகும். தவறியவர்களுக்கு திருந்தும் வாய்ப்பையும், துன்புற்றவர்களுக்கு ஆறுதலையும், வழி தேடுபவர்களுக்கு வழிகாட்டுதலையும் அளிக்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: காரணம் தேடாத தாயன்பே பராசக்தியின் அவ்யாஜ கருணை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அவ்யாஜகருணாமூர்த்தயை நமஹ.
687. அஜ்ஞானத்வாந்த தீபிகா
Sanskrit: Ajñāna-dhvānta-dīpikā
देवनागरी: अज्ञानध्वान्तदीपिका
பொருள்: அறியாமை என்னும் இருளைப் போக்கும் ஞான விளக்கு.
அஜ்ஞானம் என்பது உண்மையான ஆத்மநிலையை அறியாமல் இருப்பது. இருள் நிறைந்த இடத்தில் ஒரு விளக்கு ஏற்றப்பட்டால் பொருட்கள் தெளிவாகத் தெரியும். அதுபோல அம்பிகையின் ஞான அருள் மனத்தின் அறியாமையை நீக்குகிறது.
மந்திரம், தியானம், சாஸ்திர அறிவு, குரு உபதேசம், பக்தி ஆகியவை ஞான ஒளியைப் பெறுவதற்கான வழிகளாக அமைகின்றன.
இந்தத் திருநாமம் அம்பிகையை வெறும் வரம் வழங்கும் தேவியாக மட்டும் காட்டாமல், உயிரின் உள்ளத்தில் ஞானத்தை ஏற்றும் பரமகுரு சக்தியாகவும் காட்டுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அறியாமை இருளை அகற்றும் ஞான ஒளியே அம்பிகையின் அருள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் அஜ்ஞானத்வாந்ததீபிகாயை நமஹ.
688. ஆபாலகோபவிதிதா
Sanskrit: Ābālagopaviditā
देवनागरी: आबालगोपविदिता
பொருள்: குழந்தைகள் முதல் இடையர்கள் வரை அனைவராலும் அறியப்பட்டவள்.
அம்பிகையின் அருள் அறிவாளிகளுக்கு மட்டுமே உரியதல்ல. குழந்தையின் எளிய அழுகையிலும், பசுக்களை மேய்க்கும் இடையனின் இயல்பான பக்தியிலும், இல்லறத்தாரின் அன்றாட வழிபாட்டிலும் அவளுடைய அருட்சந்நிதி வெளிப்படுகிறது.
இங்கு ‘ஆபாலம்’ என்பது குழந்தைகள் முதல் என்றும், ‘கோப’ என்பது கோபர்கள் அல்லது இடையர்கள் என்றும் பொருள் தருகிறது.
அம்பிகையின் மகிமை உயர்ந்த தத்துவ நூல்களில் மட்டுமல்ல; எளிய மக்களின் அன்பு நிறைந்த வழிபாட்டிலும் நிலைபெற்றிருக்கிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: இறையருளை அடைய உயர்ந்த கல்வி மட்டும் தேவையில்லை; தூய்மையான அன்பும் பக்தியும் போதுமானவை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஆபாலகோபவிதிதாயை நமஹ.
689. சர்வானுல்லங்க்ய சாஸனா
Sanskrit: Sarvānullaṅghyaśāsanā
देवनागरी: सर्वानुल्लङ्घ्यशासना
பொருள்: அனைவராலும் மீற இயலாத தெய்வீக ஆணையையும் நியதியையும் உடையவள்.
பிரபஞ்சம் ஒரு ஒழுங்கின் அடிப்படையில் இயங்குகிறது. காலம், கர்மம், இயற்கை, பிறப்பு, வளர்ச்சி, மாற்றம், மரணம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரு பேரியற்கை நியதிக்குள் நிகழ்கின்றன.
அந்த நியதியின் ஆதார சக்தியாகப் பராசக்தி விளங்குகிறாள். அவளுடைய சாசனம் என்பது உயிர்களின் நன்மைக்காகவும் பிரபஞ்சத்தின் ஒழுங்குக்காகவும் நிலைபெற்றுள்ள தெய்வீக நியதியாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: பிரபஞ்ச ஒழுங்கின் ஆதாரமாக விளங்கும் பராசக்தியின் நியதியே அனைத்தையும் வழிநடத்துகிறது.
நாமார்ச்சனை: ஓம் சர்வானுல்லங்க்யசாஸனாயை நமஹ.
690. ஸ்ரீசக்ரராஜநிலயா
Sanskrit: Śrīcakrarājanilayā
देवनागरी: श्रीचक्रराजनिलया
பொருள்: ஸ்ரீசக்ரராஜத்தில் வீற்றிருப்பவள்.
ஸ்ரீசக்ரம் என்பது ஸ்ரீவித்யா உபாசனையின் மிக முக்கியமான யந்திர வடிவமாகும். இது பராசக்தியின் பிரபஞ்ச அமைப்பையும், உயிரின் ஆன்மிகப் பயணத்தையும் ஒருங்கே உணர்த்துகிறது.
ஸ்ரீசக்ரத்தில் ஒன்பது ஆவரணங்கள் உள்ளன. அவை புறத்திலிருந்து மையப்புள்ளி வரை உபாசகனைப் படிப்படியாக தேவியின் திருவருளை நோக்கி அழைத்துச் செல்லும் தத்துவ அமைப்புகளாக விளக்கப்படுகின்றன.
ஒன்பது ஆவரணங்களின் வழிபாட்டின் நிறைவாக பிந்துவில் லலிதா பரமேஸ்வரி பராசக்தியாக விளங்குகிறாள்.
| ஸ்ரீசக்ர அமைப்பு | தத்துவப் பொருள் |
|---|---|
| பூபுரம் | புற உலகம் மற்றும் பாதுகாப்பு |
| ஷோடசதளம் | விருப்பங்களின் சக்தி |
| அஷ்டதளம் | சக்திகளின் விரிவாக்கம் |
| சதுர்தசாரம் | பிரபஞ்ச இயக்கத்தின் பரிமாணங்கள் |
| பஹிர்தசாரம் | வெளிப்புற சக்தி இயக்கம் |
| அந்தர்தசாரம் | உள்ளார்ந்த சக்தி இயக்கம் |
| அஷ்டகோணம் | நுட்பமான சக்தி நிலை |
| திரிகோணம் | சிவசக்தி படைப்புத் தத்துவம் |
| பிந்து | பராசக்தியின் பரிபூரண நிலை |
ஸ்ரீசக்ரம் வெளிப்புற யந்திரமாக மட்டுமல்ல; மனித உடல், மனம், சித்தம், ஆத்மா ஆகியவற்றின் ஆன்மிக அமைப்போடும் தொடர்புபடுத்திப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: ஸ்ரீசக்ரத்தின் பிந்துவில் விளங்கும் அம்பிகையே அனைத்து ஆவரணங்களின் ஆதாரமும் நிறைவுமாவாள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஸ்ரீசக்ரராஜநிலயாயை நமஹ.
691. ஸ்ரீமத் திரிபுரசுந்தரீ
Sanskrit: Śrīmat Tripurasundarī
देवनागरी: श्रीमत् त्रिपुरसुन्दरी
பொருள்: மூன்று புரங்களிலும் அழகின் முழுமையாக விளங்கும் மகா திரிபுரசுந்தரி.
திரிபுரம் என்பது பல்வேறு தத்துவ நிலைகளில் விளக்கப்படுகிறது. ஸ்தூலம், சூட்சுமம், காரணம் ஆகிய மூன்று நிலைகள்; விழிப்பு, கனவு, ஆழ்ந்த உறக்கம் ஆகிய மூன்று அனுபவ நிலைகள்; பூலோகம், அந்தரிக்ஷம், தெய்வீக நிலை ஆகிய மூன்று உலகங்கள் எனப் பல்வேறு பொருள்களில் புரிந்துகொள்ளலாம்.
இவற்றை அனைத்தையும் தன்னகத்தே கொண்டு அவற்றைக் கடந்த பரம்பொருளாக அம்பிகை விளங்குகிறாள்.
திரிபுரசுந்தரி என்பது அழகின் உச்சம் மட்டுமல்ல; ஞானம், கருணை, ஆனந்தம், சக்தி ஆகிய அனைத்தும் பூரணமாக இணைந்த பராசக்தி நிலையாகும்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: மூன்று நிலைகளிலும் நிறைந்து, அவற்றைக் கடந்தும் விளங்கும் பேரழகே திரிபுரசுந்தரி.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஸ்ரீமத் திரிபுரசுந்தர்யை நமஹ.
692. ஸ்ரீசிவா
Sanskrit: Śrīśivā
देवनागरी: श्रीशिवा
பொருள்: மங்களமும் தூய்மையும் நிறைந்த சிவசக்தி வடிவினள்.
சிவம் என்பது மங்களம், தூய்மை, பரம்பொருள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீசிவா என்ற திருநாமம் அம்பிகை சிவத்திலிருந்து வேறுபடாத பரம்பொருள் நிலையை உணர்த்துகிறது.
சிவனும் சக்தியும் ஒன்றே என்ற உண்மையை இந்தத் திருநாமம் எடுத்துரைக்கிறது. சிவம் நிலையான சைதன்யம்; சக்தி அதன் வெளிப்பாட்டு ஆற்றல். இரண்டும் இணைந்த நிலையில்தான் பிரபஞ்சம் வெளிப்படுகிறது.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: சிவமும் சக்தியும் பிரிக்க இயலாத ஒரே பரம்பொருளின் இரு அம்சங்கள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் ஸ்ரீசிவாயை நமஹ.
693. சிவசக்த்யைக்யரூபிணீ
Sanskrit: Śivaśaktyaikyarūpiṇī
देवनागरी: शिवशक्त्यैक्यरूपिणी
பொருள்: சிவசக்தி இரண்டறக் கலந்த ஒருமை வடிவினள்.
இது ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தின் மிக முக்கியமான தத்துவத் திருநாமங்களில் ஒன்றாகும்.
சிவம் என்பது அறிவின் ஆதார நிலை; சக்தி என்பது அந்த அறிவின் வெளிப்பாட்டு ஆற்றல். தீயையும் அதன் வெப்பத்தையும் பிரிக்க இயலாதது போல சிவத்தையும் சக்தியையும் பிரிக்க இயலாது.
சிவம் இல்லாமல் சக்திக்கு ஆதாரம் இல்லை; சக்தி இல்லாமல் சிவத்தின் வெளிப்பாடு இல்லை. இவ்விரண்டின் ஐக்கியமே சிருஷ்டி, ஸ்திதி, சம்ஹாரம், திரோபாவம், அனுக்ரஹம் ஆகிய ஐந்து தெய்வீகச் செயல்களுக்கும் ஆதாரமாக விளங்குகிறது.
ஸ்ரீவித்யா மரபில் லலிதாம்பிகை இந்த ஐக்கியத்தின் முழுமையான சொரூபமாகப் போற்றப்படுகிறாள்.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: சிவம் அறிவு; சக்தி அதன் இயக்கம்; இரண்டும் ஒன்றான நிலையே பரம்பொருள்.
நாமார்ச்சனை: ஓம் சிவசக்த்யைக்யரூபிண்யை நமஹ.
694. லலிதாம்பிகா
Sanskrit: Lalitāmbikā
देवनागरी: ललिताम्बिका
பொருள்: லலிதையாக விளங்கும் அன்னையான பராசக்தி.
‘லலிதா’ என்பது அழகு, எளிமை, இனிமை, விளையாட்டு, இயல்பான அருள் ஆகிய பொருள்களைத் தருகிறது. ‘அம்பிகா’ என்பது அன்னை.
பிரபஞ்சம் முழுவதையும் தன் திருவிளையாட்டாகக் கொண்டாடும் பராசக்தியே லலிதாம்பிகை. அவள் உலகத்தைப் படைத்து, காத்து, தேவையானபோது மாற்றி, மீண்டும் அருளால் உயிர்களைத் தன் உண்மை நிலைக்கு அழைத்துச் செல்கிறாள்.
லலிதாம்பிகை என்பது பக்தனுக்கு அன்பான தாய்; உபாசகனுக்கு ஸ்ரீவித்யா பரதேவதை; ஞானிக்கு பரம்பொருள்; உலகிற்கு ஆதார சக்தி.
உள்ளார்ந்த தத்துவம்: அனைத்து தெய்வீக நிலைகளையும் ஒருங்கே கொண்ட அன்னையே லலிதாம்பிகை.
நாமார்ச்சனை: ஓம் லலிதாம்பிகாயை நமஹ.
இப்பாடலின் தத்துவச் சாரம்
676 முதல் 694 வரை உள்ள திருநாமங்கள் ஸ்ரீவித்யையின் அடிப்படைப் பேருண்மைகளை ஒருங்கே எடுத்துரைக்கின்றன.
| தத்துவம் | தொடர்புடைய திருநாமங்கள் | விளக்கம் |
|---|---|---|
| ஆதிசக்தி | யோனிமுத்ரா | படைப்பின் ஆதாரம் |
| மந்திர ரகசியம் | திரிகண்டேசி | மூன்று கூடங்களின் தலைவி |
| பிரகிருதி | திரிகுணா | சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் |
| அன்னையருள் | அம்பா, அவ்யாஜகருணாமூர்த்தி | நிபந்தனையற்ற தாயன்பு |
| ஸ்ரீசக்ரம் | திரிகோணகா, ஸ்ரீசக்ரராஜநிலயா | சக்தியின் யந்திர வடிவம் |
| ஞானம் | அப்யாஸாதிசயஜ்ஞாதா, அஜ்ஞானத்வாந்ததீபிகா | சாதனையும் ஞான ஒளியும் |
| பரத்துவம் | ஷடத்வாதீதரூபிணீ, ஸ்ரீமத் திரிபுரசுந்தரீ | எல்லைகளைக் கடந்த பராசக்தி |
| சிவசக்தி ஐக்கியம் | ஸ்ரீசிவா, சிவசக்த்யைக்யரூபிணீ | பரம்பொருளின் ஒருமை |
| பரிபூரணம் | லலிதாம்பிகா | அனைத்து சக்திகளின் நிறைவு |
பிருகு நிகண்டு – ஞானச் சுருக்கப் பாடல்
ஆதியின் மூலமாய் அமர்ந்தவள் போற்றி
அகிலம் படைத்திடும் அன்னையே போற்றி
முக்குணம் தன்னில் முற்றியவள் போற்றி
முக்கோண பிந்துவில் முகிழ்த்தவள் போற்றி
அறியாமை இருளை அகற்றியவள் போற்றி
அவ்யாஜக் கருணையால் அணைத்தவள் போற்றி
சிவசக்தி ஐக்கியச் சுடரென விளங்கும்
ஸ்ரீ லலிதாம்பிகை திருவடி போற்றி!
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாம விளக்கவுரை
பாடம் 37 – ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாம பலச்ருதி
ஸஹஸ்ரநாம பாராயணத்தின் பலன்கள் – நித்ய உபாசனை – அம்பிகையின் அருட்பிரசாதம்
முதலில் ஒரு முக்கியமான பாட வரிசைத் திருத்தம்
முந்தைய பாடத்தில் திருநாமங்களின் எண்ணிக்கையை 676–694 என்று குறிப்பிட்டிருந்தது கணக்கீட்டுப் பிழை. யோனிமுத்ரா முதல் லலிதாம்பிகா வரையிலான 19 திருநாமங்களும் ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தின் இறுதி 982–1000 திருநாமங்களாகும். லலிதாம்பிகா என்ற திருநாமத்துடன் ஆயிரம் திருநாமங்களின் வரிசை நிறைவடைகிறது.
எனவே இனி புதிதாக 695–719 என்று திருநாமங்களைத் தொடராமல், ஸஹஸ்ரநாமத்தின் நிறைவுப் பகுதியாகிய பலச்ருதியை எடுத்துக்கொள்வோம்.
1. பலச்ருதி என்றால் என்ன?
பலச்ருதி என்பது ஒரு மந்திரம், ஸ்தோத்திரம் அல்லது தெய்வீகப் பாராயணத்தை முறையாகச் செய்வதால் கிடைக்கும் ஆன்மிகப் பலன்களை எடுத்துரைக்கும் பகுதி.
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தின் பலச்ருதி, ஆயிரம் திருநாமங்களையும் பாராயணம் செய்வதன் சிறப்பையும், அவற்றை நித்ய உபாசனையில் இணைத்துக்கொள்வதன் பயனையும் எடுத்துரைக்கிறது.
இங்கு மூன்று முக்கியமான வழிபாட்டு நிலைகள் உள்ளன:
- நாமஸ்மரணம்: அம்பிகையின் திருநாமங்களை நினைத்தல்.
- நாமபாராயணம்: ஆயிரம் திருநாமங்களையும் முறையாக உச்சரித்தல்.
- நாமார்ச்சனை: ஒவ்வொரு திருநாமத்தையும் மலர் அல்லது அட்சதையால் அர்ப்பணித்தல்.
இம்மூன்றும் பக்தனின் மனம், வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றை இறைநினைவில் ஒன்றிணைக்கின்றன.
2. ஸஹஸ்ரநாம பாராயணத்தின் மகிமை
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமம் என்பது அம்பிகையின் ஆயிரம் குணங்களையும் சக்திகளையும் திருவடிவங்களையும் போற்றும் அருட்தொகுப்பாகும்.
ஒரு திருநாமத்தைச் சொல்லும்போது அம்பிகையின் ஒரு குறிப்பிட்ட குணம் நினைவில் மலர்கிறது.
உதாரணமாக:
| திருநாமம் | தியானிக்க வேண்டிய அருள் |
|---|---|
| ஸ்ரீமாதா | தாயின் பேரன்பு |
| ஸ்ரீமஹாராஜ்ஞீ | உலகை ஆளும் பராசக்தி |
| ஸ்ரீமத்சிம்ஹாஸனேஸ்வரீ | தெய்வீக ஆட்சியும் அருளதிகாரமும் |
| புவனேஸ்வரீ | உலகங்களின் தலைமைச் சக்தி |
| கருணாரஸசாகரா | எல்லையற்ற கருணை |
| வரதா | வரப்பிரசாதம் |
| அஜ்ஞானத்வாந்த தீபிகா | ஞான ஒளி |
| சிவசக்த்யைக்யரூபிணீ | சிவசக்தி ஐக்கியம் |
| லலிதாம்பிகா | அன்னையின் பரிபூரண அருள் |
ஆயிரம் திருநாமங்களும் ஒன்றிணைந்து அம்பிகையின் முழுமையான பராசக்தி சொரூபத்தை உணர்த்துகின்றன.
3. நித்ய பாராயண முறை
ஸஹஸ்ரநாமத்தை அன்றாட வழிபாட்டில் இணைத்துக்கொள்ள விரும்புவோர் தங்களுடைய நேரத்திற்கும் வழிபாட்டு ஒழுங்கிற்கும் ஏற்ப பாராயணம் செய்யலாம்.
காலை வழிபாடு
காலையில் நீராடி, பூஜையறையில் தீபம் ஏற்றி, அம்பிகையை மனத்தில் தியானித்து பாராயணத்தைத் தொடங்கலாம்.
மாலை வழிபாடு
மாலை வேளையில் விளக்கேற்றி, அம்பிகையின் திருவுருவத்தையோ ஸ்ரீசக்ரத்தையோ தியானித்து பாராயணம் செய்யலாம்.
விசேஷ நாட்கள்
வெள்ளிக்கிழமை, பௌர்ணமி, நவராத்திரி, வசந்த நவராத்திரி, ஆடி வெள்ளி போன்ற நாட்களில் சிறப்பு நாமார்ச்சனையாகவும் பாராயணமாகவும் செய்யலாம்.
4. ஸஹஸ்ரநாம அர்ச்சனை
ஒவ்வொரு திருநாமத்திற்கும் மலர் அல்லது அட்சதை சமர்ப்பித்து அர்ச்சனை செய்வது நாமார்ச்சனை எனப்படுகிறது.
உதாரணம்:
- ஓம் ஸ்ரீமாத்ரே நமஹ.
- ஓம் ஸ்ரீமஹாராஜ்ஞ்யை நமஹ.
- ஓம் ஸ்ரீமத்சிம்ஹாஸனேஸ்வர்யை நமஹ.
- ஓம் சிதக்னிகுண்டஸம்பூதாயை நமஹ.
- ஓம் தேவகார்யஸமுத்யதாயை நமஹ.
இவ்வாறு ஆயிரம் திருநாமங்களையும் தொடர்ந்து அர்ச்சனை செய்யலாம்.
அர்ச்சனையில் மலர்களின் எண்ணிக்கையைவிட பக்தியின் ஒருமைப்பாடும் தூய்மையான மனமும் சிறப்புடையவை.
5. ஸ்ரீசக்ரத்துடன் ஸஹஸ்ரநாம பாராயணம்
ஸ்ரீசக்ரம் ஸ்ரீவித்யையின் யந்திர வடிவம். ஸஹஸ்ரநாமம் அதே பராசக்தியின் நாம வடிவம்.
இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவை.
| உபாசனை அம்சம் | தத்துவம் |
|---|---|
| ஸ்ரீசக்ரம் | சக்தியின் யந்திர வடிவம் |
| ஸஹஸ்ரநாமம் | சக்தியின் நாம வடிவம் |
| மந்திரம் | சக்தியின் ஒலி வடிவம் |
| தியானம் | சக்தியின் சிந்தனை வடிவம் |
| பிந்துநிலை | பராசக்தியின் ஒருமை நிலை |
ஸ்ரீசக்ரத்தின் ஒன்பது ஆவரணங்களையும் அவற்றின் தேவதா சக்திகளையும் மரபுப்படி வழிபடுபவர்கள், தங்களுடைய வழிபாட்டு முறைக்கு ஏற்ப ஸஹஸ்ரநாம பாராயணத்தையும் இணைத்துக்கொள்ளலாம்.
ஆவரண பூஜையின் குறிப்பிட்ட மந்திரங்கள், நியாசங்கள், முத்திரைகள் போன்றவை தத்தம் குருபரம்பரை உபதேச முறையின்படி கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டியவை.
6. ஸஹஸ்ரநாம பாராயணத்தின் உள்ளார்ந்த பலன்கள்
ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தைத் தொடர்ந்து பாராயணம் செய்வதன் மூலம் பக்தனுடைய ஆன்மிக வாழ்வில் பல நற்பண்புகள் வளர்கின்றன.
மனத்தூய்மை: அம்பிகையின் திருநாமங்களை நினைத்தல் மனத்தில் நல்ல எண்ணங்களை வளர்க்கிறது.
வாக்குத்தூய்மை: மந்திர உச்சரிப்பும் நாமஸ்மரணமும் பேச்சில் ஒழுக்கத்தையும் கவனத்தையும் வளர்க்க உதவுகின்றன.
பக்தி வளர்ச்சி: ஒவ்வொரு திருநாமத்தின் பொருளையும் உணர்ந்து பாராயணம் செய்யும்போது அம்பிகையுடனான பக்தி உறவு ஆழமடைகிறது.
ஞான வளர்ச்சி: திருநாமங்களின் தத்துவங்களைத் தியானிப்பதால் சிவசக்தி ஐக்கியம், பிரபஞ்சத்தின் ஆதாரம், ஆத்ம தத்துவம் போன்ற உயர்ந்த கருத்துகளைப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு உருவாகிறது.
குடும்ப மங்களம்: குடும்பத்தினர் ஒன்றிணைந்து அம்பிகையின் திருநாமங்களைப் பாராயணம் செய்வது இல்லத்தில் பக்தி, ஒற்றுமை, நல்லிணக்கம் ஆகியவற்றை வளர்க்கும்.
7. நிறைவு தியானம் – லலிதாம்பிகை பரிபூரண சொரூபம்
ஆயிரம் திருநாமங்களின் நிறைவில் நாம் உணர வேண்டிய முக்கியமான உண்மை:
அம்பிகை ஸ்ரீமாதாவாக உயிர்களைப் பெற்றெடுக்கிறாள்.
ஸ்ரீமஹாராஜ்ஞியாக உலகை ஆள்கிறாள்.
ஸ்ரீசக்ரராஜநிலயாவாக உபாசனையின் மையத்தில் வீற்றிருக்கிறாள்.
திரிபுரசுந்தரியாக மூன்று உலகங்களிலும் அழகின் முழுமையாக விளங்குகிறாள்.
சிவசக்த்யைக்யரூபிணியாக சிவத்துடன் ஒன்றிய பரம்பொருளாகத் திகழ்கிறாள்.
இறுதியில் லலிதாம்பிகையாக அன்புடன் பக்தர்களுக்கு அருள்புரிகிறாள்.
நிறைவு மந்திரம்
தேவநாகரி:
श्रीमत् त्रिपुरसुन्दर्यै नमः।
श्रीललिताम्बिकायै नमः।
தமிழ் ஒலிப்பு:
ஸ்ரீமத் திரிபுரசுந்தர்யை நமஹ।
ஸ்ரீ லலிதாம்பிகாயை நமஹ।
பிருகு நிகண்டு – நிறைவுப் பாடல்
ஆயிரம் நாமத்தில் அமுதென நிறைந்தாள்
அகிலாண்ட கோடியை ஆளெனப் புரிந்தாள்
சிவசக்தி ஐக்கியச் சுடரென விளங்கினாள்
சித்தத்தில் ஞானத் தீபமாய் மலர்ந்தாள்
ஸ்ரீசக்ர பிந்துவில் சோதியாய் அமர்ந்தாள்
சிந்தையில் பக்தர்க்குச் செல்வமாய் நிறைந்தாள்
அன்னையே லலிதா! அருள்மழை பொழிவாய்
அகத்தியர் நந்தி பிருகு மரபினில் போற்றி!
அடுத்த பாடத் தொடர்ச்சி: ஸ்ரீ லலிதா ஸஹஸ்ரநாமத்தின் முழுமையான ஆயிரம் திருநாமங்களையும் பொருள், தத்துவம், நாமார்ச்சனை ஆகியவற்றுடன் தொகுத்து நிறைவு செய்த பின்னர், அடுத்ததாக ஸ்ரீ லலிதா திரிசதி நாமாவளி – முன்னுரை மற்றும் 300 திருநாமங்களின் விளக்கவுரை என்ற புதிய தொடரைத் தொடங்கலாம்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக